Polska Marynarka Wojenna została oficjalnie powołana do życia 28 listopada 1918 roku rozkazem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego. Po odzyskaniu niepodległości flota początkowo bazowała na wodach śródlądowych, a główną bazą był Modlin (patrz list ze stemplem formacyjnym „Komenda portu Wojennego w Modlinie”). Pierwszym portem wojennym po uzyskaniu dostępu do morza w 1920 r. stał się Puck (patrz zdjęcie portu). 10 lutego 1920 r. gen. Józef Haller dokonał w Pucku symbolicznych zaślubin Polski z Bałtykiem, co usankcjonowało obecność PMW na wybrzeżu. Rozwój floty oparto na bazie marynarzy, służących wcześniej w armiach zaborczych oraz zakupie pierwszych okrętów, takich jak ORP „Kujawiak” (patrz zdjęcie załogi). W Modlinie sformowano pierwsze jednostki: Flotyllę Rzeczną, Oddział Zapasowy Marynarzy i Batalion Morski.

W zestawie 3 całości pocztowe I Batalionu Morskiego: list z 29 maja 1919 z okrągłym stemplem formacyjnym „1-szy Batalion Morski Marynarki Wojennej” z godłem państwowym oraz 2 kartki z dwuwierszowym stemplem „1-szy Bataljon Morski/2 Kompanja” (z 19 lutego 1920 z Pucka i z 28 września 1920 z Konina). 3 września 1919 utworzona została Szkoła Specjalistów Morskich w Modlinie (patrz list z 21 stycznia 1920 ze stemplem formacyjnym „SZKOŁA/Specjalistów Morskich”). Rozkazem Departamentu dla Spraw Morskich z 9 lutego 1920 roku została utworzona w Toruniu Kadra Marynarki Wojennej. Była to kluczowa instytucja szkoleniowa dla tworzących się morskich sił zbrojnych II Rzeczypospolitej bezpośrednio po odzyskaniu dostępu do morza (patrz list z 30 marca 1920 z Torunia ze stemplem formacyjnym „Kadra Marynarki Wojennej”). Zestaw zawiera także unikalne zdjęcia z wejścia Batalionu Morskiego do Tczewa i Pucka w 1920 r. a także z defilady w Pucku.

5 Dywizja Strzelców Polskich (Dywizja Syberyjska) sformowana została 25 stycznia 1919 r. w Nowonikołajewsku (dzisiejszy Nowosybirsk) pod dowództwem płk. Kazimierza Rumszy. Jej celem była ewakuacja Polaków przez Władywostok. Wojska te w liczbie ok. 10–12 tys. żołnierzy, walczyły z bolszewikami w 1919 i 1920 r., zabezpieczając Kolej Transsyberyjską, często we współpracy z Legionem Czechosłowackim. W wyniku niepowodzeń w walce z bolszewikami i braku wsparcia aliantów, 5 Dywizja skapitulowała w styczniu 1920 r. w rejonie stacji Klukwiennaja, a jej żołnierze trafili do sowieckiej niewoli. Około tysiąca żołnierzy nie uznało kapitulacji i przedarło się na Daleki Wschód, skąd drogą morską przypłynęło do kraju. W lipcu 1920 r. stali się oni trzonem Brygady Syberyjskiej, która wzięła udział w Bitwie Warszawskiej. Pozostali polscy żołnierze, którzy złożyli broń przed bolszewikami i którym udało się przeżyć późniejszą niewolniczą pracę, wrócili do Polski dopiero po podpisaniu pokoju ryskiego.

Zbiór zawiera 3 całości pocztowe i 17 zdjęć
– list z treścią wysłany z Polskiego Komitetu Wojennego w Rosji z Jekaterynburga do Polski, za pośrednictwem kuriera Legionu Czechosłowackiego,
– list z treścią wysłany 18 lutego 1919 ze Sztabu Dowództwa Wojsk Polskich we Wschodniej Rosji do Polski, za pośrednictwem polskiego kuriera wojskowego z datownikiem odbiorczym Głównej Poczty Polowej w Warszawie 13.XI.1919,
– kartka pocztowa ze stemplem Komitetu Wojennego w Chabarowsku wysłana 11 lutego 1919 do Polski ocenzurowana w Warszawie.

Zamieszczony w zbiorze materiał zdjęciowy jest rewelacyjny:
– 1 pułk Strzelców Polskich 1918 r.,
– przejazd oficerów W.P. „tiepłuszkami” do Nowonikołajewska 1918 r.,
– 2 x defilada 3 pułku Strzelców Polskich w Nowonikołajewsku 19.III.1919 r.,
– 2 pułk Strzelców Polskich w Nikołajewsku VI.1919 r.,
– sztab oficerów W.P. w Nowonikołajewsku 19.III.1919 r.,
– defilada Baonu Szturmowego w Nowonikołajewsku 19.III.1919 r.,
– rewia na rocznicę „Grunwaldu” 1919 r.,
– Wojenny Komitet Polski w Nowonikołajewsku 1919 r.,
– oficerowie sztabu 57 Dywizji Syberyjskiej W.P. w Nowonikołajewsku 1919 r.,
– msza święta 19.III.1919 r. w Nowosybirsku (obok rodziny oficerowie W.P.),
– członek Misji od gen. J.Hallera por. Zakrzewski w Nowonikołajewsku III.1919 r.,
– Kompania 1 Syberyjskiego Pułku Piechoty na froncie 1920 r.
– oficerowie 1 Syberyjskiego p.p. po powrocie z frontu na Pomorze 1920 r.,
– wyładowanie 1 Syberyjskiego p.p. po powrocie z frontu na Pomorze 1920 r.,
– wyładowanie 1 Syberyjskiego p.p. po powrocie do Kraju 1920 r.,
– powrót z Syberii statkiem „Ceuta” części Dywizji Syberyjskiej, która nie poddała się bolszewikom i przedarła na Daleki Wschód 1920 r.