Pierwotnie pełniła funkcję tzw. figury rezurekcyjnej, wystawianej na ołtarzach w okresie Wielkanocy. Stojąca na nieregularnej podstawie postać Chrystusa w czerwonym, fałdzistym płaszczu, odsłaniającym nagi tors z krwawiącą raną na prawym boku. Prawa ręka uniesiona w geście błogosławieństwa, lewa zgięta w łokciu, pierwotnie trzymająca chorągiew rezurekcyjną (nie zachowaną, widoczny tylko otwór na podstawie). Rzeźba stanowi przykład rozpowszechnionego od czasów późnego średniowiecza samodzielnego motywu Zmartwychwstałego Chrystusa.