Adam Martyniak - Ustrój ruderalny

Pokazywane na wystawie prace sytuują się na pograniczu malarstwa i formy przestrzennej. Istotą staje się materiał - substancja niemalarska - masa bitumiczna, olej lniany, dyspresja asfaltowa, rzeczy znalezione oraz sam proces twórczy, w którym dużą rolę odgrywa przypadek. Prace Martyniaka są niejako kolejnym ogniwem przemian - przemian, które sygnalizuje sam tytuł wystawy. Ruderalny to przymiotnik odnoszący się do terenów wyniszczonych przez działalność człowieka, które charakteryzuje specyficzna flora - ruderalna. Taką roślinność cechuje najwyższa tolerancja na niekorzystne warunki wytworzone przez człowieka. Jest ona naszym najwierniejszym kompanem w ciągle nabierającym prędkości obrocie materią. W odniesieniu do siedlisk, ruderalnymi nazywamy przydroża, wydepczyska, pobocza autostrad, torowiska, dworce, porty, szczeliny murów, dachów, dróg, hałdy górnicze, poprzemysłowe oraz wysypiska śmieci.