Proweniencja:
Charytatywna Aukcja Sztuki "Refugees Welcome", 2021

„Polski Duet 1" z 1984 roku - rok po formalnym zniesieniu stanu wojennego - to jeden z charakterystycznych dla KwieKulik pokazów konstruowanych według precyzyjnego scenariusza, gdzie performans, dokument i krytyczny komentarz społeczny splatają się w jedną strukturę. Flagi, słuchawki, kable: rekwizyty codzienności i symbole narodowe, komunikacyjne, opresyjne zestawione z gestem, który mógłby być czuły, gdyby nie kontekst.

KwieKulik tworzyli duet artystyczny od 1971 do 1988 roku, konsekwentnie rozwijając praktykę na styku konceptualizmu, performansu i krytyki społecznej. Ich realizacje opierały się na ciągłym procesie: dokumentacja działań stawała się materiałem kolejnych prac, tworząc rozrastające się archiwum — Bank Czasoskutków Estetycznych.

Jak pisała Marianna Michałowska, w twórczości KwieKulik przenikają się trzy wątki: dążenie do stworzenia teorii sztuki, połączenie sztuki z życiem oraz opór wobec oficjalnych instytucji i zarządzanej przez nie rzeczywistości. To przenikanie uniemożliwia wpisanie ich w jakikolwiek konkretny kierunek artystyczny.

27
KwieKulik Grupa (1971 - 1987)

Polski Duet 1, ed. 1/25, 1984

druk atramentowy, papier barytowy
39 x 28 cm

sygnowany, datowany i opisany na odwrociu: ‘KwieKulik "Polski Duet 1" 1984, część 1, detal, ed. 1/25, 39x28

Zobacz katalog

Aukcje internetowe

Aukcja Sztuki, cz. I: Awangarda, Konceptualizm, Współczesność

27.04.2026

14:00

Cena wywoławcza: 6 000 zł
Estymacja: 7 000 - 9 000 zł

Proweniencja:
Charytatywna Aukcja Sztuki "Refugees Welcome", 2021

„Polski Duet 1" z 1984 roku - rok po formalnym zniesieniu stanu wojennego - to jeden z charakterystycznych dla KwieKulik pokazów konstruowanych według precyzyjnego scenariusza, gdzie performans, dokument i krytyczny komentarz społeczny splatają się w jedną strukturę. Flagi, słuchawki, kable: rekwizyty codzienności i symbole narodowe, komunikacyjne, opresyjne zestawione z gestem, który mógłby być czuły, gdyby nie kontekst.

KwieKulik tworzyli duet artystyczny od 1971 do 1988 roku, konsekwentnie rozwijając praktykę na styku konceptualizmu, performansu i krytyki społecznej. Ich realizacje opierały się na ciągłym procesie: dokumentacja działań stawała się materiałem kolejnych prac, tworząc rozrastające się archiwum — Bank Czasoskutków Estetycznych.

Jak pisała Marianna Michałowska, w twórczości KwieKulik przenikają się trzy wątki: dążenie do stworzenia teorii sztuki, połączenie sztuki z życiem oraz opór wobec oficjalnych instytucji i zarządzanej przez nie rzeczywistości. To przenikanie uniemożliwia wpisanie ich w jakikolwiek konkretny kierunek artystyczny.