Helena Husarska (1922-2009), rzeźbiarka i ceramiczka. Absolwentka Wydziału Rzeźby krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, z ceramiką związana od lat młodzieńczych. Była córką Stanisława Burtana, właściciela kilku wytwórni ceramicznych, w tym fabryk porcelany w Ćmielowie i Chodzieży (w latach 1942-44 zaprojektowała dla Ćmielowa figurę Harnaś). W latach 50-tych założyła autorską pracownię ceramiczną na terenie rodzinnego domu w krakowskich Przegorzałach. Tam wraz z mężem Romanem Husarskim prowadziła eksperymenty w dziedzinie rzeźby, ceramiki oraz opracowanej przez nich autorskiej techniki zdobniczej zwanej piropikturą, polegającej na natryskiwaniu płynnego szkliwa ceramicznego na powierzchnię rozgrzaną do wysokiej temperatury. Ceramiczne dekoracje w tej technice znakomicie dopełniały estetykę modernistycznej architektury. Najbardziej znane dzieła duetu Husarskich to wielkoformatowe kompozycje ceramiczne: Miasta (mozaika wewnątrz hotelu Cracovia), Jeźdźcy i Biegacze (piropiktury na fasadzie KS Korona), Pieta (piropiktura dla Sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej w Tarnowie), a także wystrój przegorzalskiego kościoła Chrystusa Króla. Małżeństwo Husarskich prowadziło też warsztaty edukacyjne w zakresie ceramiki, wraz ze swoimi studentami zajmowali się również pracami rekonstrukcyjnymi (odrestaurowanie pieców kaflowych w zamku w Pieskowej Skale, odtwarzanie zniszczonych w czasie wojny nowożytnych kafli holenderskich z Delft z Pokoju Holenderskiego w Pałacu Na Wodzie w Łazienkach w Warszawie).
Husarska tworzyła także kameralne formy, głównie dekoracyjne patery oraz talerze, zdobione barwnymi zgeometryzowanymi sylwetami zwierząt oraz formami abstrakcyjnymi.

Helena Husarska (1922-2009), rzeźbiarka i ceramiczka. Absolwentka Wydziału Rzeźby krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, z ceramiką związana od lat młodzieńczych. Była córką Stanisława Burtana, właściciela kilku wytwórni ceramicznych, w tym fabryk porcelany w Ćmielowie i Chodzieży (w latach 1942-44 zaprojektowała dla Ćmielowa figurę Harnaś). W latach 50-tych założyła autorską pracownię ceramiczną na terenie rodzinnego domu w krakowskich Przegorzałach. Tam wraz z mężem Romanem Husarskim prowadziła eksperymenty w dziedzinie rzeźby, ceramiki oraz opracowanej przez nich autorskiej techniki zdobniczej zwanej piropikturą, polegającej na natryskiwaniu płynnego szkliwa ceramicznego na powierzchnię rozgrzaną do wysokiej temperatury. Ceramiczne dekoracje w tej technice znakomicie dopełniały estetykę modernistycznej architektury. Najbardziej znane dzieła duetu Husarskich to wielkoformatowe kompozycje ceramiczne: Miasta (mozaika wewnątrz hotelu Cracovia), Jeźdźcy i Biegacze (piropiktury na fasadzie KS Korona), Pieta (piropiktura dla Sanktuarium Matki Boskiej Fatimskiej w Tarnowie), a także wystrój przegorzalskiego kościoła Chrystusa Króla. Małżeństwo Husarskich prowadziło też warsztaty edukacyjne w zakresie ceramiki, wraz ze swoimi studentami zajmowali się również pracami rekonstrukcyjnymi (odrestaurowanie pieców kaflowych w zamku w Pieskowej Skale, odtwarzanie zniszczonych w czasie wojny nowożytnych kafli holenderskich z Delft z Pokoju Holenderskiego w Pałacu Na Wodzie w Łazienkach w Warszawie).
Husarska tworzyła także kameralne formy, głównie dekoracyjne patery oraz talerze, zdobione barwnymi zgeometryzowanymi sylwetami zwierząt oraz formami abstrakcyjnymi.