Urodzona w 1993 roku. Barbara Skowronek jest artystką samoukiem, od najmłodszych lat związaną z rysunkiem. W dzieciństwie najczęściej sięgała po ołówek, tworząc portrety i studia dłoni. Około 7–8 lat temu uczestniczyła w kilku turnusach kursu rysunku i malarstwa organizowanego przez Dagmarę Kwiatek w galerii „Kamienny Kwiatek”.

Od kilku lat rozwija się w malarstwie, pracując głównie w technice akrylowej, sięga jednak również po farby olejne oraz eksperymentuje z różnymi materiałami, takimi jak pastele suche i olejne czy tusz. Nie identyfikuje się z jednym, stałym stylem — traktuje to jako przestrzeń do ciągłych poszukiwań. Każdy obraz stanowi dla niej nową próbę, osobne doświadczenie i zapis procesu twórczego.

Inspiracje czerpie z otoczenia i codziennych obserwacji — często są to ulotne kadry, światło, nastrój lub emocje, kształty, które pozostają z nią na dłużej. Jej praca opiera się w dużej mierze na intuicji. Pozwala sobie podążać za tym, co pojawia się w trakcie malowania, nie dążąc do pełnej kontroli nad efektem końcowym. Choć zdarzają się momenty bardziej świadomego planowania — szczególnie w zakresie kompozycji i koloru — równie istotne pozostaje dla niej miejsce na przypadek i zaskoczenie.

Proces twórczy traktuje jako formę dialogu — z materią, kolorem oraz własnym odczuwaniem. Finalny obraz jest dla niej często odkryciem, a nie realizacją wcześniej założonego planu.