Grafika pochodzi z „Albumu Jana Matejki” wydanego w 1876 r. przez S. Lewentala, który w słowie końcowym pisał: „W skład albumu weszły najcelniejsze obrazy mistrza, wykonane w czasach ostatnich, [….] utwory były przez samego Matejkę rysowane na drzewie „ […] wykonanie każdego z takich drzeworytów, jak np. Stefan Batory, Sejm w Lublinie , i.t.p. wymagało po sześć miesięcy czasu, nie licząc użytego do narysowania onych na drzewie […]
Kompozycja przedstawia Wita Stwosza prowadzonego przez swoją wnuczkę po wnętrzu kościoła. Na policzku oślepłego rzeźbiarza widnieje piętno, związane z udziałem w aferze fałszerstwa weksli. Artysta w obszernym futrzanym okryciu wyciąga rękę do stóp Ukrzyżowanego Chrystusa i kamiennej kropielnicy. Wnuczka, w której twarzy można dostrzec rysy młodej żony Matejki, Teodory, jedną ręką ujmuje dłoń dziadka. W drugiej ręce trzyma książeczkę do nabożeństwa oraz palemkę. Z lewej strony, za filarem występuje postać mężczyzny przyglądająca się scenie.
Rysunki na płytach drzeworytniczych osobiście wykonał Jan Matejko, rytowali najwybitniejsi drzeworytnicy tamtego okresu. Grafiki pochodzą z „Albumu Jana Matejki” wydanego w 1876 r. przez Samuela Lewentala, który w słowie końcowym pisze m.in. tak: „W skład albumu weszły najcelniejsze obrazy mistrza, wykonane w czasach ostatnich; z wyjątkiem reprodukcyj „Rejtana”, „Iwana Groźnego” oraz „Wieszczby Lirnika”, odtworzonych najwierniej przez Panów [Juliana] Maszyńskiego i [Stanisława] Witkiewicza, podług fotografij zdjętych z oryginałów, wszystkie inne utwory były przez samego Matejkę rysowane na drzewie „ […] wykonanie każdego z takich drzeworytów, jak np. Stefan Batory, Sejm w Lublinie , i.t.p. wymagało po sześć miesięcy czasu, nie licząc użytego do narysowania onych na drzewie […].
Drzeworyt, papier, 30 x 25 cm (w świetle passe-partout), sygn. na płycie drzeworytniczej l.d.: monogramem wiązanym „JM” oraz przez ksylografa p.d. „J.Styfi”.
Zobacz katalogGrafika pochodzi z „Albumu Jana Matejki” wydanego w 1876 r. przez S. Lewentala, który w słowie końcowym pisał: „W skład albumu weszły najcelniejsze obrazy mistrza, wykonane w czasach ostatnich, [….] utwory były przez samego Matejkę rysowane na drzewie „ […] wykonanie każdego z takich drzeworytów, jak np. Stefan Batory, Sejm w Lublinie , i.t.p. wymagało po sześć miesięcy czasu, nie licząc użytego do narysowania onych na drzewie […]
Kompozycja przedstawia Wita Stwosza prowadzonego przez swoją wnuczkę po wnętrzu kościoła. Na policzku oślepłego rzeźbiarza widnieje piętno, związane z udziałem w aferze fałszerstwa weksli. Artysta w obszernym futrzanym okryciu wyciąga rękę do stóp Ukrzyżowanego Chrystusa i kamiennej kropielnicy. Wnuczka, w której twarzy można dostrzec rysy młodej żony Matejki, Teodory, jedną ręką ujmuje dłoń dziadka. W drugiej ręce trzyma książeczkę do nabożeństwa oraz palemkę. Z lewej strony, za filarem występuje postać mężczyzny przyglądająca się scenie.
Rysunki na płytach drzeworytniczych osobiście wykonał Jan Matejko, rytowali najwybitniejsi drzeworytnicy tamtego okresu. Grafiki pochodzą z „Albumu Jana Matejki” wydanego w 1876 r. przez Samuela Lewentala, który w słowie końcowym pisze m.in. tak: „W skład albumu weszły najcelniejsze obrazy mistrza, wykonane w czasach ostatnich; z wyjątkiem reprodukcyj „Rejtana”, „Iwana Groźnego” oraz „Wieszczby Lirnika”, odtworzonych najwierniej przez Panów [Juliana] Maszyńskiego i [Stanisława] Witkiewicza, podług fotografij zdjętych z oryginałów, wszystkie inne utwory były przez samego Matejkę rysowane na drzewie „ […] wykonanie każdego z takich drzeworytów, jak np. Stefan Batory, Sejm w Lublinie , i.t.p. wymagało po sześć miesięcy czasu, nie licząc użytego do narysowania onych na drzewie […].