Agnieszka Łukaszewska - Pamiętnik

26 lutego - 20 marca 2008
Agnieszka Łukaszewska posługuje się technikami rysunku, pasteli, grafiki cyfrowej, rzeźby, wykorzystuje także przedmioty, z którymi po prostu styka się na co dzień – śmieci, ubrania, telefony komórkowe. Wszystkie te elementy skrywają fragment tajemnicy bytu. Przyglądając się im odsłania sposób ich funkcjonowania i moc modelowania ludzkiego życia. Przedziera się przez zewnętrzne warstwy, kolejno odrzuca przyjęte sposoby postrzegania rzeczy, dociera do ich głębi, która okazuje się utajonym sprzężeniem powierzchni – uznanej za prawdę i wewnętrzności – wyniku intymnych widzeń. Status ujawniającej się na obrazie karykatury jest realny i nierzeczywisty zarazem. Formując rzeźbę artystka nie dba o jej zewnętrzną formę, ważna dla niej jest cała struktura bryły, to z czego jest ona zbudowana, co kryje się w jej wnętrzu, dlatego całość zbudowana jest z istotnych elementów zlepionych w pewien byt. Czasem jest to rzecz niezwykle osobista, coś co odpowiada za obraz bliskiej osoby, aby zakonserwować moment Agnieszka Łukaszewska oblewa ją woskiem, czyniąc przedmiotem wyobrażeniowy wytwór.

   


Powrót