Janina JAROSZ WALCZAKOWA-BUDZICZ (1950)
Malarka i poetka urodzona w Zakopanem. Tworzy przede wszystkim malarstwo na szkle, którego nauczył ją były mąż - Zdzisław Walczak. W swojej twórczości wykorzystuje elementy folkloru podhalańskiego, najczęściej przedstawiając wizerunki świętych, sceny religijne oraz motywy związane z życiem i kulturą górali. Charakterystyczne dla stylu artystki są mocno nasycona kolorystyka obrazów oraz wyrazista kreska. Jej prace prezentowano na wielu wystawach w kraju i za granicą. Twórczość artystki została uhonorowana m.in. Nagrodą im. Oskara Kolberga.

Janina JAROSZ WALCZAKOWA-BUDZICZ (1950)
Malarka i poetka urodzona w Zakopanem. Tworzy przede wszystkim malarstwo na szkle, którego nauczył ją były mąż - Zdzisław Walczak. W swojej twórczości wykorzystuje elementy folkloru podhalańskiego, najczęściej przedstawiając wizerunki świętych, sceny religijne oraz motywy związane z życiem i kulturą górali. Charakterystyczne dla stylu artystki są mocno nasycona kolorystyka obrazów oraz wyrazista kreska. Jej prace prezentowano na wielu wystawach w kraju i za granicą. Twórczość artystki została uhonorowana m.in. Nagrodą im. Oskara Kolberga.

Janina JAROSZ WALCZAKOWA-BUDZICZ (1950)
Malarka i poetka urodzona w Zakopanem. Tworzy przede wszystkim malarstwo na szkle, którego nauczył ją były mąż - Zdzisław Walczak. W swojej twórczości wykorzystuje elementy folkloru podhalańskiego, najczęściej przedstawiając wizerunki świętych, sceny religijne oraz motywy związane z życiem i kulturą górali. Charakterystyczne dla stylu artystki są mocno nasycona kolorystyka obrazów oraz wyrazista kreska. Jej prace prezentowano na wielu wystawach w kraju i za granicą. Twórczość artystki została uhonorowana m.in. Nagrodą im. Oskara Kolberga.

Jerzy GNATOWSKI (1929-2012)
Artysta urodził się w 1929 roku w Łomży. Ukończył studia na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Był tam później wykładowcą technik malarskich i kopii. Uprawiał malarstwo od 1955 roku, a były to grafiki, rysunki, akwarele, tempery i obrazy olejne. Malował przede wszystkim pejzaże, a tworzył je wyłącznie w plenerze. Od 1988 r. zamieszkał w Kazimierzu na stałe. Był aktywnym członkiem Kazimierskiej Konfraterni Sztuki.

Edward DWURNIK (1943-2018)
W latach 1963-70 studiował malarstwo, grafikę i rzeźbę na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Poza malarstwem Dwurnik uprawiał grafikę i rysunek (zarówno autonomiczne serie jak i ilustracje). Projektował monumentalne kompozycje malarskie w przestrzeni publicznej.

Kazimierz MIKULSKI (1918-1998)
Malarz, aktor, reżyser, scenograf. Od roku 1938 studiował malarstwo w Akademii krakowskiej pod kierunkiem Pawła Dadleza i Kazimierza Sichulskiego. Następnie, w okresie okupacji, kontynuował naukę w działającej oficjalnie Kunstgewerbeschule pod okiem Fryderyka Pautscha. Po wojnie, w latach 1945-46, uczył się aktorstwa i reżyserii w Studiu Dramatycznym przy Starym Teatrze w Krakowie. Tuż po wyzwoleniu należał do Grupy Młodych Plastyków, a w roku 1957 został członkiem reaktywowanej wówczas Grupy Krakowskiej. Podobnie jak inni artyści skupieni w obu grupach, a przede wszystkim wokół przewodzącego im Tadeusza Kantora, brał udział w wystawach sztuki nowoczesnej (Kraków 1948-49, Warszawa 1957 i 1959). Przez wiele lat współpracował z teatrem "Cricot 2". W latach 1948-1979 pracował jako scenograf i kierownik plastyczny Państwowego Teatru Lalki i Maski "Groteska" w Krakowie. W swojej twórczości podejmował tematy abstrakcyjne, malarstwa metaforycznego i surrealistycznego, stając się jednym z najbardziej uznanych przedstawicieli tego nurtu w Polsce. Prace artysty znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w Polsce i za granicą.

Krzysztof PRUSZKOWSKI (1943)
Fotograf-konceptualista zainteresowany zagadnieniem wielości przestrzeni i czasu. Od 1984 r. rozwija autorską koncepcję \"fotosyntezy\", polegającą na wielokrotnym naświetlaniu i nakładaniu tego samego motywu (widoku, postaci albo znanych dzieł malarstwa i rzeźby) w jednej syntetycznej odbitce.

Lucjan MIANOWSKI (1933-2009)
Malarz i grafik. Studia 1950-1956 w ASP w Krakowie, początkowo w Pracowni Plakatu u Macieja Makarewicza, następnie w Pracowni Litografii u Konrada Srzednickiego, w latach 1956-1958 studiował malarstwo w pracowni prof. Czesława Rzepińskiego. Stypendysta rządu francuskiego na studia w Paryżu w Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts w pracowni litografii u Pierre'a Clairina (1959-1960 i 1963-1964). Wykładowca litografii w PWSSP w Poznaniu, uzyskał tytuł naukowy profesora. Laureat licznych nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych wystawach oraz konkursach artystycznych. Nagrodzony przez Ministra Kultury i Sztuki (1971), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985).

Lucjan MIANOWSKI (1933-2009)
Malarz i grafik. Studia 1950-1956 w ASP w Krakowie, początkowo w Pracowni Plakatu u Macieja Makarewicza, następnie w Pracowni Litografii u Konrada Srzednickiego, w latach 1956-1958 studiował malarstwo w pracowni prof. Czesława Rzepińskiego. Stypendysta rządu francuskiego na studia w Paryżu w Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts w pracowni litografii u Pierre'a Clairina (1959-1960 i 1963-1964). Wykładowca litografii w PWSSP w Poznaniu, uzyskał tytuł naukowy profesora. Laureat licznych nagród na ogólnopolskich i międzynarodowych wystawach oraz konkursach artystycznych. Nagrodzony przez Ministra Kultury i Sztuki (1971), odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985).

Henryk WANIEK (1942)
Malarz, grafik, publicysta, uczeń krakowskiej ASP na Wydziale Grafiki w Katowicach, członek działającej w latach 60. i 70. grupy Oneiron. Był stypendystą Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. Od 1980 mieszka w Brwinowie pod Warszawą. Swoją twórczość artystyczną wiąże z rozległymi zainteresowaniami filozofią, religioznawstwem i literaturą mistyczną.

Stanisław FIJAŁKOWSKI (1922-2020)
Polski malarz i grafik, doctor honoris causa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Jeden z przedstawicieli grupy łódzkich awangardzistów należących do tzw. "kręgu Strzemińskiego". Jego prace malarskie i graficzne układają się w cykle kompozycji abstrakcyjnych. Posługiwał się ograniczoną paletą, nie stronił od barw ściszonych, chłodnych, jego obrazy charakteryzowały się ascezą środków malarskich, skupieniem, harmonią postawy emocjonalnej z intelektualną, intuicji ze świadomością, ekspresji indywidualnej z treściami powszechnymi.

Wanda MACEDOŃSKA-ZALEWSKA (1929)
Ur. 1929 r. we Lwowie. Studia: 1950-1956 ASP w Krakowie u M. Słoneckiego. Uprawia malarstwo i rysunek. Nawiązuje do tradycji mistrzów włoskich i flamandzkich, stosując dekoracyjność i sztukę symbolu.

Leonor FINI (1908-1996)
Urodzona w Argentynie włoska malarka i ilustratorka, uznana za jedną z czołowych postaci surrealizmu. W 1937 zamieszkała w Paryżu, gdzie związała się z grupą surrealistów. O jej twórczości pisał Jean Cocteau, Max Ernst i Giorgio de Chirico. W swojej niezwykle osobistej twórczości Fini przedstawiała magiczny, zamknięty świat, w którym główną rolę odgrywają zmysłowe postacie kobiet. Artystka prezentowała swoje prace w wielu miastach Europy i Stanów Zjednoczonych, jej obrazy znajdują się w licznych międzynarodowych kolekcjach.

Zbigniew HERBERT (1924-1998)
Jeden z najwybitniejszych polskich poetów i eseistów. Autor znanego cyklu poetyckiego "Pan Cogito". Należał do grona najczęściej tłumaczonych polskich pisarzy - jego twórczość została przełożona na ponad 30 języków. Za swoją działalność literacką otrzymał wiele prestiżowych nagród w kraju i za granicą. Uhonorowano go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Orderem Orła Białego. Poza literaturą Herbert interesował się także rysunkiem i grafiką, które traktował jako osobistą formę zapisu swoich obserwacji. Tworzył je przy użyciu ołówka, tuszu, długopisu, flamastrów, niekiedy także akwareli. Pozostawił po sobie około 5000 szkiców i rysunków, wykonywanych głównie podczas podróży. W swoich esejach podkreślał znaczenie bezpośredniego kontaktu ze sztuką, a rysowanie było dla niego sposobem utrwalania najciekawszych elementów oglądanej rzeczywistości.

Bogdan KORCZOWSKI (1954)
W 1978 ukończył krakowską ASP w pracowni prof. W. Kunza. Debiutował na festiwalu "Nowa Ruda" w 1974 roku z performance "Biały Rower" jako hommage dla Marcela Duchamp'a. W 1980 osiedlił się w Paryżu, gdzie mieszka do dziś. W Paryżu w 1985 otrzymał dyplom Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (Beaux-Arts) w pracowni A. Hadada. Za swoją działalność artystyczną został wyróżniony w 1986 roku nagrodą Rady Regionu Ile-de-France. W latach 1986-1995 regularnie przebywał i wystawiał w Nowym Jorku gdzie w 1988 otrzymał stypendium Fundacji Pollock-Krasner. W pracach Korczowskiego różnokolorowe farby grubo i nieregularnie pokrywają płótno. Artysta nakłada je gwałtownymi, spontanicznymi pociągnięciami, jakby wynikającymi z impulsów wewnętrznych, które potęgują wrażenie ekspresji obrazu. Często nadmiar użytej farby spływa po powierzchni obrazu, tworząc pionowe, chaotyczne i nieregularne linie. Te "nieprzewidziane" strugi pogrubiają jeszcze gęsta, zawiesista fakturę płócien.

Ryszard OPALIŃSKI (1947)
Urodzony w 1947 roku w Rzeszowie. Studiował w ASP Krakowie u prof. Czesława Rzepińskiego. Uprawia głównie rysunek. Wystawia w Polsce i całym świecie. Obecnie mieszka i pracuje w Niemczech.

Anna SZCZUREK (1990)
Malarka i rysowniczka. Absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W swojej twórczości koncentruje się na figuracji, motywach cielesnych i emocjonalnej narracji, łącząc ekspresję z osobistym doświadczeniem. Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in. w Galerii 3 Okna w Krakowie, Fundacji Galerii Foksal w Warszawie, Galerii Trafo w Szczecinie, Pałacu Sztuki w Krakowie oraz w projektach artystycznych w Indonezji. Jej prace znajdują się w prywatnych kolekcjach, Muzeum Narodowym w Gdańsku oraz kolekcji mBanku.

Stanisław Jan ŁAZOREK (1938-2000)
Malarz pejzażysta związany z Kazimierzem Dolnym. W 1958 rozpoczął studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, naukę zdobywał pod kierunkiem Stanisława Szczepańskiego. Dyplom ukończenia studiów otrzymał w 1964. Był malarzem pejzażystą, malował widoki, krajobrazy, grafiki oraz rysunki.

Michał BACA (1958)
Urodzony w Krakowie w 1958 roku. Absolwent Wydziału malarstwa ASP w Krakowie, dyplom w pracowni prof. Juliusza Joniaka (1983). Stypendysta MKiS oraz Prezydenta Krakowa. Autor 50 wystaw indywidualnych w Polsce i za granicą (m.in. Niemcy, Austria, Holandia) oraz uczestnik licznych wystaw zbiorowych na całym świecie (m.in. Francja, Włochy, Japonia, USA). Laureat nagród w ogólnopolskich konkursach malarskich. Jego prace znajdują się w kolekcjach prywatnych i instytucjonalnych.

Jarosław KWIATKOWSKI (1956-2009)
Pastelista związany z Gdańskiem, twórca przede wszystkim widoków miejskich. Dyplom z malarstwa zdobył w r. 1982 na Wydziale Malarstwa i Grafiki w PWSSP w Gdańsku. Wystawiał w kraju i za granicą. Reprezentowany przez Galerię Triada.

Jarosław KWIATKOWSKI (1956-2009)
Pastelista związany z Gdańskiem, twórca przede wszystkim widoków miejskich. Dyplom z malarstwa zdobył w r. 1982 na Wydziale Malarstwa i Grafiki w PWSSP w Gdańsku. Wystawiał w kraju i za granicą. Reprezentowany przez Galerię Triada.

Jarosław KWIATKOWSKI (1956-2009)
Pastelista związany z Gdańskiem, twórca przede wszystkim widoków miejskich. Dyplom z malarstwa zdobył w r. 1982 na Wydziale Malarstwa i Grafiki w PWSSP w Gdańsku. Wystawiał w kraju i za granicą. Reprezentowany przez Galerię Triada.

Jarosław KWIATKOWSKI (1956-2009)
Pastelista związany z Gdańskiem, twórca przede wszystkim widoków miejskich. Dyplom z malarstwa zdobył w r. 1982 na Wydziale Malarstwa i Grafiki w PWSSP w Gdańsku. Wystawiał w kraju i za granicą. Reprezentowany przez Galerię Triada.

Ewa ROSIEK-BUSZKO (1953)
Ewa Rosiek Buszko urodziła się w Gliwicach. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Architektury Wnętrz i na Wydziale Grafiki - rysunek filmowy. Studia skończyła w 1979 roku. Zajmuje się tkaniną unikatową, pastelem, akwarelą, rysunkiem, projektowaniem wnętrz. Od roku 1991 współtworzy grupę tkacką Przekaz biorąc udział w jej wystawach. Od 1982 roku pracuje również, jako pedagog - instruktor plastyk. Zorganizowała kilkanaście wystaw indywidualnych oraz brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień oraz stypendystką Ministra Kultury i Sztuki.

Ewa ROSIEK-BUSZKO (1953)
Ewa Rosiek Buszko urodziła się w Gliwicach. Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Architektury Wnętrz i na Wydziale Grafiki - rysunek filmowy. Studia skończyła w 1979 roku. Zajmuje się tkaniną unikatową, pastelem, akwarelą, rysunkiem, projektowaniem wnętrz. Od roku 1991 współtworzy grupę tkacką Przekaz biorąc udział w jej wystawach. Od 1982 roku pracuje również, jako pedagog - instruktor plastyk. Zorganizowała kilkanaście wystaw indywidualnych oraz brała udział w kilkudziesięciu wystawach zbiorowych. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień oraz stypendystką Ministra Kultury i Sztuki.

Ewa SADOWSKA (1953)
Artystka ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie w 1984 roku, na Wydziale Malarstwa. Specjalizuje się w malarstwie abstrakcyjnym, łącząc liryczną abstrakcję z informelem, inspirując się naturą i postacią. Od lat współpracuje z renomowanymi galeriami w Niemczech i Holandii. Jej prace były prezentowane na międzynarodowych targach sztuki, w tym w Paryżu, Amsterdamie, Bazylei, Dublinie i Düsseldorfie. Artystka ma na swoim koncie ponad 30 wystaw indywidualnych oraz udział w 40 wystawach zbiorowych. W 2004 roku reprezentowała Polskę w Parlamencie Północnej Nadrenii - Westfalii podczas wystawy z okazji wejścia kraju do Unii Europejskiej. Jej prace znajdują się w muzealnych i prywatnych kolekcjach w Polsce i za granicą, m.in. w Parlament Północnej Nadrenii - Westfalii, The Polish Museum of America, Muzeum Miasta Gdyni oraz w kolekcjach w Szwajcarii, Holandii i Niemczech.

Jacek PAŁUCHA (1966)
Malarz, wokalista, autor tekstów, założyciel i lider zespołu rokowego Formacja Nieżywych Schabuff. Studiował malarstwo w warszawskiej ASP w pracowni Wiesława Szamborskiego, dyplom w 1993. Pierwszą indywidualną wystawę miał w Paryżu. Współpracował m. in. z "Rzeczpospolitą, Gazeta Wyborcza w swoim częstochowskim dodatku publikuje jego rysunki satyryczne. Artysta miał liczne wystawy indywidualne w kraju i za granicą – USA, Francja, Niemcy. Grał główną rolę w filmie Łukasza Wylężałka "Balanga".

Joanna GAŁECKA (1963)
Studia na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie - Wydział Grafiki /dyplom 1992 /, Wydział malarstwa /dyplom 1994/. Ceni znajomości z Jerzym Pankiem i Marią Anto. Tworzy prace malarskie, grafiki i rysunki. Pisze teksty o sztuce. Otrzymała stypendium Fundacji im. T. Kulisiewicza oraz stypendium Fundacji im. Jana Pawła II w Rzymie. Wielokrotnie nagradzana za prace graficzne i malarskie. Brała udział w ponad 40 wystawach indywidualnych oraz w plenerach i projektach w kraju i za granicą. Prowadziła warsztaty artystyczne oraz stworzyła "Bumasznij Teatr? ("Papierowy Teatr") i spektakl plastyczno-muzyczny w Aszchabadzie (Turkmenistan).

Rafał OLBIŃSKI (1943)
Urodzony w Kielcach. Polski malarz, grafik i twórca plakatów. Artysta po Politechnice Warszawskiej, którą ukończył w 1969, uzyskując dyplom na Wydziale Architektury. Po studiach zajął się grafiką, współpracując z czasopismem "Jazz Forum". W 1981 wyjechał do Paryża, skąd rok później wyemigrował na stałe do Nowego Jorku. W 1985 podjął pracę jako wykładowca w nowojorskiej School of Visual Arts. Prace Rafała Olbińskiego są eksponowane zarówno w licznych galeriach i muzeach, tj. Biblioteka Kongresu, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Toyamie i Carnegie Foundation w Nowym Jorku, Muzeum Plakatu w Wilanowie. Są także gromadzone przez prywatnych kolekcjonerów na całym świecie. Rafał Olbiński prowadzi także współpracę z pismami, tj. "The New York Times", "Newsweek", "BusinessWeek" czy "Der Spiegel". W Polsce zajmował się m.in. projektowaniem okładek płyt, np. Krzysztofa Klenczona Powiedz stary gdzieś ty był (Pronit SX 1614) i Breakoutu Żagiel Ziemi (Pronit SX 1821).Od 1997 do 2003 regularnie tworzył też okładki polskiego miesięcznika psychologicznego "Charaktery" i był współtwórcą wizerunku graficznego pisma. Jego twórczość jest szeroko nagradzana na wielu konkursach międzynarodowych. W 1995 otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie "New York City Capital of the World" – na plakat promujący Nowy Jork jako stolicę świata. W 1994 został laureatem tzw. Międzynarodowego Oskara za najbardziej niezapomniany plakat na świecie w konkursie "Prix Savignac" w Paryżu, a w 1976 pierwszej nagrody w konkursie Instytutu Praw Człowieka w Strasburgu. Do połowy lat 90. zgromadził około 100 nagród[4]. Postanowieniem z 24 kwietnia 2012, za wybitne zasługi dla polskiej i światowej kultury, za osiągnięcia w pracy twórczej i artystycznej, został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Uroczystość uhonorowania odbyła się 3 maja 2012.

Anna SZYZDEK (1959)
Artystka ludowa urodzona w 1559 roku w Zakopanym. Wywodzi się z podhalańskiego rodu Gąsieniców-Rojów. W 1991 roku wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych. Od najmłodszych lat tworzy obrazy malowane na szkle. Obecnie zajmuje się projektowaniem strojów, nawiązujących do podhalańskich strojów ludowych. Prace artystki znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Etnograficznego w Krakowie.

Projekt wazonu powstał we współpracy Zahy Hadid z Rosenthalem.
Projekty Zahy Hadid nawiązują do motywów często pojawiających się w architekturze i estetyce wzornictwa, płynności kształtu, masy i pustki, zabawy i dynamiki.


Zaha Hadid (1950-2016), urodzona w Iraku, mieszkała w Londynie. Była wybitną architektką i założycielką własnej pracowni w 1979 roku. Odegrała kluczową rolę w kształtowaniu architektury XXI wieku. Twórczość Hadid wyróżniała się dynamicznymi formami - od kanciastych brył po płynne, organiczne struktury - oraz nowatorskim wykorzystaniem betonu, stali i szkła przy wsparciu najnowszych technologii. Do jej najważniejszych realizacji należy remiza strażacka Vitra w Muzeum designu Vitra. W 2004 roku została uhonorowana nagrodą Pritzkera, uznawaną za "architektonicznego nobla", co potwierdziło jej międzynarodową rangę i wpływ na współczesną architekturę.

Projekt wazonu powstał we współpracy Zahy Hadid z Rosenthalem. Projekty Zahy Hadid nawiązują do motywów często pojawiających się w architekturze i estetyce wzornictwa, płynności kształtu, masy i pustki, zabawy i dynamiki.


Zaha Hadid (1950-2016), urodzona w Iraku, mieszkała w Londynie. Była wybitną architektką i założycielką własnej pracowni w 1979 roku. Odegrała kluczową rolę w kształtowaniu architektury XXI wieku. Twórczość Hadid wyróżniała się dynamicznymi formami - od kanciastych brył po płynne, organiczne struktury - oraz nowatorskim wykorzystaniem betonu, stali i szkła przy wsparciu najnowszych technologii. Do jej najważniejszych realizacji należy remiza strażacka Vitra w Muzeum designu Vitra. W 2004 roku została uhonorowana nagrodą Pritzkera, uznawaną za "architektonicznego nobla", co potwierdziło jej międzynarodową rangę i wpływ na współczesną architekturę.

Jerzy NOWAKOWSKI (1947)
Studia w latach 1965 – 1971 w ASP w Krakowie u M. Koniecznego i J. Pugeta. Od 1994 r. jest prof. rzeźby w ASP w Krakowie.Tworzy formy przestrzenne, kameralne, medale, plakiety, formy pomnikowe.

Jerzy NOWAKOWSKI (1947)
Studia w latach 1965 – 1971 w ASP w Krakowie u M. Koniecznego i J. Pugeta. Od 1994 r. jest prof. rzeźby w ASP w Krakowie.Tworzy formy przestrzenne, kameralne, medale, plakiety, formy pomnikowe.

Jerzy NOWAKOWSKI (1947)
Studia w latach 1965 – 1971 w ASP w Krakowie u M. Koniecznego i J. Pugeta. Od 1994 r. jest prof. rzeźby w ASP w Krakowie.Tworzy formy przestrzenne, kameralne, medale, plakiety, formy pomnikowe.

Bronisław CHROMY (1925-2017)
Rzeźbiarz, uczeń Xawerego Dunikowskiego w krakowskiej ASP, profesor tamże. Był autorem licznych prac pomnikowych (m.in. katowickiego pomnika Żołnierza Polskiego), tworzył rzeźbę religijną, zajmował się medalierstwem. Pracował w metalu i granicie.

Bronisław CHROMY (1925-2017)
Rzeźbiarz, uczeń Xawerego Dunikowskiego w krakowskiej ASP, profesor tamże. Był autorem licznych prac pomnikowych (m.in. katowickiego pomnika Żołnierza Polskiego), tworzył rzeźbę religijną, zajmował się medalierstwem. Pracował w metalu i granicie.

Bronisław CHROMY (1925-2017)
Rzeźbiarz, uczeń Xawerego Dunikowskiego w krakowskiej ASP, profesor tamże. Był autorem licznych prac pomnikowych (m.in. katowickiego pomnika Żołnierza Polskiego), tworzył rzeźbę religijną, zajmował się medalierstwem. Pracował w metalu i granicie.

Bronisław CHROMY (1925-2017)
Rzeźbiarz, uczeń Xawerego Dunikowskiego w krakowskiej ASP, profesor tamże. Był autorem licznych prac pomnikowych (m.in. katowickiego pomnika Żołnierza Polskiego), tworzył rzeźbę religijną, zajmował się medalierstwem. Pracował w metalu i granicie.

Bronisław CHROMY (1925-2017)
Rzeźbiarz, uczeń Xawerego Dunikowskiego w krakowskiej ASP, profesor tamże. Był autorem licznych prac pomnikowych (m.in. katowickiego pomnika Żołnierza Polskiego), tworzył rzeźbę religijną, zajmował się medalierstwem. Pracował w metalu i granicie.

Krzysztof NITSCH (1948)
Studia na Wydziale rzeźby ASP w Krakowie, w pracowni prof. Jerzego Bandury. Wykonuje rzeźby pomnikowe, medale, niewielkie formy rzeźbiarskie.

Szymon WYPYCH (1945-2008)
Rzeźbiarz, pedagog. Studia w wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Gdańsku, udział w wielu wystawach krajowych i zagranicznych, prace: galeria ZAR w Warszawie, Galeria Rzeźby Ślaskiej w Chorzowie, Tow. Przyj. Sztuk Pięknych w Krakowie; członek ZPZP od 1979 roku, Zw. Artystów Rzeźbiarzy od 1983 roku.