"Gołąbek Pokoju" (fr. La Colombe), który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie symboli pokoju. Początek tego ważnego motywu datuje się na 1948 rok, kiedy Picasso przebywał we Wrocławiu na Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju.
Według anegdoty, podczas Kongresu we Wrocławiu, artysta naszkicował pierwszego gołębia na serwetce w restauracji Hotelu Monopol. Ten rysunek jest często określany jako "Gołąbek pokoju". To właśnie ta praca została wybrana na plakat Światowego Kongresu Pokoju w Paryżu w 1949 roku, zyskując ogromną popularność.
Gołąb z gałązką oliwną w dziobie jest tradycyjnym symbolem pokoju, nawiązującym do historii biblijnej (Arka Noego). W kontekście Picassa i powojennej Europy, symbol ten nabrał silnego wydźwięku antywojennego i politycznego. Ojciec Picassa, José Ruiz y Blasco, często malował gołębie, a sam młody Pablo, jak głosi anegdota, dokończył jeden z jego obrazów, na którym były gołębie: znany jest melancholijny obraz "Dziecko z gołębiem" (1901). Artysta stworzył też obrazy takie jak "Kobieta z gołębiem" (1930) czy "Dziecko z gołębiami" (1943). Jednak to właśnie powojenny, prosty w formie, a zarazem potężny w wymowie symbol "Gołąbka Pokoju" stał się jego ikoną i symbolem nadziei na świecie. "Gołąb Pokoju" z 10 Maja 1962 praca została pierwotnie zaprojektowana jako plakat na Światowy Kongres na rzecz Rozbrojenia Powszechnego i Pokoju (Congrès mondial pour le désarmement général et la paix), który odbył się w Moskwie w dniach 9–14 lipca 1962 roku.
Litografia barwna, papier Arches, 49 x 64 w świetle passe – partout o wym. 60 x 75 cm
Sygn. z płyty p.d.: „Picasso” oraz datowany z płyty „10 mai 1962”.
Wydawca: "Edition pour le Paix" lub "Le Mouvement de la Paix" (Ruch na rzecz Pokoju) na potrzeby Światowego Kongresu na rzecz Rozbrojenia Powszechnego i Pokoju w Moskwie w lipcu 1962 roku. Wykonanie: Atelier Mourlot w Paryżu (była to renomowana pracownia, z którą Picasso ściśle współpracował przy tworzeniu większości swoich litografii).
"Gołąbek Pokoju" (fr. La Colombe), który stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych na świecie symboli pokoju. Początek tego ważnego motywu datuje się na 1948 rok, kiedy Picasso przebywał we Wrocławiu na Światowym Kongresie Intelektualistów w Obronie Pokoju.
Według anegdoty, podczas Kongresu we Wrocławiu, artysta naszkicował pierwszego gołębia na serwetce w restauracji Hotelu Monopol. Ten rysunek jest często określany jako "Gołąbek pokoju". To właśnie ta praca została wybrana na plakat Światowego Kongresu Pokoju w Paryżu w 1949 roku, zyskując ogromną popularność.
Gołąb z gałązką oliwną w dziobie jest tradycyjnym symbolem pokoju, nawiązującym do historii biblijnej (Arka Noego). W kontekście Picassa i powojennej Europy, symbol ten nabrał silnego wydźwięku antywojennego i politycznego. Ojciec Picassa, José Ruiz y Blasco, często malował gołębie, a sam młody Pablo, jak głosi anegdota, dokończył jeden z jego obrazów, na którym były gołębie: znany jest melancholijny obraz "Dziecko z gołębiem" (1901). Artysta stworzył też obrazy takie jak "Kobieta z gołębiem" (1930) czy "Dziecko z gołębiami" (1943). Jednak to właśnie powojenny, prosty w formie, a zarazem potężny w wymowie symbol "Gołąbka Pokoju" stał się jego ikoną i symbolem nadziei na świecie. "Gołąb Pokoju" z 10 Maja 1962 praca została pierwotnie zaprojektowana jako plakat na Światowy Kongres na rzecz Rozbrojenia Powszechnego i Pokoju (Congrès mondial pour le désarmement général et la paix), który odbył się w Moskwie w dniach 9–14 lipca 1962 roku.