Wydawcą i głównym dystrybutorem graficznych prac Sakti Burmana z tego okresu w Europie była paryska Galerie Robert Doucet, z którą artysta ściśle współpracował po osiedleniu się we Francji. Część nakładów z tej serii była również realizowana we współpracy z amerykańskimi marszandami, którzy w tamtym czasie masowo zamawiali u niego edycje litograficzne.
Podobnie jak większość innych indyjskich artystów, którzy studiowali lub mieszkali w stolicy Francji, prace Burmana, mieszkającego w Paryżu, łączą w sobie elementy europejskie i indyjskie.
Urodzony w Kalkucie, Sakti Burman studiował w tamtejszym Government College of Arts and Crafts, a następnie w École Nationale des Beaux-Arts w Paryżu.
Puentylizm i efekt marmurkowania to unikalne cechy sztuki Burmana. Odkrył marmurkowanie przypadkowo, gdy woda rozlana na płótnie olejnym spowodowała delikatne rozproszenie się oleju – efekt, który od tamtej pory pieczołowicie odtwarza. Co niewiarygodne, ten sam efekt nadał swoim grafikom, tworzonym w początkowych latach twórczości, uzyskując marmurkowanie na powierzchni materiału – kamienia, drewna lub metalu – poprzez pracochłonny proces techniczny w ścisłej współpracy z grafikami, z którymi współpracowali również Pablo Picasso i Marc Chagall. W 1958 roku kontakt z włoskimi freskami renesansowymi Giotta, Piero della Franceski i Simone Martiniego zainspirował Burmana do włączenia monumentalności i faktury ich dzieł do swojej twórczości.
Indie nadal obecne są w jego twórczości w postaci postaci i epizodów z mitologii i kultury popularnej, często nawiązując do malowideł jaskiniowych w Adżancie. Ptaki i zwierzęta, senne obrazy i postacie mitologiczne, takie jak Kartikeya, syn Śiwy, nazywany człowiekiem jadącym na pawiu, są w niej często obecne, co nadaje jego pracom surrealistyczny charakter. Od dawna eksponuje figuratywność, która w ostatnich dekadach zniknęła z artystycznego kontekstu.
Litografia, papier Velin de Arches ; 55 x 75 cm (arkusz) ; sygn. Ołówkiem p.d. ‘’Sakti Burman”; potwierdzone ołówkiem l.d. „Epruve d’artiste”; tyt. oł. śr.d..
Wydawca: Galerie Robert Doucet.
Wydawcą i głównym dystrybutorem graficznych prac Sakti Burmana z tego okresu w Europie była paryska Galerie Robert Doucet, z którą artysta ściśle współpracował po osiedleniu się we Francji. Część nakładów z tej serii była również realizowana we współpracy z amerykańskimi marszandami, którzy w tamtym czasie masowo zamawiali u niego edycje litograficzne.
Podobnie jak większość innych indyjskich artystów, którzy studiowali lub mieszkali w stolicy Francji, prace Burmana, mieszkającego w Paryżu, łączą w sobie elementy europejskie i indyjskie.
Urodzony w Kalkucie, Sakti Burman studiował w tamtejszym Government College of Arts and Crafts, a następnie w École Nationale des Beaux-Arts w Paryżu.
Puentylizm i efekt marmurkowania to unikalne cechy sztuki Burmana. Odkrył marmurkowanie przypadkowo, gdy woda rozlana na płótnie olejnym spowodowała delikatne rozproszenie się oleju – efekt, który od tamtej pory pieczołowicie odtwarza. Co niewiarygodne, ten sam efekt nadał swoim grafikom, tworzonym w początkowych latach twórczości, uzyskując marmurkowanie na powierzchni materiału – kamienia, drewna lub metalu – poprzez pracochłonny proces techniczny w ścisłej współpracy z grafikami, z którymi współpracowali również Pablo Picasso i Marc Chagall. W 1958 roku kontakt z włoskimi freskami renesansowymi Giotta, Piero della Franceski i Simone Martiniego zainspirował Burmana do włączenia monumentalności i faktury ich dzieł do swojej twórczości.
Indie nadal obecne są w jego twórczości w postaci postaci i epizodów z mitologii i kultury popularnej, często nawiązując do malowideł jaskiniowych w Adżancie. Ptaki i zwierzęta, senne obrazy i postacie mitologiczne, takie jak Kartikeya, syn Śiwy, nazywany człowiekiem jadącym na pawiu, są w niej często obecne, co nadaje jego pracom surrealistyczny charakter. Od dawna eksponuje figuratywność, która w ostatnich dekadach zniknęła z artystycznego kontekstu.