8. Konkurs im. Eugeniusza Gepperta
wernisaż i ogłoszenie wyników: 10 października 2007, godz. 19.00
Konkurs imienia Eugeniusza Gepperta i będąca jego efektem wystawa odbywa się w tym roku już po raz ósmy. Blisko trzydziestu najlepszych malarzy przed 30-tką nominowanych przez zaproszonych w tym celu młodych kuratorów z całej Polski.
Od początku, czyli od 1989 r., Konkurs im. Eugeniusza Gepperta był polem doświadczalnym wielu różnych, ścierających się ze sobą pomysłów na malarstwo. Z zaskakującą intuicją wyławiał najważniejsze problemy nurtujące młodych twórców. Wystarczy spojrzeć na spisy artystów biorących udział w poprzednich edycjach wystawy, by przekonać się, że wybory kuratorów były niezwykle celne w swych prognozach dla sztuki polskiej na najbliższe lata. Doskonale znani dziś twórcy jak: Zbigniew Rogalski, Grzegorz Sztwiertnia, Marzena Nowak, Laura Pawela, czy Twożywo, to tylko niektórzy spośród artystów uczestniczących w poprzednich edycjach Konkursu, których zaprezentowano w momencie, gdy stawiali pierwsze kroki na krajowej i międzynarodowej scenie sztuki.
Jednocześnie, obserwując kolejne wystawy towarzyszące Konkursowi, byliśmy świadkami zmian w podejściu do malarstwa wynikających z różnych sposobów pojmowania tej dziedziny sztuki. Wybitna twórczość artystyczna i działalność akademicka Eugeniusza Gepperta, duchowego patrona konkursu, nierozerwalnie kojarzona jest z tradycyjnym malarstwem. Mimo to, niemalże na każdej wystawie pojawiały się prace, które odstawały od tradycyjnego obrazu zamkniętego w dwóch wymiarach i poddawały dyskusji zakres tematyczny pokazu oraz formalne ograniczenia prac zgłaszanych do Konkursu. W tym jednakże należy upatrywać siłę i nośność jednego z najstarszych artystycznych konkursów w Polsce, który choć odnosi się do tradycji, to jednak nie odcina się od przejawów malarstwa w jego szerszym rozumieniu, stawiając przesłanki treściowe ponad sztywno określone wymogi formalne.
Niespodzianką tegorocznej edycji jest zaproszenie do współpracy nad wyborem i skonstruowaniem trudnej do zgeneralizowania Krajowej Wystawy Malarstwa kuratorów, którzy pokoleniowo są najbliżsi wybieranym artystom i podobnie jak oni wchodzą dopiero na scenę sztuki. Zdążyli jednak już zaznaczyć swoją pozycję oraz intuicję w pomysłach wystawienniczych, a jednocześnie mają wciąż tyle entuzjazmu i potrzeby rozpoznania swojego środowiska, że staje się to gwarantem świeżości spojrzenia na siłą rzeczy, tradycyjne medium. W ten sposób, oprócz przeglądu ciekawych twórców, proponujemy również przegląd zainteresowań kuratorów i krytyków, coraz odważniej akcentujących swoje uczestnictwo we współczesnej sztuce.
Czy zdobędą się na ciekawe, oryginalne propozycje? Czy wyciągną wnioski z własnych obserwacji akademickich środowisk? I w jaki sposób tego dokonają? W chwili ożywionej w Polsce dyskusji na temat znaczenia kuratora w kształtowaniu obrazu sztuki, oddajemy obosieczną broń ostatecznej decyzji tym, którzy wciąż zmagają się z określeniem swojej roli w nim. Czy ich wybór potwierdzi nasze przypuszczenie, że malarstwo jest dzisiaj prądem zmiennym?
Powrót
Konkurs imienia Eugeniusza Gepperta i będąca jego efektem wystawa odbywa się w tym roku już po raz ósmy. Blisko trzydziestu najlepszych malarzy przed 30-tką nominowanych przez zaproszonych w tym celu młodych kuratorów z całej Polski.
Od początku, czyli od 1989 r., Konkurs im. Eugeniusza Gepperta był polem doświadczalnym wielu różnych, ścierających się ze sobą pomysłów na malarstwo. Z zaskakującą intuicją wyławiał najważniejsze problemy nurtujące młodych twórców. Wystarczy spojrzeć na spisy artystów biorących udział w poprzednich edycjach wystawy, by przekonać się, że wybory kuratorów były niezwykle celne w swych prognozach dla sztuki polskiej na najbliższe lata. Doskonale znani dziś twórcy jak: Zbigniew Rogalski, Grzegorz Sztwiertnia, Marzena Nowak, Laura Pawela, czy Twożywo, to tylko niektórzy spośród artystów uczestniczących w poprzednich edycjach Konkursu, których zaprezentowano w momencie, gdy stawiali pierwsze kroki na krajowej i międzynarodowej scenie sztuki.
Jednocześnie, obserwując kolejne wystawy towarzyszące Konkursowi, byliśmy świadkami zmian w podejściu do malarstwa wynikających z różnych sposobów pojmowania tej dziedziny sztuki. Wybitna twórczość artystyczna i działalność akademicka Eugeniusza Gepperta, duchowego patrona konkursu, nierozerwalnie kojarzona jest z tradycyjnym malarstwem. Mimo to, niemalże na każdej wystawie pojawiały się prace, które odstawały od tradycyjnego obrazu zamkniętego w dwóch wymiarach i poddawały dyskusji zakres tematyczny pokazu oraz formalne ograniczenia prac zgłaszanych do Konkursu. W tym jednakże należy upatrywać siłę i nośność jednego z najstarszych artystycznych konkursów w Polsce, który choć odnosi się do tradycji, to jednak nie odcina się od przejawów malarstwa w jego szerszym rozumieniu, stawiając przesłanki treściowe ponad sztywno określone wymogi formalne.
Niespodzianką tegorocznej edycji jest zaproszenie do współpracy nad wyborem i skonstruowaniem trudnej do zgeneralizowania Krajowej Wystawy Malarstwa kuratorów, którzy pokoleniowo są najbliżsi wybieranym artystom i podobnie jak oni wchodzą dopiero na scenę sztuki. Zdążyli jednak już zaznaczyć swoją pozycję oraz intuicję w pomysłach wystawienniczych, a jednocześnie mają wciąż tyle entuzjazmu i potrzeby rozpoznania swojego środowiska, że staje się to gwarantem świeżości spojrzenia na siłą rzeczy, tradycyjne medium. W ten sposób, oprócz przeglądu ciekawych twórców, proponujemy również przegląd zainteresowań kuratorów i krytyków, coraz odważniej akcentujących swoje uczestnictwo we współczesnej sztuce.
Czy zdobędą się na ciekawe, oryginalne propozycje? Czy wyciągną wnioski z własnych obserwacji akademickich środowisk? I w jaki sposób tego dokonają? W chwili ożywionej w Polsce dyskusji na temat znaczenia kuratora w kształtowaniu obrazu sztuki, oddajemy obosieczną broń ostatecznej decyzji tym, którzy wciąż zmagają się z określeniem swojej roli w nim. Czy ich wybór potwierdzi nasze przypuszczenie, że malarstwo jest dzisiaj prądem zmiennym?
Powrót
