Kielich ze szkła szlifowanego, fasetowanego, z reliefową dekoracją na czarze - zaczerpniętą z „Eneidy” Wergiliusza sceną miłosną z przedstawieniem Eneasza i Dydony, ukazanych jako para kochanków w miłosnym uścisku, z głowami zbliżonymi do pocałunku; Dydona w koronie na głowie, Eneasz w klasycznym stroju antycznego wojownika; partie postaci pozostawione w matowym wykończeniu.

Autor grawerunku, Josef Franz Hofmann - wybitny czeski mistrz rytownictwa i rzeźbiarz szkła, długoletni współpracownik huty Moser. Specjalizował się w przenoszeniu na grubościenne szkło uranowe i kryształowe skomplikowanych kompozycji figuralnych opartych na klasycznym malarstwie renesansowym, barokowym oraz motywach z mitologii antycznej.

Dwa sześcienne pojemniki: piasecznica i kałamarz z powtarzającym się na bocznych ściankach bukiecikiem z malinową różą i gałązką niezapominajek; w dnie prostokątnej podstawy bukiet z tulipanem, różą i niezapominajkami. Wokół krawędzi naczyń ugrowe obwódki. Interesujący, choć nie najlepiej zachowany przykład galanterii porcelanowej z Baranówki.

Wazon cylindryczny, lekko zwężający się przy podstawie i krawędzi; wokół brzuśca barwna dekoracja z motywem ptaka o długim ogonie siedzącego na gałęzi i kwiatów- o kształcie dzwonków na ulistnionych gałązkach. Dekoracja autorska w metalicznej, opalizującej tonacji zielonkawo-rudej, z akcentami zgaszonych brązów, o ciemniejszym konturze, wykonana w autorskiej technologii eozynu, opracowanej w Pécs ok. 1900 roku.

Secesyjne dekoracje eozynowe metalicznymi szkliwami przyniosły fabryce sukcesy na Wystawie Światowej w Paryżu w 1900 roku, międzynarodowy popyt i uznanie.

Gładkie, wsparte na kwadratowych podstawach, przechodzących uskokowo w koliste, profilowane stopy i tralkowe trzony , oddzielone od wazonowych tulejek na świece godronowymi kapturkami

Wsparty na 4 nóżkach z wolut akantowych, z gruszkowatym, u dołu wybrzuszonym korpusem, z wąską szyją, zakończoną kopulastą nakrywką, zwieńczoną kościaną gałką; z boku kościane ucho , z wylewem na osi w formie dzióbka dekorowanym reliefowym ornamentem rocaillowym; w formie dzióbka z rocaillową dekoracją; całość pionowo żebrowana.

Wsparta na 4 kulkach, gładka, na planie prostokąta o wyoblonych krawędziach; od frontu przycisk odblokowujący zatrzask; nakrywka wywyższona, od góry spłaszczona, nad przyciskiem dekoracyjny wąski pas perełek; zwieńczenie w formie ruchomej, antabkowej rączki; wnętrze złocone.

Taca na planie prostokąta, ze ściętymi łukowato narożami; lustro gładkie, boki uniesione z nakładanymi palmetami w narożach, z wąskim kołnierzem zdobionym moletowanym ornamentem „biegnący pies” i rozetami; na osi dłuższej uchwyty prostokątne, u nasady zdobione palmetami.

Ramka o nieregularnym kształcie zbliżonym do prostokąta, obramienie w formie liści akantu i małżowin; w centrum owalne miejsce na fotografię, dookoła którego rubinowa emalia z przedstawieniami putt i scenką rodzajową w pejzażu; w lewym górnym rogu mały okrągły zegarek, z rzymskim podziałem godzinowym i ażurowymi wskazówkami (w załączeniu kluczyk); z tyłu składana podpora umożlwiająca postawienie ramki.

Kufer, skrzynia typu cassone / forziere, o formie renesansowej, z dekorowanym wiekiem, z dwiema tarczami herbowymi pod mitrą książęcą. Skrzynia o sześciennym korpusie na niskich 4 nogach, dwie przednie w formie lwich łap. Wieko płaskie, lekko profilowane, ujęte szeroką, bogato rzeźbioną bordiurą o motywie powtarzających się kaboszonów/gadroonów. Centralną część wieka zajmuje kompozycja heraldyczna z dwoma owalnymi tarczami, zwieńczona mitrą książęcą, a u dołu przedstawienia zdobiona ornamentem roślinnym. Front i boki prostokątne z płycinami ujętymi profilowanymi listwami. Po bokach metalowe uchwyty. Zamek i okucia wykonane z metalu.

Polifon z korpusem fornirowanym drewnem, ryflowaną płyciną akustyczną. Front został ukształtowany z charakterystycznym wygięciem części środkowej. Korpus zamykany uchylną klapą, grzebienie muzyczne stalowe. Na mosiężnej listwie sygnatura oraz numer: 327692. Podstawa polifonu: cztery smukłe nogi połączone poprzeczkami, z dekoracyjnym esowato wygiętym elementem drewnianym pomiędzy nimi.

Firma Polyphon Musikwerke AG w Lipsku-Wahren, założona w 1895 r., należała do najważniejszych europejskich producentów mechanicznych instrumentów muzycznych, specjalizując się m.in. w polifonach płytowych i automatach muzycznych. W 1918 r. zmieniła nazwę na Polyphonwerke AG; pod tą nazwą działała do 1930 r., kiedy odnotowano ostatni wpis tej firmy w lipskiej książce adresowej.

Dodatkowo: 9 płyt muzycznych, z balladami, marszami. Stal tłoczona. Rdza, silne zabrudzenia, miejscami znaczne wygięcia.

Do zegara dołączone dwa klucze i korbka do nakręcania.

Zegar szafowy, prostopadłościenny, o trójczłonowej obudowie szafowej, typu long case. Od frontu jednoskrzydłowe drzwiczki z płyciną zamkniętą łukiem; powyżej profilowany gzyms, nad nim przeszklone drzwiczki zamknięte gzymsem łukowym, w zwieńczeniu dwie sterczynki.

Tarcza z mosiądzu, z grawerowanymi rzymskimi godzinami, arabskimi minutami oraz mniejszą tarczą sekundową i datownikiem (wskazanie aktualnego dnia miesiąca), wskazówki ażurowe; w górnej części wskaźnik „Strike / Silent” (bicie / cisza); dookoła reliefowe nakładki z motywem liści akantu i małżowin.

Umieszczony w łuku tarczy przełącznik „Strike / Silent” pozwalał właścicielowi ręcznie włączyć lub wyciszyć bicie godzin (np. na noc), co w XVIII wieku było zaawansowaną i pożądaną funkcją luksusową.

Mechanizm z naciągiem obciążnikowym o dwu wagach, z regulatorem wahadłowym, bijący godziny i półgodziny.



Tradycję zegarmistrzowską zapoczątkował pochodzący z Londynu James Chater (starszy) (1694-1762), który został przyjęty do prestiżowego cechu Worshipful Company of Clockmakers w 1727 r. Jego dwaj synowie: Eliezer Chater (ok. 1730-1802) i James Chater (młodszy) (ok. 1732-1800) uczyli się fachu u swojego ojca, prowadzili wspólnie pracownię w latach 1760–1780 pod adresem 3 Cherry Tree Court, Aldersgate w Londynie. Eliezer należał do cechu w latach 1751–1777 (w 1772 roku pełnił funkcję Mistrza Cechu), natomiast James był jego członkiem w latach 1753–1785. Przynależność ta gwarantowała najwyższą jakość mechanizmów i doskonałe rzemiosło.

Nadstawa o wielopoziomowej konstrukcji schodkowej z odchylaną klapą, od frontu zdobioną geometryczną intarsją pasową oraz centralną rozetą z motywem gwiazdy; po otwarciu klapy powstaje składany dwuczęściowy blat, tworzący gładką, lakierowaną przestrzeń roboczą; wewnątrz po środku otwarta wnęka otoczona asymetrycznym układem czterech mniejszych szufladek (po dwie z każdej strony) z intarsjowanymi frontami; po bokach klapy dwie pary wysuniętych szuflad o falistych, wypukłych frontach. Korpus dolny o konstrukcji komodowej, trójkondygnacyjnej; górna część podzielona na dwie mniejsze szuflady zamykane na klucz, poniżej dwie pełnowymiarowe, głębokie szuflady z zamkami po środku, dodatkowo wyposażone w uchwyty na ozdobnych rozetach. Mebel wsparty na czterech zbieżnych ku dołowi, graniastych nóżkach [w załączeniu 3 klucze].

Szafka o kolistej formie, z prostym przeszklonym frontem, wsparta na cokole, którego przedłużenie po bokach tworzy w połowie wysokości po obu stronach półkę; zamykana dwuskrzydłowo (kluczyk); we wnętrzu dwie szklane półki, plecy mebla dekorowane malowanymi ceownika o spiralnym ułożeniu.

W załączeniu kluczyk.

Karafka na okrągłej wydzielonej przewężeniem stopce, z wydłużoną szyjką, smukłym uchwytem, brzusiec ze szlifowaną geometryczną dekoracją; z korkiem.

Karafka ujęta w katalogu firmowym huty: KATALOG DO CENNIKÓW A.B.C. Belgijskiej Spółki Akcyjnej Tow. Akc. Przem. i Handlowego Dawn. Przeds. Emila Haeblera Oddział Huta Szklana "Hortensja" w Piotrkowie Trybunalskim, 1936, s. B62-64, z nr 6570.

Patera o szerokim, rozchylającym się ku górze kształcie; krawędź uformowana w faliste półkola; korpus z ciągiem pionowych, prostokątnych pól z kobaltowego szkła, obramowanych misternym, gęstym złotym ornamentem z delikatnym, koronkowym wzorem; dolna partia czary ujęta w gruby, wypukły, złocony pierścień; niżej profilowany trzon z bezbarwnego szkła, osadzony na kolistej stopie obwiedzionej szerokim, złotym pasem.

Wysoki wazon, o tralkowym kształcie, z przewężeniem w górnej części i lekko rozchylonym wylewie; z delikatnym srebrnym wzorem tworzącym efekt nakrapianego szkła (tzw. "gwiezdny pył"); na naczyniu naklejka z napisem: Hand made / MADE IN POLAND.

Wazon ze szkła fioletowego, z opalizującym połyskiem zielono-złotym, na planie koła; korpus dołem silnie spłaszczony i wybrzuszony, szyjka cylindryczna, wąska; całość zdobiona szklaną nicią tworzącą nieregularną siatkę.

stan zachowania: szyjka prawdopodobnie skrócona.

Stan zachowania: wyrobiona śruba przy stojaku, widoczne plamy na lustrze i drobne uszczerbki szkła w beczułce, brak korka.

Pojemnik w formie baryłki, w całości pokryty geometrycznym szlifem kwadratowym z matowanymi nacięciami, tworzącymi strukturę trójwymiarowych kostek; denka (tu: ścianki boczne) z promienistym szlifem gwiazdowym; w centrum korpusu wlew wykończony profilowanym, złotym pierścieniem z brązu (brak oryginalnego korka/kranika); beczułka wsparta na ażurowym stelażu z motywem plastycznych masek w otoczeniu kiści winogron i plecionek; całość umieszczona na okrągłej, lustrzanej tacy osadzonej na czterech nóżkach - łapach.

Prezentowany zestaw to ekskluzywne naczynie środka stołu (surtout de table) do serwowania trunków (likieru, koniaku lub wina).

Amfory osadzone na okrągłych stopach ujętych w pierścień z brązu, ozdobiony ornamentem z motywami kwiatowymi i arabeską; brzuśce ze szlifowaną dekoracją geometryczną, podzieloną na kilka pasów poziomych, wylewy rozchylające się ku górze, wykończone nacięciami ząbkowymi; po bokach wolutowe uchwyty z brązu z centralną rozetą kwiatową u góry, u dołu mocowanie z kartuszem z maską Bachusa.

Szkatuła w formie prostokątnej skrzynki, wspartej na czterech plastycznych nóżkach w formie lwich łap, ze ściankami bocznymi z pionowymi fasetami; dno ozdobione szlifem promienistym; korpus u dołu i u góry ujęty w szerokie pasy z brązu, z motywem wici roślinnej; po bokach uchwyty z brązu z gęstym reliefem kwiatowym; pokrywa ażurowa, z dolnym uskokiem zdobionym pasem pionowych palmet, wyżej koronkowa galeryjka, w zwieńczeniu pełnoplastyczna figurka siedzącego łabędzia z esowato wygiętą szyją; uchwyty i figurka - z patynowanego brązu.

stan zachowania: widoczne pęknięcie szklanego brzuśca.

Amfora o owoidalnym kształcie, ze szkła kobaltowego, ujęta po bokach w dwa uchwyty z brązu ze stylizowanymi liśćmi akantu; u góry z szerokim pierścieniem z brązu złoconego, ozdobionym na krawędziach perełkowaniem; z kołnierza wazy wyrasta rozłożysty bukiet kwiatowy; trzy najwyższe, esowato wygięte łodygi stanowią tuleje na świece w formie rozchylonych pąków tulipanów; kompozycję wzbogacają liczne, mniejsze gałązki z zamkniętymi pąkami kwiatowymi oraz precyzyjnie cyzelowanymi, ostrymi liśćmi, co nadaje całości dynamiczny, lekki charakter.

Waza osadzona na okrągłej stopce z brązu o korytkowych tłoczeniach roślinnych; całość na kwadratowym, masywnym cokole z marmuru.

Stan zachowania: drobne ubytki szkła na narożach puzdra.

Kwadratowe puzdro ozdobione szlifem fasetowo-kratowym, dno z głębokim, promienistym szlifem gwiazdowym; wieko i pojemnik w oprawie z brązu złoconego z grawerowanym ornamentem drobnych gwiazdek; zamknięcie na zatrzask.

Stan zachowania: drobny uszczerbek szkła.

Szkatuła o kształcie walca, z szerokimi szlifami pionowymi; boki (denka walca) ze szlifem promienistym; wieko na zawiasie, pokryte niebieskim pluszem, ujęte w grawerowaną ramę z brązu złoconego ozdobioną motywem wici roślinnej; szkatuła zamykana na kluczyk (dołączony).

Wazon cylindryczny, zwężający się ku podstawie i górnej krawędzi; wokół brzuśca poziomy szlak ornamentu kobaltowego z motywem łódkowych owali z 4-dzielną rozetką i esowic, uzupełnionego złoceniami. Szlak flankowany od góry i wokół podstawy pasami pionowych stylizowanych motywów roślinnych z esownicami; krawędź złocona. Sygnatura stosowana na porcelanie z dekoracją kobaltową w latach ok. 1960-1970.

Półmisek serwisowy owalny (do ryb?) z roślinnym, wolutowym reliefem wokół krawędzi; na kołnierzu herb Dołęga: pod 9-pałkową koroną z klejnotem - skrzydłem sępa przeszytym strzałą - tarcza, z podkową ze strzałą i złotym krzyżem u góry na niebeskim polu.

Na profilowanym 8-bocznym cokoliku z półkolistymi otworami na kwiaty wokół jego wypukłego zamknięcia figurka baletnicy w krótkiej tunice, stojącej na puencie, z uniesioną w bok prawą nogą i rękami rozłożonymi na boki.

Projekt Dorothei Charol, niemieckiej rzeźbiarki współpracującej z Rosenthalem (projekty dla Kunstabteilung Werk Bahnhof-Selb w latach 20. XX w.), określany też: Frühling (Wiosna); por analogiczna oferta na aukcji 313 Rempex)

Akt młodej dziewczyny z włosami związanymi w koński ogon, lekko wysuniętą do przodu głową. Siedzi bokiem, ze zgiętymi, podwiniętymi nogami, rękami opartymi na udach.

Serwis do mokki dla sześciu osób: dzbanek z pokrywką, mlecznik, cukiernica z pokrywką i sześć filiżanek do mokki ze spodkami. Naczynia z czerwono- czarną dekoracją wokół cylindrycznych brzuśców, z powtarzającym się motywem architektury sakralnej (?) z budowlami o cebulastych kopułach i wieży (minaretu?) zwieńczonych półksiężycem. Wokół kołnierzy spodeczków i dolnych partii brzuśców dzbanka i mlecznika - czerwone otoki. Krawędzie i uchwyty pokrywek złocone.

Dekoracyjne naczynie do układania kwiatów w formie bukietu fioletowych irysów o długich łodyżkach, otoczonego trzema tulejkami - odchylonymi gałązkami z kwiatami żółto-ceglastego tulipana. Szeroka podstawa wazonu o kształcie trzech płaskich liści lilii wodnej (?) o uniesionych, falistych krawędziach, z trzema plastycznymi białymi kwiatami u nasady trzonu.

Odmiana francuskiej majoliki artystycznej bliskiej fajansowi delikatnemu, określana jako faience d’barbotine, polegająca na odlewaniu elementów plastycznych z płynnych mas, montowanych po wyschnięciu na naczyniach, także technika ręcznego malowania ceramiki szklistymi polewami o intensywnych barwach; opracowane i stosowane we Francji na pocz. XX wieku (przełom XIX/XX w.).

Pojemnik w kształcie cebrzyka, koniczny, z krawędzią dolną dekorowaną półkolistymi wcięciami tworzącymi nóżki, spięty dwoma taśmami z półwałków, z obłym, pałąkowatym uchwytem; pod górną krawędzią grawerowane 17-10, niżej inicjały HM/R.

Trzonki płaskie, rozszerzające się i na końcach ścięte, obrzeżone kanelurą; trzonki noży dociążone, ostrza ze stali nierdzewnej; całość umieszczona w trzyszufladowej kantynie.

Samowar wsparty na 4 nóżkach i podstawie kwadratowej o ściętych narożach, przechodzącej w kolistą uskokową stopę i krótki trzon z ażurową przepustnicą powietrza; Zbiornik na wodę cylindryczny, częściowo żebrowany, w dolnej partii kranik zakończony ptasią głową z kurkiem, w górnej para uchwytów z drewna toczonego; korpus z przewężoną, krótką szyją z nakrywką ujętą w kryzę, z otworem na ujście pary osłoniętym ruchomą klapką, z dwoma małymi uchwytami - szyszkami; całość zwieńczona kominkiem zwanym koronką do stawiania imbryka, nakryta z małą pokrywką służącą do zduszenia ognia w kominie, przechodzącym przez środek samowara do rusztu w dolnej części.

Na pokrywie napis cyrylicą 1j sort [Pierwyj sort] , z drugiej strony nazwa zakładu T.P.Z./PROIWODSTWO/TUL.PATRON.ZAW.

Widelce czterozębne, z trzonkami dociążonymi, lancetowatymi, dekorowane wiązkami wąskich półwałków i festonami roślinnymi zawieszonymi na wstążce.

Wsparte na sześciobocznej podstawie, z wcięciami tworzącymi nóżki, przechodzącej w kolistą stopę, silnie pośrodku wywyższoną, z trzonem graniastym zakończonym wazonową tulejką na świece; dekoracja w formie grawerowanych motywów geometrycznych oraz pasów perełkowych na tulejce i dookoła stopy.

Łopatka do ryb z czerpakiem płaskim, z lekko zaznaczoną krawędzią ujętą w gładką taśmę, ozdobiona ażurowym ornamentem z wolut akantowych i reliefową palmetą; trzonek obwiedziony delikatnym rowkowaniem.

stan: uszkodzenie w części ażurowej (naprawione)

Okrągła wsparta na 4 kulkach, wybrzuszona, z wywiniętym falistym obrzeżem, dekorowana puncynowaniem.

Cukiernica na planie owalu, z korpusem zdobionym pionowo biegnącymi półwałkami, z nakrywką na zawiasie, pośrodku wywyższoną; wnętrze złocone.

Wsparte na trzech wygiętych nóżkach z ażurowym motywem floralnym i okrągłych, profilowanych, wysklepionych stopach przechodzących w tralkowe trzony, zakończone nieruchomymi, wazonowymi tulejkami na świece; zdobienie w formie delikatnego grawerunku ze stylizowanych motywów roślinnych i festonów, z okrągłą ślepą rezerwą ujętą w wieniec z liści na stopie.

Cukiernica wsparta na 4 nóżkach - kulkach, gładka, na planie prostokąta, o bokach wyoblonych, pośrodku silnie wybrzuszona, zamykana na kluczyk (zachowany); nad zamkiem grawerowany monogram: K.W., niżej słaboczytelny grawerowany napis z nazwiskiem J.Klaus Borck i datą 24.5.1889

Trzonki płaskie, rozszerzające się, ścięte na końcach, dekorowane profilami i stylizowanym kimationem; trzonki noży dociążone, ostrza stalowe z trawionym napisem „nierdzewne”

bez etui.

Wsparty na kolistej stopie z cokolikiem, obrzeżonej pasem kimationu; brzusiec owoidalny, gładki, ucho obłe z izolatorkami z iworyny, zakończone wolutami akantowymi; wylew w formie dzióbka ozdobiony u szczytu ptasią głową; nakrywka na zawiasie, lekko wysklepiona, zwieńczona karczochem.

Wsparty na kolistej stopie z cokolikiem, obrzeżonej pasem kimationu; brzusiec cebulasty, gładki, ucho obłe z izolatorkami z iworyny, zakończone wolutami akantowymi; wylew w formie dzióbka ozdobiony u szczytu ptasią głową; nakrywka na zawiasie, lekko wysklepiona, zwieńczona karczochem.

Kubeczek na okrągłej stopce, czara lekko wybrzuszona, z C-kształtnym, płaskim, grawerowanym uchwytem; na brzuścu napis cyrylicą i kolista ślepa rezerwa.

Czerpak od spodu zdobiony grawerowaniem i napisem cyrylicą; trzonek graniasty pośrodku spiralnie skręcony, zakończony kręgielkiem.

Talerz kolisty, płytki, z gładkim lustrem i falistym, uniesionym kołnierzem obrzeżonym moletowanym kimationem. Z tyłu grawerowane kursywą Ł. 62. z 2.