Aleksandra Urban i Justyna Adamczyk - Brudne ręce

Wspólna wystawa dwóch wrocławskich artystek jest prezentacją ich najnowszych prac malarskich. Mimo odmiennych technik obrazy wykazują duże pokrewieństwo tematów i środków wyrazu. Jak mówi Aleksandra Urban: „W naszych pracach czytamy lęk przed wszystkim co może nam się przytrafić w sferze duchowej i cielesnej. I nie tylko widzimy strach przed zostaniem ofiarą przemocy fizycznej, duchowej i społecznej, ale też lęk przed chęcią stanięcia po drugiej stronie, stania się agresorem lub zainteresowanym świadkiem.”
Płótna Aleksandry Urban wypełniają przestawienia ludzi, zwierząt i innych, hybrydycznych postaci uwikłanych w tajemnicze narracje. Inspiruje je jej własna biografia przetworzona przez malarską wrażliwość, ale są to także metaforyczne wizualizacje opresyjnych relacji społecznych. Obrazy artystki to historie opowiadane półszeptem: pełne niejasności, ale mimo to niepokojące.
Prace Justyny Adamczyk zbudowane są z form przypominających mikroskopowe widoki struktur komórkowych lub plamy z testów Rorschacha. Niepostrzeżenie przeobrażają się one w przedstawienia ludzi, tworząc kolekcję fantomowych portretów i ciał. Zwiastują one wizję świata organicznego, opartego nie na ścisłej hierarchii odrębnych gatunków, ale na płynności, gdzie odradzanie i transformacja bytów wyrasta ze wspólnego jądra zasilanego pulsującym podskórnie życiem – zoe.
Tkankę obrazów obu artystek budują prywatne i kulturowe historie o strachu, ale zawarte w nich treści symboliczne, często związane z ciałem, mają swoje podłoże między innymi w głębokim przeżyciu własnej przynależności do świata organicznego. Prezentowane na wystawie prace sprawiają, że granica pomiędzy kulturowym i naturalnym staje się jeszcze trudniejsza do wyznaczenia.


Powrót