Claude Hastaire (właściwie Claude Hilaire) był uznanym francuskim malarzem, litografem i pisarzem, którego życie i twórczość były nierozerwalnie związane z Paryżem oraz Normandią.
Pochodzenie i edukacja: Urodził się 24 października 1946 roku w Paryżu. Był synem znanego malarza, Camille'a Hilaire'a, co znacząco wpłynęło na jego artystyczną drogę. Studiował w prestiżowej École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu.
Rozwój artystyczny: Początkowo tworzył w nurcie abstrakcji, inspirując się takimi twórcami jak Jean Fautrier czy Antoni Tàpies. Przełomem w jego karierze była wystawa Francisa Bacona w Paryżu w 1972 roku, po której zaczął łączyć abstrakcję z elementami figuratywnymi.
Osiągnięcia i uznanie: W 1994 roku zdobył prestiżową nagrodę Prix International d'Art Contemporain de Monte-Carlo. Jego prace były prezentowane na ponad 100 wystawach indywidualnych i zbiorowych na całym świecie, m.in. w USA, Korei i Japonii.
Wszechstronność: Poza malarstwem i grafiką zajmował się również fotografią, projektowaniem mebli oraz pisaniem esejów i poezji. Wydał m.in. książkę o teorii sztuki La Peinture Vagabonde.
Ostatnie lata: Zmarł 17 lutego 2020 roku w Trouville-sur-Mer w Normandii, gdzie mieszkał i tworzył przez wiele lat
Litografia; papier barwiony; 63 x 47 (kompozycja); 55 x 75 cm (arkusz); sygn. ołówkiem p.d.
'Hastaire"; potwierdzona ołówkiem ołówkiem l.d. "E.A."
Claude Hastaire (właściwie Claude Hilaire) był uznanym francuskim malarzem, litografem i pisarzem, którego życie i twórczość były nierozerwalnie związane z Paryżem oraz Normandią.
Pochodzenie i edukacja: Urodził się 24 października 1946 roku w Paryżu. Był synem znanego malarza, Camille'a Hilaire'a, co znacząco wpłynęło na jego artystyczną drogę. Studiował w prestiżowej École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu.
Rozwój artystyczny: Początkowo tworzył w nurcie abstrakcji, inspirując się takimi twórcami jak Jean Fautrier czy Antoni Tàpies. Przełomem w jego karierze była wystawa Francisa Bacona w Paryżu w 1972 roku, po której zaczął łączyć abstrakcję z elementami figuratywnymi.
Osiągnięcia i uznanie: W 1994 roku zdobył prestiżową nagrodę Prix International d'Art Contemporain de Monte-Carlo. Jego prace były prezentowane na ponad 100 wystawach indywidualnych i zbiorowych na całym świecie, m.in. w USA, Korei i Japonii.
Wszechstronność: Poza malarstwem i grafiką zajmował się również fotografią, projektowaniem mebli oraz pisaniem esejów i poezji. Wydał m.in. książkę o teorii sztuki La Peinture Vagabonde.
Ostatnie lata: Zmarł 17 lutego 2020 roku w Trouville-sur-Mer w Normandii, gdzie mieszkał i tworzył przez wiele lat