Aleksander Ryszka - Don't fear

Organizowana wystawa jest kolejnym działaniem podjętym przez Galerię Fibak, które ma na celu promocję i prezentację twórczości młodych, polskich artystów szerszemu gronu odbiorców.

Podczas pierwszego zetknięcia z powstałymi w ostatnich latach obrazami Aleksandra Ryszki z cyklu „Don’t fear” uderza ich malarskość i ekspresyjna forma, wskazujące na fascynację sztuką schyłku lat 70. i 80, zwłaszcza jej tendencjami ekspresjonistycznymi, które pojawiły się wówczas w wielu krajach Europy, postulując powrót do tradycji sztuki i tradycyjnych środków wyrazu artystycznego. Tworzone w technice olejnej obrazy to w większości wielobarwne, utrzymane w ciemnej tonacji, ocierające się o abstrakcję kompozycje. Często pojawiającym się motywem jest krajobraz, który nie jest jednak ukazany w sposób bezpośredni. Niejednokrotnie realistyczne widoki powstałe w pierwszej fazie tworzenia ulegają świadomemu przetworzeniu, rozmazaniu lub wręcz zamazaniu niemal całej powierzchni farbą, układającą się w pionowe, przypominające zacieki smugi. Podobnie pojawiające się na pierwszym planie trudne do zidentyfikowania struktury organiczne, kłębowiska traw i wici sprawiają, że przedstawienie jest mało czytelne. Stosowane przez artystę zabiegi odrealniające i maskujące są wynikiem jego poszukiwań, które, jak sam przyznaje „koncentrują się na próbie malarskiego przedstawienia stanów wewnętrznych”. Różnorodnych skojarzeń, wyników obserwacji oraz rodzących się z nich fascynacji, inspiracji, będących źródłem jego obrazów nie sposób oddać wprost, dlatego jedyne co można zrobić, to znaleźć odpowiednią formę wyrazu artystycznego.

Na obrazach Ryszki pojawiają się również teksty. W tym przypadku autor często ujawnia zainteresowanie sztuką graffiti, co zaowocowało powstaniem prac, gdzie jaskrawe kolory napisów zestawia z ciemnym, abstrakcyjnym tłem. Napisy wykorzystywane przez artystę to kilkuwyrazowe, powszechnie znane, zaczerpnięte z kultury masowej hasła, z których wiele zatraciło swą pierwotną wymowę i oryginalność. Dlatego nie należy ich traktować jako wyraz poglądów autora, odnoszą się bardziej do jego obserwacji i skojarzeń, „jest to raczej ironiczna gra niż świadoma próba wprowadzenia do obrazu konkretnych treści”.


Powrót