Zdzisław Majrowski – Constantin Meyro.
Wybitny przedstawiciel polskiej sztuki współczesnej. Europejski malarz średniego pokolenia. Genialny kontynuator Paula Cezanne (rosyjskich konstruktywistów i Franza Kokoschki). Jest przykładem konsekwencji i żelaznej dyscypliny malarskiej, a jednocześnie totalnej wolności i nieposkromionego żywiołu.
To artysta, którego twórczość jest kontynuacją dzieł mistrzów takich jak Frans Hals, Diego Velasquez czy Manet. Ogromna pracowitość i mistrzowsko opanowany warsztat dobitnie określają dorobek artysty. Jego bezkompromisowość i perfekcjonizm to główne składowe jego wyjątkowego malarstwa.
Urodził się 29 maja 1952 roku. Mordercza praca i talent, już we wczesnym dzieciństwie zwróciła uwagę pedagogów i otworzyła przed nim drzwi do świata sztuki. Mając 14 lat stworzył swoje pierwsze pastisze XVII wiecznych, holenderskich mistrzów. W pełni dojrzałe, namalowane w mistrzowski sposób, pełne głębi i poezji. Malarstwo studiował w pracowni prof. Jana Lisa.
Dyplom ASP w Warszawie uzyskał w roku 1979 na wydziale Architektury Wnętrz.
W 1981 roku miała miejsce pierwsza, poważna wystawa w życiu Zdzisława Majrowskiego, która odbyła się w Monachium (pastisze XVII wiecznego malarstwa, szkoła holenderska).
Jego podróż w poszukiwaniu własnych form wypowiedzi i samego siebie w malarstwie rozpoczęła się na dobre w połowie lat ’80 XX wieku. Przez całe lata w sposób perfekcyjny malował wielkie cykle figuratywnych obrazów. Zanim stworzył swój własny, niepowtarzalny styl przeszedł przez prawie wszystkie etapy malarstwa współczesnego. Od płaskich monochromatycznych kompozycji aż do kontrastowych impastów i reliefów. Przeszedł od klasycznego rysunku do deformacji aż po konstruktywizm. Majrowski stale rozwija i udoskonala swój styl.
Malarstwo Zdzisława Majrowskiego znajduje się w wielu galeriach sztuki współczesnej oraz w prywatnych kolekcjach w Europie, Ameryce i Japonii. Jest jedynym polskim artystą rekomendowanym przez angielski miesięcznik biznesowy "Funds Europe". Jego twórczość to doskonała inwestycja nie tylko dla wytrawnych koneserów.
Przekrój twórczości tego uznanego w świecie artysty, odsłania emocjonalne abstrakcje w różnych technikach i nurtach, jakie obrał na przestrzeni 50 lat swojej pracy artystycznej.
Widoczne gołym okiem zmiany, jakie zachodziły w jego indywidualnej formie przekazu artystycznego, możemy sklasyfikować na kilka okresów i styli. Od wczesnych, płaskich i nieregularnych form, które sprawiają wrażenie przypadkowych, przez mocno konstruktywistyczne, odważne kształty po dynamiczne, przestrzenne i pełne wyrazu dzieła sztuki.
Dzięki specjalnej technice malarskiej oraz zastosowaniu grubej warstwy farby o mocniejszych, kontrastowych odcieniach, pierwszoplanowy element obrazu nabiera niesamowitej głębi, od której ciężko oderwać wzrok. Częste, puste przestrzenie pozostawiają widzowi wiele do powiedzenia przez własną wyobraźnię, niewątpliwie poruszoną feerią barw i kształtów, które sprawiają, że te niecodzienne obrazy tak często trafiają do prywatnych kolekcji na całym świecie. Wyjątkowość abstrakcji tego niezwykle utalentowanego artysty polega, nie tylko na zaskakującej technice i harmonijnej kompozycji, ale również szerokiej interpretacji dzieła pozostawianej odbiorcom.

Ważniejsze wystawy:
1981 - Pastisz XVII wiecznego malarstwa holenderskiego - wystawa / Monachium, Niemcy
2004 - Galeria Blue-S - wystawa retrospektywna / Warszawa, POLSKA
2007 - Van Golik Galeria - wystawa / Warszawa, POLSKA
2008 - Galeria ArTtu - wystawa / Warszawa, POLSKA
2008 - Międzynarodowe Targi sztuki współczesnej ART-Kijów - wystawa / Kijów, Ukraina
2009 - Alain Persico Atelier - wystawa / Paryż, Francja
2009 - Międzynarodowe Targi sztuki współczesnej ART-Kijów - wystawa / Kijów, Ukraina
2009 - Galeria Bogacki – wystawa / Worpswede, NIEMCY
2010 - Polska Agencja Informacji i Inwestycji Zagranicznych - wystawa / Warszawa, POLSKA
2010 - Deutsche Bank - wystawa / Warszawa, POLSKA
2011 - Galeria Art Villa - wystawa / Warszawa, POLSKA
2011 - Galeria Bogacki – wystawa / Worpswede, NIEMCY
2011 - Andre Zarre Galeria - "Istota uczuć" - wystawa / Nowy Jork, USA
2011 – Galeria „Der Ort” - „Łączy nas sztuka” - wystawa / Berlin, Niemcy
2012 – Galeria „Gallery 118” - wystawa / Londyn, Wielka Brytania
2012 - Galeria Blue-S - Ogrod Botaniczny PAN / Warszawa, Polska
2014 - Gabriel Fine Art - "The eyes are the windows to our soul" / Londyn, Anglia
2015 - Galeria Blue-S - Ogród Botaniczny PAN w Powsinie / Warszawa - 40 lecie pracy artystycznej/40 years of artistic journey.
2016 - "Galeria Wieża Sztuki" - Kielce, Polska
2017 - Gallery Yana - Kijów, Ukraina
2018 - Dom Aukcyjny Art in House - Liryzm abstrakcji w obrazach Majrowskiego - Warszawa, Polska

Sześciotomowe wydanie Boskiej Komedii ze stu ilustracjami Salvadora Dalí zostało wydrukowane w nakładzie 3044 egzemplarzy. Pod kierownictwem typografa Maestro Giovanniego Mardersteiga, czterdzieści cztery egzemplarze zostały wytłoczone w Officina Bodoni w Weronie na papierze czerpanym „Kaji Torinoko” a trzy tysiące egzemplarzy zostało wytłoczonych w Stamperia Valdonega w Weronie na papierze czerpanym przez braci Magnani z Pesci. Ryciny i tablice zostały wykonane w Paryżu pod kierunkiem Maestro Raymonda Jacqueta na papierze Rives. Za pakowanie odpowiadała Legatoria Torriani w Mediolanie.
Grudzień 1963.

Książka „Alfabet Wilkonia” została zebrana i zilustrowana przez Janusza Górskiego.
„Alfabet Wilkonia” to opowieść biograficzno-obyczajowa o ludziach, pasji i epoce, w której artysta wspomina swoich przyjaciół i znajomych – ponad 80 wybitnych twórców polskiej szkoły ilustracji i plakatu z lat 50. i 60. XX wieku.

Yaroslav Kachmar
Urodził się w 1955 roku we Lwowie na Ukrainie. Wybitny przedstawiciel sztuki współczesnej. Zajmuje się malarstwem ,grafiką artystyczną ,rzeźbą ceramiczną.
W 1974 ukończył wydział ceramiki Lwowskiej Szkoły Sztuk Użytkowych (obecnie Lwowski Państwowy Instytut Sztuki Dekoracyjnej i Stosowanej im. Iwana Trusza).
Od 1976 r. jest na stałe związany ze sztuką. Bierze udział w licznych wystawach w kraju i w ponad 100 międzynarodowych sympozjach i konkursach na całym świecie.
Od 1994 r. współpracował z Biurem Wystaw Artystycznych w Lublinie pod kierownictwem znanego krytyka sztuki Andrzeja Mroczka gdzie miał swoje trzy wystawy indywidualne oraz uczestniczył w licznych projektach w których wystawiał swoje prace z tak znanymi artystami jak: Christo, J. Nowosielski, J. Bereś, Nikifor, Koji Kamoji, Stanisław Fijałkowski i inni m.in. podczas wystawy p.t. "Znaki tożsamości".

Kurator międzynarodowych projektów artystycznych.

W 2013 r. został nagrodzony Medalem Honorowym XXIV Międzynarodowego Biennale Exlibrisu Współczesnego w Malborku. Również w tym samym roku został laureatem II Triennale Ukraińskiej Sztuki Abstrakcyjnej w dziedzinie grafiki w Czerniowcach na Ukrainie.W 2014 roku nagrodzony Medalem Honorowym XV Międzynarodowego Triennale "Małe Formy Grafiki" w Łodzi.
W 2015 roku został nagrodzony Medalem Honorowym XXV Międzynarodowego Biennale Exilibriusu Współczesnego w Malborku.

Prace Jarosława Kaczmara znajdują się w państwowych, prywatnych i muzealnych kolekcjach Europy, Ameryki i Azji, takich jak:
Adogi Taller Gallery, Barcelona / Hiszpania
Central Libary of Hong Kong, Hong Kong / Chiny
Międzynarodowy Salon Sztuki Exlibrisu,Pekin/Chiny
Muzeum of Modern Art, Hunfeld / Niemcy
Public Libary, Warszawa / Polska
State Gallery of Art, Łódź / Polska
Centrum Miedziorytu,Lublin/Polska
Muzeum Zamkowe,Malbork/Polska
Biblioteka Akademii Nauk,Gdańsk/Polska
Muzeum Miejskie,Ostrów Wielkopolski/Polska
Miejska Biblioteka Publiczna,Gliwice/Polska
Gamblebyen Galery,Fredrikstad/Norwegia
Kolekcja Sztuki Współczesniej Muzeum Chełmskie, Chełm/Polska
Prywatna Kolekcja Galeria Blue-s Paweł Korzeniewski/Polska
Kolekcja Prywatna Klaus Rodl/Dania
Kolekcja Prywatna Petro Nesterenko/Ukraina
Kolekcja Prywatna W.Batler/Wielka Brytania
Fritidgarden Susekuiien,Olofstrom/Szwecja
Koło Exlibrisu w Belgradzie/Serbia
S.S.P.E.,Praga/Czechy
Kolekcja Exlibrisu St.Petersburg Club/Rosja
Uniwersytet Hacettape,Towarzystwo Exlibrisu w Ankarze/Turcja
Ankara Exlibris Society, Ankara/Turcja
A.D.A.F.A.,Kremona/Włochy
Muzeum Miejskie,Bruniko/Włochy
Rotary Club,Acqui Terme-Ovada/Włochy
Tama Art University Museum, Tokyo/Japonia
Międzynarodowe Centrum Exilibrisu,Muzeum Małych Form,Saint-Niklaas/Belgia
Lwowska Narodowa Galeria Sztuki imienia Borysa Woznickiego , Lwów, Ukraina
Muzeum Modernizmu, Lwów, Ukraina

Praca stanowi część limitowanej, sygnowanej kolekcjonerskiej edycji typu Fine Art i jest opatrzona certyfikatem autentyczności.
Pochodzi z autorskiej kolekcji fotografii artystycznej „Cisza i Światło”.
Cykl obejmuje nastrojowe pejzaże, w których miękkie światło, malarska kolorystyka i subtelne przejścia tonalne tworzą refleksyjną opowieść o naturze, ciszy i przemijaniu.

Praca stanowi część limitowanej, sygnowanej kolekcjonerskiej edycji typu Fine Art i jest opatrzona certyfikatem autentyczności.
Pochodzi z autorskiej kolekcji fotografii artystycznej „Cisza i Światło”.
Cykl obejmuje nastrojowe pejzaże, w których miękkie światło, malarska kolorystyka i subtelne przejścia tonalne tworzą refleksyjną opowieść o naturze, ciszy i przemijaniu.

Niniejszy portret Kicking Beara powstał w oparciu o fotografię wykonaną przez Hermana Heyna w 1898 roku.
Kicking Bear (Matho Wanahtake) był wodzem plemienia Oglala Lakota (Siuksów), wpływowym przywódcą oraz znaczącą postacią ruchu Tańca Duchów (Ghost Dance) w latach 90. XIX wieku.

Anna Jelonek-Socha ukończyła z wyróżnieniem Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie w 1957 roku, a od 1974 roku zajmuje się głównie litografią i malarstwem. Jej prace znajdują się w kolekcjach wielu muzeów narodowych w Polsce (m.in. w Warszawie, Krakowie, Gdańsku czy Poznaniu.

Graciela Rodo Boulanger (ur. 1935 w La Paz, Boliwia) - boliwijska malarka. Jest znana ze swoich prac przedstawiających stylizowane wizerunki dzieci.

Paweł Kluza (ur. 14 września 1983 roku w Siedlcach) – genialny kontynuator myśli artystycznej Nikifora i Edwarda Dwurnika. Malarz najpiękniejszych miast i świata, którego nie ma. Dzieciństwo spędził na południu Polski, ciągłe przeprowadzki doprowadziły ostatecznie do zamieszkania w malowniczej miejscowości Żarki Letnisko, położonej na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, która otaczającym krajobrazem przypomina nadmorski kurort. To właśnie tam powstały pierwsze zachowane do dzisiaj i datowane na 1988 rok rysunki Kluzy. W latach 90 poszukiwał własnej ścieżki twórczej. W tym okresie powstawały pierwsze prace olejne.

Początek swojej twórczości artysta datuje na rok 2004. W tamtym czasie miała miejsce premiera filmu „Mój Nikifor” odbywającej się ramach Festiwalu Filmowego w Gdyni. To właśnie wtedy po raz pierwszy zetknął się z postacią Epifaniusza Drowniaka zwanego Nikiforem. Fascynacja krynickim Mistrzem była tak silna, że już w trakcie trwania seansu powstały pierwsze rysunki stworzone ołówkiem, a następnego dnia spod pędzla wyszły pierwsze akwarele inspirowane jego twórczością. Właśnie od tamtej chwili Kluza całe swoje życie poświecił malarstwu. Kolejne lata to okres podróży śladami Nikifora po całym kraju oraz dłuższy pobyt w Krynicy Zdroju.

Warto zaznaczyć, że podróże te Artysta odbywał bez wcześniej zgromadzonych środków, utrzymując się wyłącznie ze sprzedaży ulicznej tworzonych akwarel i rysunków. To wyjątkowe doświadczenie miało również ogromny wpływ na jego twórczość. W tym czasie powstały liczne małe formy malarskie, zwane potocznie „starterami”, które były graficznym zapisem chwili lub wydarzeń. Cykl ten jest kontynuowany po dzień dzisiejszy.

Pierwszą osobą, która odkryła talent Kluzy był Janusz Glanc-Szymański, który odpowiadał za dział sztuki w Tygodniku Angora. Było to w 2014 roku i to właśnie wtedy pojawiły się pierwsze wzmianki w prasie o artyście.

Obecnie Artysta podąża drogą wytyczoną przez swoich artystycznych Mistrzów, Nikifora i Dwurnika, kontynuując cykl prac „Miasta” oraz poszukuje nowych inspiracji w otaczającym go świecie. Paweł Kluza często nawiązuje w swoich pracach nie tylko do twórczości, ale również samych postaci Nikifora Krynickiego i Edwarda Dwurnika, oddając cześć ich pamięci i artystycznemu dorobkowi. Tak jak pierwsze prace Edwarda Dwurnika przypominały do złudzenia twórczość Nikifora Krynickiego, tak i prace Pawła Kluzy kojarzą się z twórczością Dwurnika, jednak daje się zauważyć swoistą ewolucję jego stylu malarskiego w kolorystyce, kompozycji i elementach surrealistycznych jego pejzaży miejskich.

W ostatnich latach jego prace były publikowane m.in w Katalogu Polskiej Młodej Sztuki, Magazynie Dom&Wnętrze, kwartalniku Artysta i Sztuka, a także tygodniku Angora. Aktualnie przygotowuje się do dwóch dużych wystaw indywidualnych.

Twórczość Pawła Kluzy została dostrzeżona także przez cenione warszawskie galerie sztuki, które oferują jego obrazy olejne, a także limitowane serie Inkografii.

Prace Pawła Kluzy przyjmowane są ciepło przez wieloletnich kolekcjonerów prac prekursorów polskiego prymitywizmu. Prace Artysty znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach, zarówno krajowych, jak i zagranicznych, m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Kanadzie i USA oraz państwowych min. Muzeum Gdańskie, Muzeum w Świebodzinie.

Paweł Kluza (ur. 14 września 1983 roku w Siedlcach) – genialny kontynuator myśli artystycznej Nikifora i Edwarda Dwurnika. Malarz najpiękniejszych miast i świata, którego nie ma. Dzieciństwo spędził na południu Polski, ciągłe przeprowadzki doprowadziły ostatecznie do zamieszkania w malowniczej miejscowości Żarki Letnisko, położonej na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, która otaczającym krajobrazem przypomina nadmorski kurort. To właśnie tam powstały pierwsze zachowane do dzisiaj i datowane na 1988 rok rysunki Kluzy. W latach 90 poszukiwał własnej ścieżki twórczej. W tym okresie powstawały pierwsze prace olejne.

Początek swojej twórczości artysta datuje na rok 2004. W tamtym czasie miała miejsce premiera filmu „Mój Nikifor” odbywającej się ramach Festiwalu Filmowego w Gdyni. To właśnie wtedy po raz pierwszy zetknął się z postacią Epifaniusza Drowniaka zwanego Nikiforem. Fascynacja krynickim Mistrzem była tak silna, że już w trakcie trwania seansu powstały pierwsze rysunki stworzone ołówkiem, a następnego dnia spod pędzla wyszły pierwsze akwarele inspirowane jego twórczością. Właśnie od tamtej chwili Kluza całe swoje życie poświecił malarstwu. Kolejne lata to okres podróży śladami Nikifora po całym kraju oraz dłuższy pobyt w Krynicy Zdroju.

Warto zaznaczyć, że podróże te Artysta odbywał bez wcześniej zgromadzonych środków, utrzymując się wyłącznie ze sprzedaży ulicznej tworzonych akwarel i rysunków. To wyjątkowe doświadczenie miało również ogromny wpływ na jego twórczość. W tym czasie powstały liczne małe formy malarskie, zwane potocznie „starterami”, które były graficznym zapisem chwili lub wydarzeń. Cykl ten jest kontynuowany po dzień dzisiejszy.

Pierwszą osobą, która odkryła talent Kluzy był Janusz Glanc-Szymański, który odpowiadał za dział sztuki w Tygodniku Angora. Było to w 2014 roku i to właśnie wtedy pojawiły się pierwsze wzmianki w prasie o artyście.

Obecnie Artysta podąża drogą wytyczoną przez swoich artystycznych Mistrzów, Nikifora i Dwurnika, kontynuując cykl prac „Miasta” oraz poszukuje nowych inspiracji w otaczającym go świecie. Paweł Kluza często nawiązuje w swoich pracach nie tylko do twórczości, ale również samych postaci Nikifora Krynickiego i Edwarda Dwurnika, oddając cześć ich pamięci i artystycznemu dorobkowi. Tak jak pierwsze prace Edwarda Dwurnika przypominały do złudzenia twórczość Nikifora Krynickiego, tak i prace Pawła Kluzy kojarzą się z twórczością Dwurnika, jednak daje się zauważyć swoistą ewolucję jego stylu malarskiego w kolorystyce, kompozycji i elementach surrealistycznych jego pejzaży miejskich.

W ostatnich latach jego prace były publikowane m.in w Katalogu Polskiej Młodej Sztuki, Magazynie Dom&Wnętrze, kwartalniku Artysta i Sztuka, a także tygodniku Angora. Aktualnie przygotowuje się do dwóch dużych wystaw indywidualnych.

Twórczość Pawła Kluzy została dostrzeżona także przez cenione warszawskie galerie sztuki, które oferują jego obrazy olejne, a także limitowane serie Inkografii.

Prace Pawła Kluzy przyjmowane są ciepło przez wieloletnich kolekcjonerów prac prekursorów polskiego prymitywizmu. Prace Artysty znajdują się w wielu prywatnych kolekcjach, zarówno krajowych, jak i zagranicznych, m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Kanadzie i USA oraz państwowych min. Muzeum Gdańskie, Muzeum w Świebodzinie.

Przedstawione dzieło to litografia „Popiersie kobiety według Cranacha Młodszego” (Buste de femme d'après Cranach le Jeune), którą Pablo Picasso stworzył jako linoryt w 1958 roku, a następnie przeniesiono ją w formie litografii wykonanej przez H. Deschampsa i wydanej przez Mourlot w 1966 w Paryżu.