Proweniencja:
Własność artysty.
Wystawiany:
Warszawa, Senat Rzeczpospiltej Polskiej, Piersi, październik 2025.
„Pierś IV” Michała Rejnera przyciąga wzrok jasnoróżową, połyskliwą formą, która rozciąga się w przestrzeni niczym nadmuchana guma balonowa lub lśniący, pop-artowy obiekt. Dwie podłużne, płynne bryły splatają się ze sobą, przechodząc w zaokrąglone kształty zakończone sutkiem. Rzeźba ustawiona na postumencie z marmuru karraryjskiego uwodzi lekkością, kolorem i niemal zmysłową gładkością powierzchni. Ten pierwszy, niemal zabawowy efekt jest jednak celowym napięciem. Rejner tworzy formę efektowną i przyjemną wizualnie, lecz podporządkowuje ją ważnemu społecznemu tematowi. „Pierś IV” należy do projektu PIERSI – cyklu rzeźb i obrazów poświęconych kobiecemu ciału, profilaktyce oraz potrzebie należytej rozmowy o raku piersi w świadomości publicznej.
Projekt powstał we współpracy Stowarzyszenia Częstochowskie Amazonki i Rejner Art Foundation, a zainaugurowany został w 2025 roku podczas wystawy w Senacie RP, pod patronatem Marszałka Senatu. Jego znaczenie wzmacniał fakt, że rok ten ustanowiono Rokiem Edukacji Zdrowotnej i Profilaktyki. Jak pisze artysta: „Rak piersi to najczęściej diagnozowany nowotwór u kobiet w Polsce. Każdego roku choruje na niego ponad 20 tysięcy Polek. Wczesne wykrycie daje ogromne szanse na wyleczenie. Dlatego samobadanie i regularne kontrole są tak ważne” (Rejner M., Dlaczego to takie ważne?, projekt Piersi, oficjalna strona artysty). Rejner ujmuje ten temat poprzez język sztuki współczesnej – atrakcyjny, intensywny, sensualny, a jednocześnie głęboko konceptualny.
stotą projektu jest haptyczność. Poszczególne rzeźby różnią się materiałem, temperaturą, fakturą i kolorem: jedne są gładkie, powlekane srebrem i lakierowane, inne chłodne, szorstkie lub aksamitne. W przeciwieństwie do wielu dzieł, które należy oglądać z dystansu, prace Rejnera zapraszają do dotyku. Nie chodzi tu jednak o prostą interakcję z obiektem, lecz o doświadczenie, które ma zostać zapamiętane i powtórzone poza przestrzenią wystawy. Dotknięcie rzeźby staje się metaforą samobadania – gestem troski o własne ciało, zdrowie i życie. Jak podaje artysta: „Dotknij, poczuj, zrozum – sztuka, która ratuje życie” (Rener M., O projekcie, projekt Piersi, oficjalna strona artysty).
Cyklowi rzeźb towarzyszą również wielkoformatowe płótna, na pierwszy rzut oka abstrakcyjne, zbudowane z siatki małych, wypukłych punkcików. W rzeczywistości odnoszą się one do sutków – każdy z nich jest inny, a co ósmy zaznaczony czernią, zgodnie ze statystyką mówiącą, że co ósma kobieta usłyszy diagnozę. „Cykl PIERSI to kolekcja rzeźb inspirowanych historiami i emocjami towarzyszącymi kobietom dotkniętym rakiem piersi oraz obrazy przedstawiające setki czy tysiące sutków, uzupełniające przesłanie o istocie profilaktyki w leczeniu raka piersi. To również idea różnorodności, w której mimo wszystko pozostajemy równi” – mówi Rejner. „Pierś IV” pozostaje więc rzeźbą na granicy przyjemności estetycznej i społecznego komunikatu. Jej różowy blask nie służy wyłącznie dekoracyjności – ma przyciągnąć uwagę, zatrzymać widza i przypomnieć, że czasem najprostszy gest może mieć znaczenie fundamentalne.
Michał Rejner to artysta, który codzienne przedmioty, społeczne tematy i rozpoznawalne formy przekształca w obiekty prowokujące do ponownego spojrzenia na rzeczywistość. Urodził się w 1995 roku w Bytomiu, gdzie w 2024 roku otworzył własną pracownię w dawnej lokomotywowni, określając ją mianem swojego atelier. W jego twórczości istotne miejsce zajmuje potrzeba tworzenia nowych znaków i symboli – nośnych, intuicyjnych, otwartych na interpretację. Jak podaje artysta, jego ideą jest budowanie „własnej, śmiałej, pozbawionej klisz symboliki”, gotowej do „dopełnienia przez wyobraźnię i doświadczenia odbiorcy” (Rejner M., Bio, oficjalna strona artysty). Punktem wyjścia dla wielu realizacji są tematy społeczne, które Rejner podejmuje za pomocą różnych mediów: rzeźby, obiektu, instalacji i malarstwa.
Artysta często sięga po przedmioty codzienne, poddając je przekształceniom i uruchamiając ich nowe znaczenia. W projekcie „UNITY” wykorzystuje obiekty używane przez osoby z niepełnosprawnościami, m.in. kule czy wózki inwalidzkie, zmieniając sposób, w jaki odbiorca patrzy na ich funkcję i społeczne znaczenie. Z kolei w rzeźbie „Family Ain’t Lie” odwraca zwykły drewniany stół do góry nogami, nadając mu formę przypominającą pająka. Gest ten pozwala mu zakwestionować wyobrażenie domu jako przestrzeni oczywistego bezpieczeństwa i przyjrzeć się temu, co w relacjach rodzinnych bywa ukryte, przemilczane lub niewygodne. Podobny wymiar społeczny ma projekt „PIERSI”, realizowany we współpracy ze Stowarzyszeniem Częstochowskie Amazonki i Rejner Art Foundation, w którym artysta poprzez interaktywne rzeźby inspirowane kobiecym ciałem zwraca uwagę na znaczenie profilaktyki i samobadania piersi.
Twórczość Rejnera nie ogranicza się jednak do rzeźby i obiektu. Artysta jest również malarzem, a w jego obrazach powracają portrety kobiet, często zestawiane z elementami abstrakcji lub kolażu. Figuratywny punkt wyjścia zostaje w nich przerwany przez plamę, fakturę albo naklejony fragment, przez co przedstawienie wymyka się jednoznacznej interpretacji. W tym sensie malarstwo Rejnera działa podobnie jak jego praca z przedmiotem: zakłóca rozpoznawalną formę, by wydobyć z niej nowe napięcie. Jego realizacje prezentowane były w wielu miastach na świecie, m.in. w Chicago, Mediolanie, Wenecji i Nowym Jorku, a także w Polsce – w Warszawie, Bytomiu, Rzeszowie, Szczecinie i Sopocie.
masa gipsowo-żywiczna powlekana srebrem, lakier, podstawa z marmuru karraryjskiego, 63 x 53 x 34 cm
sygn. u dołu: M. Rejner,
Proweniencja:
Własność artysty.
Wystawiany:
Warszawa, Senat Rzeczpospiltej Polskiej, Piersi, październik 2025.
„Pierś IV” Michała Rejnera przyciąga wzrok jasnoróżową, połyskliwą formą, która rozciąga się w przestrzeni niczym nadmuchana guma balonowa lub lśniący, pop-artowy obiekt. Dwie podłużne, płynne bryły splatają się ze sobą, przechodząc w zaokrąglone kształty zakończone sutkiem. Rzeźba ustawiona na postumencie z marmuru karraryjskiego uwodzi lekkością, kolorem i niemal zmysłową gładkością powierzchni. Ten pierwszy, niemal zabawowy efekt jest jednak celowym napięciem. Rejner tworzy formę efektowną i przyjemną wizualnie, lecz podporządkowuje ją ważnemu społecznemu tematowi. „Pierś IV” należy do projektu PIERSI – cyklu rzeźb i obrazów poświęconych kobiecemu ciału, profilaktyce oraz potrzebie należytej rozmowy o raku piersi w świadomości publicznej.
Projekt powstał we współpracy Stowarzyszenia Częstochowskie Amazonki i Rejner Art Foundation, a zainaugurowany został w 2025 roku podczas wystawy w Senacie RP, pod patronatem Marszałka Senatu. Jego znaczenie wzmacniał fakt, że rok ten ustanowiono Rokiem Edukacji Zdrowotnej i Profilaktyki. Jak pisze artysta: „Rak piersi to najczęściej diagnozowany nowotwór u kobiet w Polsce. Każdego roku choruje na niego ponad 20 tysięcy Polek. Wczesne wykrycie daje ogromne szanse na wyleczenie. Dlatego samobadanie i regularne kontrole są tak ważne” (Rejner M., Dlaczego to takie ważne?, projekt Piersi, oficjalna strona artysty). Rejner ujmuje ten temat poprzez język sztuki współczesnej – atrakcyjny, intensywny, sensualny, a jednocześnie głęboko konceptualny.
stotą projektu jest haptyczność. Poszczególne rzeźby różnią się materiałem, temperaturą, fakturą i kolorem: jedne są gładkie, powlekane srebrem i lakierowane, inne chłodne, szorstkie lub aksamitne. W przeciwieństwie do wielu dzieł, które należy oglądać z dystansu, prace Rejnera zapraszają do dotyku. Nie chodzi tu jednak o prostą interakcję z obiektem, lecz o doświadczenie, które ma zostać zapamiętane i powtórzone poza przestrzenią wystawy. Dotknięcie rzeźby staje się metaforą samobadania – gestem troski o własne ciało, zdrowie i życie. Jak podaje artysta: „Dotknij, poczuj, zrozum – sztuka, która ratuje życie” (Rener M., O projekcie, projekt Piersi, oficjalna strona artysty).
Cyklowi rzeźb towarzyszą również wielkoformatowe płótna, na pierwszy rzut oka abstrakcyjne, zbudowane z siatki małych, wypukłych punkcików. W rzeczywistości odnoszą się one do sutków – każdy z nich jest inny, a co ósmy zaznaczony czernią, zgodnie ze statystyką mówiącą, że co ósma kobieta usłyszy diagnozę. „Cykl PIERSI to kolekcja rzeźb inspirowanych historiami i emocjami towarzyszącymi kobietom dotkniętym rakiem piersi oraz obrazy przedstawiające setki czy tysiące sutków, uzupełniające przesłanie o istocie profilaktyki w leczeniu raka piersi. To również idea różnorodności, w której mimo wszystko pozostajemy równi” – mówi Rejner. „Pierś IV” pozostaje więc rzeźbą na granicy przyjemności estetycznej i społecznego komunikatu. Jej różowy blask nie służy wyłącznie dekoracyjności – ma przyciągnąć uwagę, zatrzymać widza i przypomnieć, że czasem najprostszy gest może mieć znaczenie fundamentalne.
Michał Rejner to artysta, który codzienne przedmioty, społeczne tematy i rozpoznawalne formy przekształca w obiekty prowokujące do ponownego spojrzenia na rzeczywistość. Urodził się w 1995 roku w Bytomiu, gdzie w 2024 roku otworzył własną pracownię w dawnej lokomotywowni, określając ją mianem swojego atelier. W jego twórczości istotne miejsce zajmuje potrzeba tworzenia nowych znaków i symboli – nośnych, intuicyjnych, otwartych na interpretację. Jak podaje artysta, jego ideą jest budowanie „własnej, śmiałej, pozbawionej klisz symboliki”, gotowej do „dopełnienia przez wyobraźnię i doświadczenia odbiorcy” (Rejner M., Bio, oficjalna strona artysty). Punktem wyjścia dla wielu realizacji są tematy społeczne, które Rejner podejmuje za pomocą różnych mediów: rzeźby, obiektu, instalacji i malarstwa.
Artysta często sięga po przedmioty codzienne, poddając je przekształceniom i uruchamiając ich nowe znaczenia. W projekcie „UNITY” wykorzystuje obiekty używane przez osoby z niepełnosprawnościami, m.in. kule czy wózki inwalidzkie, zmieniając sposób, w jaki odbiorca patrzy na ich funkcję i społeczne znaczenie. Z kolei w rzeźbie „Family Ain’t Lie” odwraca zwykły drewniany stół do góry nogami, nadając mu formę przypominającą pająka. Gest ten pozwala mu zakwestionować wyobrażenie domu jako przestrzeni oczywistego bezpieczeństwa i przyjrzeć się temu, co w relacjach rodzinnych bywa ukryte, przemilczane lub niewygodne. Podobny wymiar społeczny ma projekt „PIERSI”, realizowany we współpracy ze Stowarzyszeniem Częstochowskie Amazonki i Rejner Art Foundation, w którym artysta poprzez interaktywne rzeźby inspirowane kobiecym ciałem zwraca uwagę na znaczenie profilaktyki i samobadania piersi.
Twórczość Rejnera nie ogranicza się jednak do rzeźby i obiektu. Artysta jest również malarzem, a w jego obrazach powracają portrety kobiet, często zestawiane z elementami abstrakcji lub kolażu. Figuratywny punkt wyjścia zostaje w nich przerwany przez plamę, fakturę albo naklejony fragment, przez co przedstawienie wymyka się jednoznacznej interpretacji. W tym sensie malarstwo Rejnera działa podobnie jak jego praca z przedmiotem: zakłóca rozpoznawalną formę, by wydobyć z niej nowe napięcie. Jego realizacje prezentowane były w wielu miastach na świecie, m.in. w Chicago, Mediolanie, Wenecji i Nowym Jorku, a także w Polsce – w Warszawie, Bytomiu, Rzeszowie, Szczecinie i Sopocie.