Aleksandra Urban - Malarstwo z cyklu Zatrute owoce
Alexandra Urban kreuje w swojej sztuce neurotyczną wizję wynikającą z percepcji współczesnej popkultury. Malarstwo Alexandry Urban jest niczym melanż „rozlewających” się na płótnie podświadomych koszmarów. Narracje malarskie rozdzierane są przez uliczne gryzmoły i pełzające postaci z kreskówek. Obrazy Alexandry Urban kryją w sobie tajemniczą substancję wizualną, która wywraca do góry nogami całą kompozycje malarską. Artystka kumuluje na płótnach paniczną atmosferę malarskiego show. Swoje odczucia zamyka w niezwykłych konstrukcjach o charakterze symbolicznego kalejdoskopu. Jest to wizja o strukturze recyklingu chorobliwych wspomnień i przeżyć.
Alexandra Urban kreuje w swojej sztuce neurotyczną wizję wynikającą z percepcji współczesnej popkultury. Malarstwo Alexandry Urban jest niczym melanż „rozlewających” się na płótnie podświadomych koszmarów. Narracje malarskie rozdzierane są przez uliczne gryzmoły i pełzające postaci z kreskówek. Obrazy Alexandry Urban kryją w sobie tajemniczą substancję wizualną, która wywraca do góry nogami całą kompozycje malarską. Artystka kumuluje na płótnach paniczną atmosferę malarskiego show. Swoje odczucia zamyka w niezwykłych konstrukcjach o charakterze symbolicznego kalejdoskopu. Jest to wizja o strukturze recyklingu chorobliwych wspomnień i przeżyć.
Artystkę interesuje jedna z kategorii współczesnej popkultury określana terminem glamour. Glamour charakteryzuje dzisiejsze celebrity. Bycie glamour, to bycie czarującym, urokliwym, błyszczącym, sławnym, a jednocześnie przerysowanym. Wirtualny świat glamour urzeczywistnia swój ideał poprzez media. W tych samych źródłach można zetknąć się z jego drugą wizją, światem pełnym przemocy, gdzie twarze gwiazd są spuchnięte, makijaż spływa niczym farba, a w oczach pojawia się ból i szaleństwo. Alexandra Urban dekonstruuje popkulturowe pandemonium, bawiąc się jego dwoistą strukturą.
Powrót
Alexandra Urban kreuje w swojej sztuce neurotyczną wizję wynikającą z percepcji współczesnej popkultury. Malarstwo Alexandry Urban jest niczym melanż „rozlewających” się na płótnie podświadomych koszmarów. Narracje malarskie rozdzierane są przez uliczne gryzmoły i pełzające postaci z kreskówek. Obrazy Alexandry Urban kryją w sobie tajemniczą substancję wizualną, która wywraca do góry nogami całą kompozycje malarską. Artystka kumuluje na płótnach paniczną atmosferę malarskiego show. Swoje odczucia zamyka w niezwykłych konstrukcjach o charakterze symbolicznego kalejdoskopu. Jest to wizja o strukturze recyklingu chorobliwych wspomnień i przeżyć.
Artystkę interesuje jedna z kategorii współczesnej popkultury określana terminem glamour. Glamour charakteryzuje dzisiejsze celebrity. Bycie glamour, to bycie czarującym, urokliwym, błyszczącym, sławnym, a jednocześnie przerysowanym. Wirtualny świat glamour urzeczywistnia swój ideał poprzez media. W tych samych źródłach można zetknąć się z jego drugą wizją, światem pełnym przemocy, gdzie twarze gwiazd są spuchnięte, makijaż spływa niczym farba, a w oczach pojawia się ból i szaleństwo. Alexandra Urban dekonstruuje popkulturowe pandemonium, bawiąc się jego dwoistą strukturą.
Powrót
