Proweniencja:
Desa Unicum, Fotografia Kolekcjonerska. Klasyka i Awangarda Artystyczna, 2020
Bibliografia:
Natalia LL, seria: Wrocławskie Środowska Artystyczne, Anna Markowska, Wrocław 2022, s. 17
Prezentowana praca to kompozycja dwóch fotografii: artystka klęczy na ziemi przed rozłożoną siatką odbitek — dziesiątkami małych kadrów ułożonych w regularny prostokąt. Dokumentacja i dzieło w jednym kadrze, artystka i jej praca twarzą w twarz.
„Otoczenie naturalne – 250 m drogi" powstało podczas pleneru w Turowie w 1971 roku. Co 250 metrów — zatrzymanie, kadr, zdjęcie. Żadnej estetyzacji widoku, żadnego poszukiwania idealnego ujęcia. Tylko regularna, metodyczna rejestracja otoczenia w równych odstępach. Siła tej pracy tkwi jednak nie w samych fotografiach, lecz w tym, co między nimi: fragmentaryczna rejestracja zachęca widza do wyobrażenia sobie ciągłości — tego, co było przed, pomiędzy i po każdym kadrze.
Praca wpisuje się w program sztuki permanentnej, którą Natalia LL rozwijała od 1970 roku wspólnie z Andrzejem Lachowiczem.
Jak wyjaśnia Łukasz Ronduda w opracowaniu „Sztuka Polska lat 70. Awangarda" (CSW Ujazdowski, 2019), była to odmiana sztuki konceptualnej, w której realizacja artystyczna powstawała między materialnym kontekstem pracy a umysłem percypującego ją widza — artystka zachęcała odbiorcę, by w wyobraźni doświadczył idei ciągłości i nieskończoności rzeczywistości.
W tym samym roku Natalia LL, Andrzej Lachowicz i Zbigniew Dłubak założyli we Wrocławiu galerię Permafo — jeden z kluczowych ośrodków polskiej neoawangardy, skupiony na konsekwencjach konceptualnego przełomu w sztuce: fotografii, filmie, wideo i sztuce działań.
kolaż, 2 odbitki żelatynowo-srebrowe, vintage print, karton, papier barytowy
37 x 18 cm, wymiar całości: 48 x 34 cm
sygn. na kartonie p.d.: NATALIA LL; l.d.: 1971
Proweniencja:
Desa Unicum, Fotografia Kolekcjonerska. Klasyka i Awangarda Artystyczna, 2020
Bibliografia:
Natalia LL, seria: Wrocławskie Środowska Artystyczne, Anna Markowska, Wrocław 2022, s. 17
Prezentowana praca to kompozycja dwóch fotografii: artystka klęczy na ziemi przed rozłożoną siatką odbitek — dziesiątkami małych kadrów ułożonych w regularny prostokąt. Dokumentacja i dzieło w jednym kadrze, artystka i jej praca twarzą w twarz.
„Otoczenie naturalne – 250 m drogi" powstało podczas pleneru w Turowie w 1971 roku. Co 250 metrów — zatrzymanie, kadr, zdjęcie. Żadnej estetyzacji widoku, żadnego poszukiwania idealnego ujęcia. Tylko regularna, metodyczna rejestracja otoczenia w równych odstępach. Siła tej pracy tkwi jednak nie w samych fotografiach, lecz w tym, co między nimi: fragmentaryczna rejestracja zachęca widza do wyobrażenia sobie ciągłości — tego, co było przed, pomiędzy i po każdym kadrze.
Praca wpisuje się w program sztuki permanentnej, którą Natalia LL rozwijała od 1970 roku wspólnie z Andrzejem Lachowiczem.
Jak wyjaśnia Łukasz Ronduda w opracowaniu „Sztuka Polska lat 70. Awangarda" (CSW Ujazdowski, 2019), była to odmiana sztuki konceptualnej, w której realizacja artystyczna powstawała między materialnym kontekstem pracy a umysłem percypującego ją widza — artystka zachęcała odbiorcę, by w wyobraźni doświadczył idei ciągłości i nieskończoności rzeczywistości.
W tym samym roku Natalia LL, Andrzej Lachowicz i Zbigniew Dłubak założyli we Wrocławiu galerię Permafo — jeden z kluczowych ośrodków polskiej neoawangardy, skupiony na konsekwencjach konceptualnego przełomu w sztuce: fotografii, filmie, wideo i sztuce działań.