Adam Sikora - Fucking close up
Adam Sikora, operator filmowy, reżyser, fotografik, malarz w 1988 ukończył wydział operatorski PWSFTviT w Łodzi. Przez wiele lat współpracował jako operator przy filmach Lecha Majewskiego. Był wielokrotnie nagradzany za zdjęcia do filmów i teatrów telewizji. Był realizatorem programów kulturalnych TVP, m.in. „Ogrodu Sztuk” i „Rozmów na nowy wiek”. Miał liczne wystawy fotografii.
Adam Sikora, operator filmowy, reżyser, fotografik, malarz w 1988 ukończył wydział operatorski PWSFTviT w Łodzi. Przez wiele lat współpracował jako operator przy filmach Lecha Majewskiego. Był wielokrotnie nagradzany za zdjęcia do filmów i teatrów telewizji. Był realizatorem programów kulturalnych TVP, m.in. „Ogrodu Sztuk” i „Rozmów na nowy wiek”. Miał liczne wystawy fotografii.
W 2006 artysta zdobył w Krakowie Nagrodę Główną Srebrny Lajkonik (Krakowski FF - Konkurs Krajowy), a w 2005 roku otrzymał w Kielcach (Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych Nurt) Nagrodę Prezesa Zarządu TVP S.A. za wstrząsający obraz humanitarnej katastrofy małego śląskiego miasteczka, stający się metaforą degradacji człowieka bez pracy i środków do życia.
W 2001 roku został Laureatem Srebrnej Żaby na Camerimage 2001 za zdjęcia do Angelusa w reżyserii Lecha Majewskiego. Za zdjęcia do Drugiego brzegu otrzymał w 1998 roku nagrodę MF Teatrów TV w Płowdiw. Za dokument Bluesmani - ballada o Janku 'Kyksie' Skrzeku otrzymał Srebrnego Lajkonika na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych i Dokumentalnych w Krakowie w 2000 roku.
Zrealizował liczne teatry telewizji. W 2005 roku na V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej otrzymał nagrodę za zdjęcia do spektakli: Geza - dzieciak w reżyserii Zbigniewa Brzozy oraz Intryga i miłość w reżyserii Macieja Prusa.
O wystawie Fucking close up
„...a zatem fucking close up to rodzaj neurotycznych ikon, lub odciśniętych w skale konwulsji życia, życie skamieniałe na wietrzny czas. Rozpoczęło się od twarzy, od tych obrazów, które wiszą w tamtej sali, później przypomniałem sobie, iż w technice filmowej istnieje taka figura jak transfokacja, przybliżanie się, czyli close up. Pomyślałem, a raczej intuicyjnie odczułem, bowiem wszystko, co czynię zasadza się na fundamencie intuicji, iż mogę tę figurę przenieść do struktury obrazu, czyli stworzenia cyklu obrazów które stopniowo przybliżać będą się do źrenicy oka, do tego ciemnego punktu, na dnie którego widoczna jest jasność, a zatem do punktu przejścia, trochę jak w Odysei Kosmicznej Kubricka, tam wejście w źrenicę oka jest początkiem podróży do innych galaktyk i innego czasu, czasu sprzed narodzenia, dodałem jeszcze słowo fucking, dlaczego, bo lubię to słowo, odwołuje do subkultury punk, a więc do subkultury która całkowicie zanegowała struktury społeczne, traktując je tylko i wyłącznie jako instrument opresyjny wobec wolnej woli, nie zawsze podległej zasadom moralno – etycznym, a zatem to fucking jest znakiem wolności, a raczej jej pragnienia, wyzwolenia z wszelkich determinacji, fucking to również słowo którego często używał Nick Cave, w swoich wczesnych, anarchizujących utworach, powstawanie wszystkich tych obrazów wyznaczał rytm jego muzyki, a raczej puls, gwałtowny, neurotyczny, konwulsje dźwięków, skowyt Cave’a, to dźwiękowe tło tych obrazów. /Adam Sikora/
Wystawa zorganizowana w ramach Festiwalu Nowe Horyzonty prezentuje 10 obrazów fakturalnych, reliefów oraz 20 rysunków stanowiących rodzaj przypisów odautorskich.
Powrót
Adam Sikora, operator filmowy, reżyser, fotografik, malarz w 1988 ukończył wydział operatorski PWSFTviT w Łodzi. Przez wiele lat współpracował jako operator przy filmach Lecha Majewskiego. Był wielokrotnie nagradzany za zdjęcia do filmów i teatrów telewizji. Był realizatorem programów kulturalnych TVP, m.in. „Ogrodu Sztuk” i „Rozmów na nowy wiek”. Miał liczne wystawy fotografii.
W 2006 artysta zdobył w Krakowie Nagrodę Główną Srebrny Lajkonik (Krakowski FF - Konkurs Krajowy), a w 2005 roku otrzymał w Kielcach (Ogólnopolski Niezależny Przegląd Form Dokumentalnych Nurt) Nagrodę Prezesa Zarządu TVP S.A. za wstrząsający obraz humanitarnej katastrofy małego śląskiego miasteczka, stający się metaforą degradacji człowieka bez pracy i środków do życia.
W 2001 roku został Laureatem Srebrnej Żaby na Camerimage 2001 za zdjęcia do Angelusa w reżyserii Lecha Majewskiego. Za zdjęcia do Drugiego brzegu otrzymał w 1998 roku nagrodę MF Teatrów TV w Płowdiw. Za dokument Bluesmani - ballada o Janku 'Kyksie' Skrzeku otrzymał Srebrnego Lajkonika na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych i Dokumentalnych w Krakowie w 2000 roku.
Zrealizował liczne teatry telewizji. W 2005 roku na V Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej otrzymał nagrodę za zdjęcia do spektakli: Geza - dzieciak w reżyserii Zbigniewa Brzozy oraz Intryga i miłość w reżyserii Macieja Prusa.
O wystawie Fucking close up
„...a zatem fucking close up to rodzaj neurotycznych ikon, lub odciśniętych w skale konwulsji życia, życie skamieniałe na wietrzny czas. Rozpoczęło się od twarzy, od tych obrazów, które wiszą w tamtej sali, później przypomniałem sobie, iż w technice filmowej istnieje taka figura jak transfokacja, przybliżanie się, czyli close up. Pomyślałem, a raczej intuicyjnie odczułem, bowiem wszystko, co czynię zasadza się na fundamencie intuicji, iż mogę tę figurę przenieść do struktury obrazu, czyli stworzenia cyklu obrazów które stopniowo przybliżać będą się do źrenicy oka, do tego ciemnego punktu, na dnie którego widoczna jest jasność, a zatem do punktu przejścia, trochę jak w Odysei Kosmicznej Kubricka, tam wejście w źrenicę oka jest początkiem podróży do innych galaktyk i innego czasu, czasu sprzed narodzenia, dodałem jeszcze słowo fucking, dlaczego, bo lubię to słowo, odwołuje do subkultury punk, a więc do subkultury która całkowicie zanegowała struktury społeczne, traktując je tylko i wyłącznie jako instrument opresyjny wobec wolnej woli, nie zawsze podległej zasadom moralno – etycznym, a zatem to fucking jest znakiem wolności, a raczej jej pragnienia, wyzwolenia z wszelkich determinacji, fucking to również słowo którego często używał Nick Cave, w swoich wczesnych, anarchizujących utworach, powstawanie wszystkich tych obrazów wyznaczał rytm jego muzyki, a raczej puls, gwałtowny, neurotyczny, konwulsje dźwięków, skowyt Cave’a, to dźwiękowe tło tych obrazów. /Adam Sikora/
Wystawa zorganizowana w ramach Festiwalu Nowe Horyzonty prezentuje 10 obrazów fakturalnych, reliefów oraz 20 rysunków stanowiących rodzaj przypisów odautorskich.
Powrót
