Aleksandra Liput - Piasek w sercu

Bohater jednej z ulubionych powieści autorki w kluczowym punkcie narracji zauważa, że w sercach nieszczęśliwie zakochanych samobójców można znaleźć piasek. Ów symboliczny piasek jest czymś, co wywołuje uczucie frustracji i nienasycenia, popycha nieszczęśliwie zakochanych do najradykalniejszych posunięć. W przypadku Aleksandry Liput piasek ten to natrętne myśli, pewien rodzaj obsesji, która wymusza twórcze działanie; to nic innego jak wewnętrzna konieczność tworzenia o której tyle pisał Kandyński. W każdym obszarze twórczości chce mierzyć się z tym co wywołuje u niej to uczucie, innymi słowy ze wszystkim co porusza, przeraża i zachwyca jednocześnie. Zdaje sobie jednocześnie sprawę z tego, że sztuka nie istnieje bez odbiorców - ma wiec nadzieje, że jej twórczość zasieje przynajmniej niewielkie ziarno piasku w sercach gości odwiedzających wystawę.