Album dla Gdańska oraz Historia Galerii 1982-1990
wernisaż: 24 czerwca 2007, godz. 17.00
Historii Galerii część druga. W wyniku wprowadzenia stanu wojennego Leszek Brogowski zawiesił działalność Galerii GN, zaś Zarząd Okręgu Gdańskiego ZPAF – przemianowawszy ją na Gdańską Galerię Fotografii – najpierw przez dwa lata prowadził Galerię kolektywnie, a w lipcu 1984 powierzył kierownictwo Krystynie Andryszkiewicz. Galeria zmieniła najpierw profil na bardziej konwencjonalny, by za przyczyną wrażliwej artystki stać się galerią otwartą, prezentującą twórców i grupy w większości wypadków przystające do siebie. Powstało w tym okresie blisko 60 wystaw i niewiele mniej katalogów. Zebrane przez nasz zespół kalendarium oraz bibliografia wydawnictw i katalogów stanowi punkt wyjścia do dalszych badań. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na istotne dla tego okresu cykle takie jak: „Kolekcja Gdańska” – realizowana ze środków Miasta Gdańska dokumentacja obrzeży aglomeracji przekazywana co roku do zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Gdańska oraz Gdańskiej Galerii Fotografii, a także popularne kiermasze fotografii organizowane w okresie świąt. Udanym przedsięwzięciem był zorganizowany przez Galerię konkurs na zdjęcia upamiętniające wizytę papieską w 1987 roku, a następnie duża wystawa efektów konkursu w Bazylice Mariackiej i będący dziś białym krukiem album zatytułowany „Zostań z nami” wydany przez Kurię Biskupią Gdańską. Przez większość czasu współpracował z Krystyną Andryszkiewicz nieformalny zespół – Małgorzata Borowska-Protasiuk, Stefan Figlarowicz oraz Witold Węgrzyn. Ten okres działalności Galerii zakończył się w roku 1990. W wyniku zmian ustrojowych, niemal z dnia na dzień, ZPAF musiał zwolnić wszystkich etatowych pracowników. Przyczyną nie było pozbawienie związku państwowych dotacji, lecz decyzja ułatwiająca samodzielność gospodarczą jego członków. Dotychczas większość honorariów autorskich z mocy ustawy przekazywana była przez zleceniodawców na konto związków twórczych, które za potrącanie podatków i prowadzenie rozliczeń z członkami pobierały niewielką prowizję, stanowiącą ważne źródło dochodu organizacji. Od tego czasu artyści zaczęli rozliczać się samodzielnie.
Powrót
Historii Galerii część druga. W wyniku wprowadzenia stanu wojennego Leszek Brogowski zawiesił działalność Galerii GN, zaś Zarząd Okręgu Gdańskiego ZPAF – przemianowawszy ją na Gdańską Galerię Fotografii – najpierw przez dwa lata prowadził Galerię kolektywnie, a w lipcu 1984 powierzył kierownictwo Krystynie Andryszkiewicz. Galeria zmieniła najpierw profil na bardziej konwencjonalny, by za przyczyną wrażliwej artystki stać się galerią otwartą, prezentującą twórców i grupy w większości wypadków przystające do siebie. Powstało w tym okresie blisko 60 wystaw i niewiele mniej katalogów. Zebrane przez nasz zespół kalendarium oraz bibliografia wydawnictw i katalogów stanowi punkt wyjścia do dalszych badań. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę na istotne dla tego okresu cykle takie jak: „Kolekcja Gdańska” – realizowana ze środków Miasta Gdańska dokumentacja obrzeży aglomeracji przekazywana co roku do zbiorów Muzeum Historycznego Miasta Gdańska oraz Gdańskiej Galerii Fotografii, a także popularne kiermasze fotografii organizowane w okresie świąt. Udanym przedsięwzięciem był zorganizowany przez Galerię konkurs na zdjęcia upamiętniające wizytę papieską w 1987 roku, a następnie duża wystawa efektów konkursu w Bazylice Mariackiej i będący dziś białym krukiem album zatytułowany „Zostań z nami” wydany przez Kurię Biskupią Gdańską. Przez większość czasu współpracował z Krystyną Andryszkiewicz nieformalny zespół – Małgorzata Borowska-Protasiuk, Stefan Figlarowicz oraz Witold Węgrzyn. Ten okres działalności Galerii zakończył się w roku 1990. W wyniku zmian ustrojowych, niemal z dnia na dzień, ZPAF musiał zwolnić wszystkich etatowych pracowników. Przyczyną nie było pozbawienie związku państwowych dotacji, lecz decyzja ułatwiająca samodzielność gospodarczą jego członków. Dotychczas większość honorariów autorskich z mocy ustawy przekazywana była przez zleceniodawców na konto związków twórczych, które za potrącanie podatków i prowadzenie rozliczeń z członkami pobierały niewielką prowizję, stanowiącą ważne źródło dochodu organizacji. Od tego czasu artyści zaczęli rozliczać się samodzielnie.
Powrót
