Aleksandra Dynaś "Dzieci Boga"

Populacja Ugandy to ponad 56% osób w wieku poniżej 18 lat. Dzieci to największa grupa żyjąca w ubóstwie. W Kampali, stolicy Ugandy, na ulicy żyje ponad 10 000 dzieci. Przeważnie żyją one w najbiedniejszych dzielnicach, gdzie mogą w pewien sposób ukryć się przed społeczeństwem. Aby zdobyć jakiekolwiek pieniądze, pracują przy rozbiórce budynków, rozładunku ciężarówek lub pomagają przy sprzedaży żywności. Najmłodsze dzieci pracują zbierając plastikowe butelki lub złom. Dzieci ulicy, często nie mają dostępu do czystej wody, żywności, opieki medycznej, schronienia oraz edukacji. W większości są one narażone na przemoc, gwałt, pobicie, narkotyki, aresztowanie oraz kradzież. Oprócz wielu niebezpieczeństw, dzieci żyją w stanie zawieszenia, bezczynności, który może trwać latami bez żadnej nadziei na zmianę. Dzieci ulicy nie są przyczyną lecz skutkiem. Skutkiem ubóstwa, utraty rodziców z powodu licznych chorób, HIV, migracji, utraty tradycyjnych wartości, przemocy domowej fizycznej i psychicznej.

Rząd Ugandy ustalił przepisy dotyczące ochrony dzieci, jednak nie spełniają one swojej roli w zakresie ochrony nieletnich przed nadużyciami. Głównym celem Rządu jest zmniejszenie liczby dzieci żyjących na ulicy, jednak nie zwraca on uwagi na czynniki, które spowodowały, że dzieci znalazły się w takiej sytuacji. Na dłuższą metę są to rozwiązania nieefektywne.

Potrzebna jest wyobraźnia, efektywna polityka rządu, edukacja na poziomie rodzinnym oraz zaangażowanie narodowych oraz międzynarodowych organizacji. Tylko wtedy uda się rozwiązać problem u podstaw, bo w innym wypadku kraj może stracić całą generację i w przyszłości będzie miało to ogromny wpływ na rozwój kraju i całego kontynentu afrykańskiego.