Punktem odniesienia dla malarstwa Martyny Czech jest nowa ekspresja lat 80. - żywiołowość gestu, intensywność koloru, figura na granicy rozpadu. Czech przejmuje jednak z tego dziedzictwa tylko formę. Tam gdzie nowa ekspresja chroniła się za ironią, ona nie szuka żadnej tarczy: jej obrazy są bezpośrednią konfrontacją z trudnością bycia wśród ludzi - pesymistyczną, miejscami mizantropijną, zawsze bezkompromisową.
Absolwentka Wydziału Artystycznego ASP w Katowicach, dyplom z wyróżnieniem obroniła w pracowni prof. Andrzeja Tobisa. Jeszcze jako studentka zdobyła Grand Prix 42. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2015" - jednego z najbardziej prestiżowych konkursów malarskich w Polsce. Kolejne lata przyniosły nominację do Paszportów Polityki (2019), wyróżnienie w 13. Konkursie Gepperta (2020) oraz Talent Trójki w kategorii Sztuk Wizualnych (2017).
olej, płótno
70 x 50 cm
sygn. i dat. na odwrocie, na krośnie malarskim: MARTYNA CZECH 2014 (flamastrem)
Punktem odniesienia dla malarstwa Martyny Czech jest nowa ekspresja lat 80. - żywiołowość gestu, intensywność koloru, figura na granicy rozpadu. Czech przejmuje jednak z tego dziedzictwa tylko formę. Tam gdzie nowa ekspresja chroniła się za ironią, ona nie szuka żadnej tarczy: jej obrazy są bezpośrednią konfrontacją z trudnością bycia wśród ludzi - pesymistyczną, miejscami mizantropijną, zawsze bezkompromisową.
Absolwentka Wydziału Artystycznego ASP w Katowicach, dyplom z wyróżnieniem obroniła w pracowni prof. Andrzeja Tobisa. Jeszcze jako studentka zdobyła Grand Prix 42. Biennale Malarstwa „Bielska Jesień 2015" - jednego z najbardziej prestiżowych konkursów malarskich w Polsce. Kolejne lata przyniosły nominację do Paszportów Polityki (2019), wyróżnienie w 13. Konkursie Gepperta (2020) oraz Talent Trójki w kategorii Sztuk Wizualnych (2017).