Subtelna, symboliczna kompozycja inspirowana estetyką współczesnej ikony. Uproszczone sylwetki anielskie o wyraźnie zaznaczonych, złoconych nimbach wyłaniają się z wielowarstwowej materii malarskiej, budując nastrój skupienia i duchowej kontemplacji. Praca reprezentuje nurt nowoczesnej ikony typu „cienie” – formy niezwykle rzadkiej i wyjątkowej na rynku sztuki sakralnej.
Ikona powstaje na płótnie, w które wklejane są autentyczne fragmenty dawnych płócien pochodzących z renowacji historycznych kościołów i cerkwi. Autorka, będąca doktorem konserwacji zabytków, pozyskuje je za zgodą i z błogosławieństwem osób duchownych, z poszanowaniem ich pierwotnego, sakralnego przeznaczenia. Nadaje to dziełu szczególny duchowy wymiar „obrazu z duszą” – już wcześniej obecnego w przestrzeni modlitwy i liturgii, a więc symbolicznie „obmodlonego”.
Całość została oprawiona w unikatowe, welurowe, pozłacane passe-partout oraz klasyczną złotą ramę, które harmonijnie podkreślają sakralny charakter kompozycji oraz jej trójwymiarową, reliefową strukturę.
Dochód z zakupu obrazu przeznaczony jest na renowację cerkwi w Baligrodzie – artystka aktywnie wspiera prace konserwatorskie, przekazując środki ze sprzedaży swoich dzieł na ten cel.


Małgorzata Dawidiuk (ur. 1967)

Obraz – ikona współczesna

Prezentowane dzieło autorstwa Małgorzaty Dawidiuk – jednej z najbardziej cenionych współczesnych ikonopisarek w Polsce – stanowi wyjątkowe połączenie tradycji ikony bizantyjskiej z autorską, nowoczesną interpretacją malarską.

Artystka urodziła się w 1967 roku w Wisznicach na Podlasiu. W 1994 roku ukończyła Akademię Sztuk Pięknych im. I. E. Repina w Petersburgu, na Wydziale Malarstwa i Konserwacji, w specjalizacji ikona – jednej z najbardziej wymagających i prestiżowych ścieżek artystycznych. Jest założycielką i prowadzącą pracownię konserwatorsko-artystyczną „IKOS”.

Małgorzata Dawidiuk jest autorką licznych realizacji sakralnych: ikon, ikonostasów i polichromii, m.in. w Chołowicach k. Krasiczyna, Koszalinie, Krynicy, Olsztynie, Zamienicach k. Legnicy oraz w Niagou na Słowacji. Jest także współautorką malowideł ściennych w Kaplicy Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Krakowie-Łagiewnikach. Jej prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i muzealnych w Polsce oraz za granicą.

Twórczość artystki wyrasta z dwóch źródeł:
– wieloletniej praktyki konserwatora dzieł sztuki sakralnej,
– głębokiego zakorzenienia w kanonie ikony.

Początkowo artystka tworzyła wierne kopie i trawestacje dawnych ikon, zachowując ścisłe zasady „pisania” świętych wizerunków – wraz z duchowym przygotowaniem i poszanowaniem tradycji teologicznej. Z czasem kanon stał się dla niej punktem wyjścia, a nie ograniczeniem – ustępując miejsca autorskiej inwencji i współczesnej formie wyrazu.

Szczególne miejsce w jej dorobku zajmują ikony-cienie oraz późniejsze realizacje na płótnie, w których fragmenty oryginalnych, starych płócien – odnajdywane podczas prac konserwatorskich w cerkwiach – zostają naklejone na nowy blejtram. Są to autentyczne relikty dawnych świątyń, niosące w sobie pamięć miejsca, modlitwy i historii. Z pojedynczych postaci wyłaniają się tu wielowątkowe sceny figuralne, budujące narrację na pograniczu sacrum i współczesnej wrażliwości.

Artystka łączy mistrzostwo warsztatowe, doświadczenie konserwatorskie i zaplecze akademickie – po studiach w Petersburgu uzyskała stopień doktora sztuki na Uniwersytecie Technologiczno-Humanistycznym w Radomiu, co potwierdza jej wysoką pozycję zarówno jako twórcy, jak i badacza ikonografii.


Wartość kolekcjonerska i społeczna

Zakup prezentowanego obrazu lub certyfikowanego Art Printu to nie tylko inwestycja w dzieło uznanej artystki, ale również realne wsparcie dla dziedzictwa kulturowego.

Wytwórnia Rosenthal - Studio Linie (działające od 1961 roku), projekt autorski Salvadora Dali (1904-1989), zrealizowany w roku 1979 (rok jubileuszu 100-lecia wytwórni Rosenthala, założonej w 1879 roku), w limitowanej serii 3 tys. sztuk - egzemplarz nr 0294

Wyroby z serii limitowanej (plastyka figuralna - do 100 egzemplarzy, talerze artystyczne - od 3 do 5 tys. egzemplarzy) wykonywano w wytwórni Rosenthala; od 1964 roku; do ich projektowania zapraszano - za pośrednictwem Studio Linie - najwybitniejszych artystów współczesnych; w przypadku talerzy dekoracyjnych tradycją stało się wkrótce wykonywanie co roku projektu; obiekty serii limitowanej miały dopisywany i potwierdzany certyfikatem kolejny numer.

Aureliusz Pruszyński (1847 Kasinka Mała pow. Limanowa - 1904 Kraków) krakowski litograf, właściciel cenionego Zakładu Litografii Artystycznej Aureliusza Pruszyńskiego w Krakowie założonego w 1873 roku na ul. Pijarskiej 17, od ca 1902 właścicielem zakładu był jego syn Zenon Pruszyński (zob. SAP t. 8 ss. 92-93). W zakładzie A. Pruszyńskiego od końca XIX w. czołowi krakowscy artyści odbijali swoje prace graficzne w technice litografii (w tym plakaty) m.in. słynną "Tekę Melpomeny".


Oprawy widoczne na wizualizacjach mają charakter poglądowy i nie stanowią oferty handlowej.

Wacław Wąsowicz - Studia artystyczne odbył w latach 1909-10 w warszawskiej Szkole Rysunkowej im. W. Gersona u Mieczysława Kotarbińskiego; naukę kontynuował w okresie 1911-14 w Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Ignacego Pieńkowskiego. W 1914 krótko uczęszczał do pracowni Jacka Malczewskiego w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W okresie 1918-20 pracował jako nauczyciel w gimnazjum K. Kulwiecia w Warszawie. Był członkiem grupy Ekspresjoniści Polscy (od 1919 Formiści), z którą wystawiał w Warszawie (1920, 1921, 1922), Krakowie (1921) i Paryżu (1922); w 1921 r. współpracował z pismem "Formiści". W latach 1918-21 uczestniczył w realizacji dekoracji ściennych w kawiarni Skamandrytów "Pod Pikadorem", w Klubie Futurystów Polskich w Hotelu Europejskim oraz w Polskim Klubie Artystycznym w Hotelu Polonia. W 1923 r. wszedł w skład Stowarzyszenia Artystów Polskich "Rytm". Był działaczem Związku Zawodowego Polskich Artystów Plastyków, Instytutu Propagandy Sztuki i Towarzystwa Szerzenia Sztuki Polskiej wśród Obcych. Wstąpił także do Stowarzyszenia Artystów Grafików "Ryt". Indywidualne wystawy artysty odbyły się w Krakowie (1931), Warszawie (1934, 1939), Poznaniu (1934) i Łodzi (1939).

W latach 1976–1979 paryski wydawca Gilbert Hamon realizował z Dalím projekt przeniesienia jego najważniejszych, wielkoformatowych dzieł olejnych o tematyce sakralnej i mistycznej (jak Sakrament Ostatniej Wieczerzy, Chrystus św. Jana od Krzyża oraz właśnie Corpus Hypercubus) na ekskluzywne edycje graficzne oraz trójwymiarowe reliefy.

To właśnie ten wydawca wprowadził do swojej dokumentacji i na arkusze sztywne oznaczenie HP, które w jego systemie dystrybucyjnym (i rygorystycznym rozliczaniu podatków od luksusowych edycji artystycznych we Francji) było oficjalnym skrótem od:

Hors Presse (lub Hors Production) – egzemplarze zatrzymane formalnie w drukarni jako odbitki kontrolne i archiwalne dla wydawcy, które nie wchodziły w skład głównego wolumenu handlowego (oznaczanego arabsko lub rzymsko), ale ostatecznie – za zgodą wydawcy – trafiały na rynek jako rarytasy galeryjne.
Równolegle, główny nakład rynkowy tych prac był często dystrybuowany w Stanach Zjednoczonych za pośrednictwem Center Art Galleries (Hawaje), z którymi Hamon ściśle współpracował przy edycjach rzeźbiarskich i metalowych reliefach Dalego.

„Ukrzyżowanie” (znana na świecie jako Crucifixion / Corpus Hypercubus) stanowi graficzną interpretację jednego z najważniejszych i najbardziej spektakularnych dzieł z okresu „mistycyzmu nuklearnego” Salvadora Dalego. Dalí połączył w niej tradycyjną ikonografię chrześcijańską z nowoczesną fizyką kwantową oraz geometrią czwartego wymiaru.


Centralna postać Chrystusa: Jezus nie jest przybity do tradycyjnego, drewnianego krzyża. Zamiast tego jego ciało unosi się w przestrzeni przed monumentalną, trójwymiarową konstrukcją złożoną z ośmiu idealnych sześcianów. Konstrukcja ta reprezentuje hiperkubus (tesserakt), czyli czterowymiarową kostkę rozłożoną w trzech wymiarach. Ciało Chrystusa jest klasycznie piękne, muskularne i atletyczne, pozbawione ran, krwi oraz korony cierniowej – symbolizuje triumf i boską doskonałość, a nie fizyczne cierpienie. Głowa Jezusa jest odchylona w bok, odwracając wzrok od widza.
Postać u stóp krzyża (Gala): W lewym dolnym rogu kompozycji stoi kobieta odziana w bogate, luksusowe szaty. To Gala – żona, muza i najważniejsza postać w życiu Dalego. Przedstawiona jest w pozie pełnej uwielbienia i kontemplacji, patrząc w górę na unoszącego się Chrystusa. Jej obecność nadaje dziełu osobisty, niemal intymny charakter, co było stałym motywem w religijnej twórczości artysty z tego okresu.

Prezentowana praca stanowi jedną z dwóch kompozycji serii, którą Dali zatytułował „New Jerusalem Suite”. Pierwsza edycja tej serii ukazała się w 1977 roku w metalowej technice akwatinty pod jego osobistym nadzorem i tylko w pierwszej edycji znajdują się na kompozycji ręczne złocenia. Druga kompozycja serii New Jerusalem Suite nosi tytuł “The Messiah - Woman Leading Horse”.
Litografie Salvadora Dali w nakładach do 300 egz. powstawały głównie w latach 1957- 1980 w Atelier Mourlot i były nadzorowane oraz podpisywane osobiście przez Dalego.

REFERENCJE:
"The Official Catalog of The Graphic Works of Salvador Dali" by Albert Field, str. 185 poz. 80-1B
"Annual Print Price Guide To The Graphic Works of Salvador Dali" by Bruce Hochman 2016, str. 159.


Oprawy widoczne na wizualizacjach mają charakter poglądowy i nie stanowią oferty handlowej.

Cykl Dalinian Horses jest wymieniony w oficjalnym katalogu dzieł graficznych Salvadora Dali wyd. Albert Fields.

Seria ta obejmuje 18 litografii, których motywem przewodnim jest koń. Są to następujące prace: Neptune (Neptun); Pégase (Pegaz); Le Cheval de Troie (Koń trojański); Bucéphale (Bucefał); Le Chevalier Romain (Kawalerzysta rzymski); Le Centurion (Centurion); Le Cheval de Caligula (Koń Kaliguli); Le Cheval de Triomphe (Koń triumfu); Saint Georges (Święty Jerzy); La Licorne (Jednorożec); Le Chevalier Chrétien (Rycerz chrześcijaństwa); Lady Godiva; Le Cheval de Course (Koń wyścigowy); Le Cheval de Labeur (Koń pracy); Le Picador (Pikador); Don Quichotte ou l’Éloge de la Folie (Don Kichot - pochwała szaleństwa);Le Cheval de la Mort (Koń śmierci); Le Cheval de Printemps (Koń wiosny).

Cykl prac Salvadora Dalego znany jako "Dalinian Horses" jest kwintesencją fascynacji Dalego symboliką konia. Konie były jednym z motywów często wykorzystywanych przez Dalego w różnych dziełach, ponieważ reprezentowały dla niego siłę, wolność, elegancję i duchowy wymiar człowieka. Dali często odwoływał się do postaci z mitologii greckiej i rzymskiej, takich jak Pegaz czy konie Heliosa ciągnące rydwan Słońca. Symbolika konia była dla niego uniwersalna i wielowymiarowa. W "Dalinian Horses" widoczne są także nawiązania do średniowiecznej sztuki i hiszpańskiego dziedzictwa, z którego się wywodził. W cyklu Dalego konie nie są zwykłymi zwierzętami – często unoszą się nad ziemią, nawiązując do transcendencji i duchowego wymiaru życia. Ich sylwetki bywają przesycone niepokojem, jednocześnie pozostając majestatyczne. U Dalego koń jest symbolem siły, lecz także ambiwalentnych emocji: wolności i dzikości, a jednocześnie ujarzmienia i opresji.

Oprawy widoczne na wizualizacjach mają charakter poglądowy i nie stanowią oferty handlowej.

Prace W. V. Kalisza rodzą się z głębokiej pasji do sztuki, uchwycając wieczną elegancję i wdzięk, które od wieków fascynują publiczność. Dzięki głębokiej wrażliwości artystycznej i niezaprzeczalnemu talentowi, wyłonił się jako utytułowany malarz w świecie sztuki współczesnej. Jego prace odzwierciedlają głębię doświadczenia i wnikliwości, które wyróżniają go jako artystę dojrzałego i wyjątkowego. Z biegiem czasu wykształcił charakterystyczny i unikalny styl, odróżniając się głosem i wizją, które są niezaprzeczalnie jego.

Prace artysty zostały zauważone przez prestiżową Galerię Sztuki Saatchi, ponieważ został niedawno zakwalifikowany do ich ekskluzywnej kolekcji tworzonej przez główną kuratorkę Rebeccę Wilson.

Oprawa widoczna na wizualizacjach ma charakter poglądowy i nie stanowi oferty handlowej.

Kompozycja opiera się na klasycznym dla surrealizmu złudzeniu optycznym oraz koncepcji obrazów podwójnych (wieloznacznych), charakterystycznych dla metody krytyczno-paranoicznej Dalego.

Plan główny (Centralny punkt): W osi symetrii dominuje bogato zdobiony, masywny kielich. Jego noga i podstawa mają organiczną, płynną strukturę przypominającą kaskady spływającej wody lub warstwy geologiczne.
Iluzja twarzy: Kiedy przeniesiesz wzrok na tło i puste przestrzenie po obu stronach naczynia, sylwetka kielicha tworzy kontur dwóch profilów ludzkich twarzy patrzących na siebie. Dalí mistrzowsko wkomponował w tło subtelne detale oczu z rzęsami, które dopełniają ten portret.
Dolna sekcja (Pejzaż): U podstawy kielicha rozciąga się typowy dla artysty, pustynny, zniekształcony krajobraz z liniami perspektywicymi zbiegającymi się w dali. Widoczna jest tam mikroskopijna, wydłużona ludzka postać oraz odległy horyzont.
Znaczenie i symbolika

Tytułowe „Źródło Życia” odnosi się do głębokich motywów egzystencjalnych, duchowych oraz psychoanalitycznych:


Kielich jako źródło i naczynie: Reprezentuje on płodność, obfitość oraz mityczne źródło, z którego bije życie. Może być odczytywany w kontekście mistycznym (jako Graal lub naczynie sakralne) albo biologicznym – jako początek wszelkiego istnienia.
Dwie twarze – Dialog i Dwoistość: Profile ludzkie symbolizują relację, miłość, zjednoczenie pierwiastków (męskiego i żeńskiego) lub spotkanie świadomości z podświadomością. Dla Dalego kluczową inspiracją w tym wymiarze była zawsze jego żona i muza, Gala.
Woda i płynność: Płynna tekstura kielicha odnosi się do stałego motywu Dalego – płynności czasu i materii. Życie nie jest stałe, lecz nieustannie się przekształca i ewoluuje.
Samotna postać w tle: Kontrastuje z monumentalnym kielichem-źródłem. Podkreśla ludzką kruchość, samotność w obliczu ogromu wszechświata oraz poszukiwanie sensu u stóp absolutu lub natury.

Praca opisana i reprodukowana w katalogach:
- Salvador Dali. Catalogue Raisonné of Prints II. Lithographs and Wood Engravings 1956-1980. Edited by Ralf Michler and Lutz
- W. Löpsinger, Prestel, Munich – New York 1995, s. 179, kat. 1587 (a), il. cz-b, il. b. 87
- Sahli #234


Na cykl prac "Flordali - Les Fruits" (1969) składa się 12 barwnych litografii, które zostały stworzone na bazie ilustracji zawartych w Pomologie française: recueil des plus beaux Fruits Cultivés en France Pierre'a-Antoine'a Poiteau - francuskiej encyklopedii botanicznej wydanej w 1846 roku.Na cykl prac "Flordali - Les Fruits" (1969) autorstwa Salvadora Dalego składa się 12 barwnych litografii, które zostały stworzone na bazie ilustracji zawartych w Pomologie française: recueil des plus beaux Fruits Cultivés en France Pierre'a-Antoine'a Poiteau - francuskiej encyklopedii botanicznej wydanej w 1846 roku.4

W serii litografii "Flordali" Salvador Dali złączył wiele motywów dystynktywnych dla swojej twórczości. Swoboda w kształtowaniu kompozycji oraz wrażliwość na kolor wpłynęły na dekoracyjność prac, które w swojej formie stanowią wynik przetworzenia przez wyobraźnię artysty botanicznych portretów owoców. W cyklu "Flordali - Les Fruits" (1969) fantazyjne, zantropomorfizowane rośliny niosą ze sobą między innymi treści o charakterze humorystycznym i erotycznym. Salvador Dali dostrzegł w owocach potencjalny punkt wyjścia do stworzenia surrealistycznych wizji, które opowiadają złożone historie. W całej serii są również obecne charakterystyczne elementy malarstwa Salvadora Dalego, takie jak motyw oka, kurze nogi czy postać nasuwająca skojarzenia z Don Kichotem.
Zabawa z antropomorfizacją roślin i owoców ma swoje analogie we wcześniejszych epokach europejskiej historii sztuki, m.in. w obrazach autorstwa Giuseppe'a Arcimboldo.
Prace Salvadora Dalego z cyklu "Flordali - Les Fruits" (1969) były wykonywane w wielu seriach, które różniły się zarówno nakładem, jak i rodzajem papieru. Warto podkreślić, że elementy obecne w cyklu "Flordali - Les Fruits" (1969) zostały przez Salvadora Dalego wykorzystane w późniejszej serii prac litograficznych z lat 80. pt. "Flordali II".


Oprawy widoczne na wizualizacjach mają charakter poglądowy i nie stanowią oferty handlowej.

Praca opisana i reprodukowana w katalogach:
- Field catalog raisonné page 233
- Michler & Lopsinger catalog raisonné #1587
- Sahli catalog raisonné #234

Przedmiotowa grafika jest wielką rzadkością, na polskim rynku była prezentowana tylko dwa razy przez domy aukcyjne w Polsce.

Lit: Miłosz Kargol, Zuzanna Mortka, Krakowski Dom Aukcyjny


Na cykl prac "Flordali - Les Fruits" (1969) autorstwa Salvadora Dalego składa się 12 barwnych litografii, które zostały stworzone na bazie ilustracji zawartych w Pomologie française: recueil des plus beaux Fruits Cultivés en France Pierre'a-Antoine'a Poiteau - francuskiej encyklopedii botanicznej wydanej w 1846 roku.

W serii litografii "Flordali" Salvador Dali złączył wiele motywów dystynktywnych dla swojej twórczości. Swoboda w kształtowaniu kompozycji oraz wrażliwość na kolor wpłynęły na dekoracyjność prac, które w swojej formie stanowią wynik przetworzenia przez wyobraźnię artysty botanicznych portretów owoców. W cyklu "Flordali - Les Fruits" (1969) fantazyjne, zantropomorfizowane rośliny niosą ze sobą między innymi treści o charakterze humorystycznym i erotycznym. Salvador Dali dostrzegł w owocach potencjalny punkt wyjścia do stworzenia surrealistycznych wizji, które opowiadają złożone historie. W całej serii są również obecne charakterystyczne elementy malarstwa Salvadora Dalego, takie jak motyw oka, kurze nogi czy postać nasuwająca skojarzenia z Don Kichotem.
Zabawa z antropomorfizacją roślin i owoców ma swoje analogie we wcześniejszych epokach europejskiej historii sztuki, m.in. w obrazach autorstwa Giuseppe'a Arcimboldo.
Prace Salvadora Dalego z cyklu "Flordali - Les Fruits" (1969) były wykonywane w wielu seriach, które różniły się zarówno nakładem, jak i rodzajem papieru. Warto podkreślić, że elementy obecne w cyklu "Flordali - Les Fruits" (1969) zostały przez Salvadora Dalego wykorzystane w późniejszej serii prac litograficznych z lat 80. pt. "Flordali II”.

Ikonografia Rafała Stanuły

Ta wyjątkowa ikonografia Rafała Stanuły przyciąga uwagę od pierwszego spojrzenia niezwykłą siłą wyrazu i doskonale wyważoną kompozycją. Centralna postać kobiety spowitej czerwonymi tkaninami staje się symbolem tajemnicy, wewnętrznego przeżycia oraz emocji, których nie sposób wyrazić słowami.

Najbardziej intrygującym elementem jest czerwona opaska przesłaniająca oczy – znak dobrowolnego odcięcia się od świata zewnętrznego, ale także metafora zaufania, wiary i podążania za tym, co niewidzialne. Intensywna czerwień kontrastuje z mrocznym tłem, budując atmosferę napięcia i nadając kompozycji niezwykłą głębię psychologiczną.

Artysta z charakterystyczną dla siebie precyzją łączy hiperrealistyczny detal z symbolicznym przekazem. Delikatnie oświetlona twarz, subtelnie uchylone usta i miękko modelowane światło sprawiają, że portret emanuje spokojem, a jednocześnie skrywa dramat i niewypowiedziane emocje.

Ikonografiki Rafała Stanuły wyróżniają się ponadczasowym charakterem i kolekcjonerską estetyką. To prace, które nie tylko dekorują wnętrze, ale przede wszystkim prowokują do refleksji i pozostają w pamięci odbiorcy na długo po pierwszym spotkaniu. W tej kompozycji czerwień staje się językiem emocji, a cisza – najgłośniejszym komunikatem obrazu.

Rafał Stanula (ur. 1991)

Rafał Stanula należy do najbardziej wyrazistych przedstawicieli współczesnej figuracji realistycznej młodego pokolenia. Mieszka i tworzy w Krakowie, konsekwentnie budując międzynarodową pozycję artysty operującego klasycznym warsztatem w nowoczesnym, psychologicznym ujęciu portretu.

Jego malarstwo olejne wyróżnia się wyjątkową precyzją światłocienia, subtelnością modelunku oraz niemal rzeźbiarską plastyką twarzy. Stanula koncentruje się na kobiecej formie, tworząc kompozycje o silnym ładunku emocjonalnym i symbolicznym. Motyw twarzy częściowo przesłoniętej tiulem, wstęgą lub materią stał się jego rozpoznawalnym znakiem – metaforą napięcia między widzialnym a ukrytym, między zmysłowością a introspekcją.

Minimalistyczne tło i zawężona paleta barwna kierują uwagę widza wyłącznie na psychologię postaci. Efekt jest hipnotyzujący – obrazy Stanuli nie tylko przedstawiają, ale budują stan kontemplacji.

Artysta regularnie prezentuje swoje prace na prestiżowych wydarzeniach międzynarodowych, m.in. w Nowym Jorku i Los Angeles, a jego twórczość była publikowana w uznanych magazynach branżowych. Obecność w programach wystawienniczych galerii takich jak Arcadia Contemporary oraz udział w LA Art Show umacniają jego pozycję w segmencie współczesnej figuracji realistycznej.

Rynek międzynarodowy konsekwentnie rośnie zainteresowaniem młodą, technicznie perfekcyjną figuracją, a twórczość Stanuli wpisuje się w ten trend w sposób naturalny i przekonujący. Jego obrazy znajdują nabywców w kolekcjach prywatnych w Europie, USA oraz Azji, co świadczy o stabilnym i rozwijającym się potencjale inwestycyjnym.

Stanula reprezentuje pokolenie artystów, które łączy klasyczne rzemiosło z nowoczesną wrażliwością – a to właśnie ten segment rynku w ostatnich latach notuje najbardziej dynamiczny wzrost zainteresowania kolekcjonerów.

Wystawy (wybór):

Five and Under, Arcadia Contemporary, Nowy Jork, USA (2024, 2025)LA Art Show, Los Angeles, USA (2025)

RED Gallery, Centrum Sztuki Mościce, Tarnów (2024)Aura 2024, Nazrul Tirtha Art Gallery, Kalkuta, IndieWystawa sztuki wschodzącej, Salonou, Warszawa

Publikacje:

Fine Art Connoisseur (2024) Retro Kolkata Magazine (2024) 365 Art Plus Magazine (2022)

Obrazy Tamary Łempickiej zdeniowały art dco, a jej życie było kwintesencją epoki jazzu. Obdarzona wyjątkowym talentem, niezwykłą urodą i nieodpartą siłą osobowości, uchodźczyni z ogarniętej rewolucją Rosji odniosła sukces na własnych warunkach. Podbiła Paryż lat 20. XX wieku wyranowanymi portretami bogatych i sławnych oraz emanującymi chłodnym erotyzmem aktami, następnie wiodła pasjonujące życie w Hollywood, Nowym Jorku, Houston i Cuernavace, nigdy nie odkładając pędzla.

Książka oferuje intymny wgląd w życie i karierę tej fascynującej postaci: to historie, które Tamara sama opowiadała urzeczonym słuchaczom. Zostały zebrane i zredagowane po śmierci artystki przez jej córkę Kizette, która splotła je w kompletną historię życia, zawierającą wiele dodatkowych biogracznych i historycznych informacji.

Niniejsze nowe wydanie jest zilustrowane rozszerzonym zbiorem reprodukcji obrazów Tamary, w tym mało znanymi pracami, oraz wyjątkowymi fotograami z rodzinnych albumów. We wprowadzeniu Marisa de Lempicka, prawnuczka malarki, eksploruje dziedzictwo tej pionierskiej artystki, której obrazy osiągają obecnie ośmiocyfrowe ceny, a styl nadal inspiruje twórców z różnych dziedzin.

Rafał Olbiński wybrał się w nową podróż. Tym razem w świat poezji połączonej z magią obrazów. Zabiera nas tam ze sobą i otwiera drzwi do najgłębszych zakamarków własnej duszy. Pragnienia, sekrety, przeżycia i lęki – stajemy się spowiednikami artysty.