3/3 Abstrakcji w Firleju

09 maja - 20 maja 2009


W związku z przyrodzoną cechą Firleja jaką jest walka z wiatrakami, gorąco polecam niezwykłe wydarzenie: bliski kontakt z malarstwem abstrakcyjnym. Scenariusz spotkań jest następujący: przez trzy popołudnia autor - malarz abstrakcyjny oprowadza po swoim świecie, czasowo delegowanym do Firleja. Szczegółowy plan poniżej. /Robert Chmielewski - Dyrektor ODA "Firlej"/

Trzydniowe wernisaże malarstwa i rzeźby w Firleju

DATY: 09.05.2009 – 20.05.2009

bilety: wstęp wolny

Już blisko 100 lat sztuka abstrakcyjna wchodzi by potem zejść ze ścian salonów wystawienniczych świata. Odnosimy wrażenie, że obecny czas nie jest zbyt łaskaw dla tego gatunku sztuki. Postanowiliśmy więc sprawdzić czy jesteśmy w stanie najbardziej awangardową ze sztuk plastycznych przywrócić do łask publiczności i pokazać w programowo awangardowym Firleju. Zaprosiliśmy m.in. artystów z jednej z najciekawszych pracowni tego typu malarstwa w Europie, prowadzonej przez Seana Scully. Krytycy zwracają uwagę na to, że stara się on łączyć w swojej sztuce formalną tradycję malarstwa europejskiego z estetyką mającą korzenie w amerykańskim abstrakcjonizmie oraz który ma na swoim koncie dwie nominacje do prestiżowej angielskiej nagrody Turner Prize.

PROJEKT 3/3 ABSTRAKCJI w Firleju to przegląd twórczości sześciu artystów reprezentujących trzy miasta: Monachium – Berlin - Wrocław. W ich dziełach odnajdujemy ślady ekspresjonizmu abstrakcyjnego, konstruktywizmu, suprematyzmu, pointylizmu, minimalizmu oraz op-artu. Obrazy uderzają widza migoczącymi zestawieniami barw, które dają wrażenie autentycznego wydzielania światła. Twórcy eksperymentują z formą i kolorem, będącym nośnikiem emocji, zaś same dzieła wypełnione są spirytualizmem. Ich sztuka, podobnie jak innych abstrakcjonistów, wzbudza kontrowersje wynikające z niezrozumienia, co jest mantrą 100 - letniej tradycji.

„3/3 ABSTRAKCJI” to nowa jakość na wrocławskim rynku sztuki, świeży oddech w dobie wszechwładnej i modnej figuratywności. To możliwość zapoznania się ze środowiskiem malarzy, zajmujących się sztuką, która w polskim obiegu wystawienniczym należy do rzadkości, oraz co niemniej istotne możliwość bezpośredniego kontaktu z artystami. Obok malarstwa w przestrzeni Firleja eksponowane będą również rzeźby.

Sam projekt pomyślany jest jako cykl kilkudniowych wystaw, gdzie sami artyści pełnią rolę przewodników i w określonych godzinach oddają się do dyspozycji zwiedzających: opowiadają o sobie, swoich pracach, są skłonni zdradzić tajemnice warsztatu i podejmują się trudnej nieomal, edukacyjnej roli tłumaczenia, „co autor miał na myśli”. A Może nie. Zapraszamy do Firleja na spotkane ze współczesnym abstrakcjonizmem.

3/3 ABSTRAKCJI: Wystawa zbiorowa Berlin-Breslau

// Fabian Fobbe, Sally Lewis, Joachim Lenz, Marcus Lichtmannegger

DATY:
09.05.09, g.19.00 – Wernisaż wystawy
10/11/12.05.09, g.15.00 - 18.00 – Spotkania z artystami
Wystawa malarstwa i rzeźby autorstwa czterech artystów mieszkających w Berlinie.

Obrazy Fabiana Fobbe są materialistyczne i nierozstrzygnięte zarazem. Młody artysta wykorzystuje w swoich pracach współczesne doświadczenia nieważkości, zwracając uwagę na bezcielesną wizualizację cyfrowych światów. Istoty i materialności nadaje im kolorem. Posługuje się on ponadto absurdalanymi formami wykonanymi techniką komputerową, kwestionując pierwotne znaczenie realizmu. Nie chodzi tu bowiem o treść, motyw, lecz o technikę. Twórca wyzwala się w ten sposób od konieczności przedstawiania nowych mediów przez ich własny efekt. Uwzględniając swoje wyzwolone spojrzenie na estetykę cyfrowego obrazu i absurdalną wręcz wyobraźnię, autor zdobywa swoim malarstwem nowe terytorium w sztuce, obszar symultaniczności dla niewspółmiernych skrajności.
Strona artysty: www.fag-berlin.de

W swoich kolażach Sally Lewis wykorzystuje różnorodne materiały. Dzięki temu jej prace odkrywają hybrydę języka obrazu, w którym proces, iluzja, znaczenie oraz wizualna wieloznaczność rozwijane są jako symultaniczny słownik. Ów słownik umożliwia podróż w przestrzeń rekonstrukcji, jak również ułatwia przetwarzanie ikonografii osobistych światów w obrazy o znaczeniu zarówno psychologicznym jak i wizualnym.

W malarskich kompozycjach Joachima Lenza pojawiają się banalne przedmioty dnia codziennego jak również fragmenty ciał. Ujęte są one w większości w taki sam sposób - jako formujące pale, stosy, na tle pewnego rodzaju kurtyny powstałej z uproszczonych krajobrazów lub wnętrz stworzonych przez linie horyzontu. Artysta na wystawie w Firleju zaprezentuje również swoje rzeźby.

W twórczości Marcusa Lichtmanneggera nie można wykluczyć polichromicznego przedawkowania. Odurzone kolory i kształty przedstawione na malowidłach stanowią wolne skojarzenia z tym, co artysta widzi i przeżywa. Kolor stanowi dla niego oznakę życia, zaś kształt oznakę absurdu. Obrazy Lichtmanneggera to różnorodne układy form, cząsteczek, przeplatających się ze sobą linii, konturów oraz rytmów, które promieniują świetlistymi kolorami.
Strona artysty: www.marcus-lichtmannegger.de

3/3 ABSTRAKCJI: Wystawa malarstwa Axcela Eckerta

DATY:
13.05.09, g. 19.00 – Wernisaż wystawy.
14/15/16.05.09, g. 15.00 – 18.00 – Spotkania z artystą.

Dzieła Axela Eckerta można rozpoznać po systemie siatek złożonym z bloków, pasm i linii połączonych strukturalną i przejrzystą tkanką. Artysta używa skonstruowanego pierwotnie obrazu jako platformy, która wraz z powstaniem malowidła staje się coraz bardziej zawoalowana. Warstwy farb nakładane cienko na podłoże oddzielone są od siebie ciemnymi liniami, co sugeruje dużą plastyczność, albo sięgają aż po granice barwnych pól, strzępiąc się i zachodząc jedna w drugą. Powstałe w ten sposób powierzchnie kolorów tworzą atmosferę rozproszonych promieni. Obrazy Eckerta są symbolami wszechświata i reprezentują nieograniczoną przestrzeń ducha, skłaniającą widza do kontemplacji.

3/3 ABSTRAKCJI: Konstrukcja harmonii. Wystawa malarstwa Jerzego Zajączkowskiego

DATY
17.05.09, g. 19.00 – Wernisaż wystawy
18/19/20.05.09, g. 15.00 – 18.00 – Spotkania z artystą.

Jerzy Zajączkowski pracuje z powtarzającym się stale rytmem, uproszczoną formą, zazębieniem przestrzeni, objętości i ciepłej kolorystyki. Na proste struktury tła, takie jak prostokąty i kwadraty artysta nakłada skrupulatne, maleńkie punkty kolorystyczne, które prowadzą do silnej intensywności barwy i światła. Powstaje porządek rządzący się własnymi regułami i zasadami, operujący taką tematyką jak: początek i koniec, pełnia i pustka. W swojej treści kolor staje się nośnikiem nastroju, zaś struktura formalna metaforą społecznej, doświadczalnej rzeczywistości.


Powrót