Alina Bloch - 4 Kolory
Wernisaż: 15 listopada, godz. 19.00
Kolor jest silnym bodźcem oddziałującym na ludzi o dużej wrażliwości, jak również tej wrażliwości pozbawionych. Wyzyskano to w szeroko rozbudowanym systemie informacji np. w znakach drogowych, światłach ostrzegawczych i wielu innych dziedzinach życia. Wpływ barw na ludzką psychikę wykorzystuje się we współczesnej medycynie w procesach terapeutycznych.
Wielu artystów i teoretyków sztuki nowożytnej zajmowało się problematyką barwy. Wspomnieć należy tutaj Goethego, którego prace nad teorią barw , trwające 20 lat i liczące ponad 2000 stron, trudno przecenić. Wybitnym kontynuatorem teorii barw był Wassily Kandinsky, który jeszcze przed I wojną światową stworzył najpełniejszą teorię koloru emocjonalno-ekspresyjnego.
Cytując Kandinskiego, najtrafniej odda się istotę wybranych kolorów: „Poprzez ciepło lub chłód należy rozumieć skłanianie się koloru w stronę żółcieni lub w stronę błękitu.”
Żółcień - „...żółcień promieniuje na zewnątrz i zbliża się do obserwatora.;...Żółcień, bez względu na to, w jaką formę geometryczną zostanie ujęta, drażni i podnieca wzrok, narzuca mu się, może się stać wręcz nieznośnie natarczywa. Ta właściwość żółcieni, zmierzającej zawsze do tonów jasnych, może osiągnąć intensywność nie do zniesienia dla oka i duszy. Żółcień jest barwą typowo ziemską. Nie da się za jej pomocą uzyskać wrażenia głębokiej dali.”
Błękit - „Głębia zawiera się w błękicie, a znajdujemy ją tam – od strony teoretycznej – poprzez jego ruch; ruch oddalania się od widza; ruch zmierzający ku własnemu centrum. Podobnie jest, jeśli chodzi o działanie błękitu na duszę ludzką (forma geometryczna jest obojętna)...Głęboki błękit ciągnie człowieka w nieskończoność, budzi w nim żądzę czystości i pragnienia metafizyczne. Jest to kolor nieba i ukazuje nam się natychmiast, gdy usłyszymy słowo NIEBO. Błękit jest typowym kolorem niebiańskim. Uspokaja, działa kojąco i skupiająco.”
Zieleń - „Zieleń stanowi idealny moment równowagi w zmieszaniu żółcieni i błękitu, tych dwu diametralnie opozycyjnych i całkowicie różnych barw.;...Bezpośrednie działanie zieleni na oko, a poprzez oko na naszą duszę daje poczucie spokoju.;...Zieleń absolutna jest najspokojniejsza ze wszystkich barw – nie stanowi siedliska ruchu.;...Gdy zieleń absolutna wychyli się ze swej równowagi zmierzając ku żółcieni, ożywia się, nabiera cech młodości i wesołości; dodatek żółcieni udziela jej siły aktywnej.”
Czerwień - „Czerwień widziana w naszej wyobraźni jako kolor bez granic, zasadniczo ciepły, działa immanentnie jako barwa pulsująca życiem, płomiennym i niespokojnym.;... Przy całej swej energii i intensywności czerwień reprezentuje wielką, nieodpartą siłę, niemal świadomą swego celu. W tej żarliwości, w tej sile jest coś w rodzaju męskiej dojrzałości, zwróconej zawsze do wewnątrz, dla której zewnętrzność nie liczy się.”
Alina Bloch po ukończeniu Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem rektorskim w 1981 r. zrobiła na Wydziale Architektury Wnętrz w Pracowni Wystawiennictwa prof. Jacka Damięckiego. Studiowała malarstwo w pracowni prof. Jana Lisa oraz tkaninę (aneks) w pracowni prof. Wojciecha Sadleya.
W swojej twórczości zajmuje się malarstwem na jedwabiu oraz malarstwem sztalugowym. Była inicjatorem i kuratorem wielu wystaw w Galeriach DAP i LUFCIK Okręgu Warszawskiego ZPAP.
Powrót
Kolor jest silnym bodźcem oddziałującym na ludzi o dużej wrażliwości, jak również tej wrażliwości pozbawionych. Wyzyskano to w szeroko rozbudowanym systemie informacji np. w znakach drogowych, światłach ostrzegawczych i wielu innych dziedzinach życia. Wpływ barw na ludzką psychikę wykorzystuje się we współczesnej medycynie w procesach terapeutycznych.
Wielu artystów i teoretyków sztuki nowożytnej zajmowało się problematyką barwy. Wspomnieć należy tutaj Goethego, którego prace nad teorią barw , trwające 20 lat i liczące ponad 2000 stron, trudno przecenić. Wybitnym kontynuatorem teorii barw był Wassily Kandinsky, który jeszcze przed I wojną światową stworzył najpełniejszą teorię koloru emocjonalno-ekspresyjnego.
Cytując Kandinskiego, najtrafniej odda się istotę wybranych kolorów: „Poprzez ciepło lub chłód należy rozumieć skłanianie się koloru w stronę żółcieni lub w stronę błękitu.”
Żółcień - „...żółcień promieniuje na zewnątrz i zbliża się do obserwatora.;...Żółcień, bez względu na to, w jaką formę geometryczną zostanie ujęta, drażni i podnieca wzrok, narzuca mu się, może się stać wręcz nieznośnie natarczywa. Ta właściwość żółcieni, zmierzającej zawsze do tonów jasnych, może osiągnąć intensywność nie do zniesienia dla oka i duszy. Żółcień jest barwą typowo ziemską. Nie da się za jej pomocą uzyskać wrażenia głębokiej dali.”
Błękit - „Głębia zawiera się w błękicie, a znajdujemy ją tam – od strony teoretycznej – poprzez jego ruch; ruch oddalania się od widza; ruch zmierzający ku własnemu centrum. Podobnie jest, jeśli chodzi o działanie błękitu na duszę ludzką (forma geometryczna jest obojętna)...Głęboki błękit ciągnie człowieka w nieskończoność, budzi w nim żądzę czystości i pragnienia metafizyczne. Jest to kolor nieba i ukazuje nam się natychmiast, gdy usłyszymy słowo NIEBO. Błękit jest typowym kolorem niebiańskim. Uspokaja, działa kojąco i skupiająco.”
Zieleń - „Zieleń stanowi idealny moment równowagi w zmieszaniu żółcieni i błękitu, tych dwu diametralnie opozycyjnych i całkowicie różnych barw.;...Bezpośrednie działanie zieleni na oko, a poprzez oko na naszą duszę daje poczucie spokoju.;...Zieleń absolutna jest najspokojniejsza ze wszystkich barw – nie stanowi siedliska ruchu.;...Gdy zieleń absolutna wychyli się ze swej równowagi zmierzając ku żółcieni, ożywia się, nabiera cech młodości i wesołości; dodatek żółcieni udziela jej siły aktywnej.”
Czerwień - „Czerwień widziana w naszej wyobraźni jako kolor bez granic, zasadniczo ciepły, działa immanentnie jako barwa pulsująca życiem, płomiennym i niespokojnym.;... Przy całej swej energii i intensywności czerwień reprezentuje wielką, nieodpartą siłę, niemal świadomą swego celu. W tej żarliwości, w tej sile jest coś w rodzaju męskiej dojrzałości, zwróconej zawsze do wewnątrz, dla której zewnętrzność nie liczy się.”
Alina Bloch po ukończeniu Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem rektorskim w 1981 r. zrobiła na Wydziale Architektury Wnętrz w Pracowni Wystawiennictwa prof. Jacka Damięckiego. Studiowała malarstwo w pracowni prof. Jana Lisa oraz tkaninę (aneks) w pracowni prof. Wojciecha Sadleya.
W swojej twórczości zajmuje się malarstwem na jedwabiu oraz malarstwem sztalugowym. Była inicjatorem i kuratorem wielu wystaw w Galeriach DAP i LUFCIK Okręgu Warszawskiego ZPAP.
Powrót
