Ignacy PIEŃKOWSKI (1877-1948)
Malarz, grafik, pedagog. Kształcił się warszawskiej Klasie Rysunkowej Gersona, studia malarskie kontynuował w krakowskiej SSP u Teodora Axentowicza i Leona Wyczółkowskiego, oraz w Monachium w 1898 i w Paryżu w latach 1899-1900, gdzie uczył się w Académie Julian (a także w Académie Colarossi). Rok przebywał w Rzymie, cztery lata spędził w Paryżu, odwiedził Włochy. Po powrocie do Warszawy objął profesurę w tamtejszej SSP, a po I wojnie został profesorem krakowskiej ASP. Jego uczniami byli m.in. Brzozowski, Cybis, Kantor, Larisch. Znany głównie z martwych natur i portretów, malował również pejzaże, kompozycje symboliczne (we wczesnej twórczości), religijne, zajmował się grafiką.
olej, płótno, 47 x 61 cm
sygn. p.d.: I. Pieńkowski
Ignacy PIEŃKOWSKI (1877-1948)
Malarz, grafik, pedagog. Kształcił się warszawskiej Klasie Rysunkowej Gersona, studia malarskie kontynuował w krakowskiej SSP u Teodora Axentowicza i Leona Wyczółkowskiego, oraz w Monachium w 1898 i w Paryżu w latach 1899-1900, gdzie uczył się w Académie Julian (a także w Académie Colarossi). Rok przebywał w Rzymie, cztery lata spędził w Paryżu, odwiedził Włochy. Po powrocie do Warszawy objął profesurę w tamtejszej SSP, a po I wojnie został profesorem krakowskiej ASP. Jego uczniami byli m.in. Brzozowski, Cybis, Kantor, Larisch. Znany głównie z martwych natur i portretów, malował również pejzaże, kompozycje symboliczne (we wczesnej twórczości), religijne, zajmował się grafiką.