Wystawiany:
– „Kisling. Lśnienie Montparnasse’u”, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, 21 września
2024 – 30 marca 2025;
– From Renoir to Chagall 100 years of painting, Galeria Manes, Praga, 8 lipca– 2 września 2025,
Reprodukowany:
– Artur Winiarski, „Kisling. Lśnienie Montparnasse`u”, katalog wystawy, Warszawa 2024, poz. kat. 132, s. 142;
– M. Ottavi, A.Mrowiec, „From Renoir to Chagall 100 years of painting, [kat, wystawy] Praga 2025, nr kat. 6, str. 41.
„Kisling jest malarzem bardzo nowoczesnym, z którym można dyskutować o tendencjach sztuki, lecz nie można negować jego talentu kompozycyjnego.” C. Marlot, „L’art polonais à Paris [w:] „La Pologne Politique, Economique, Litteraire et Artistique” 1920, nr 20 z 15 XI, s 1248
„Kisling zastanawia ogromnym swoim natężeniem psychologicznym (…). Ekspresjonizm i jego derywaty cieszą już chociażby dlatego, że są naładowane istotnym życiem ludzkim. (…) Kisling wstrząsa w swoich płótnach właśnie intensywnością tego życia i zmusza do przeżywań. (…) To również [wypływa] z dziedziny tragizmu żydowskiego, z dziedziny tej specyficznej liryki żydowskiej, której rdzeń stanowią różne fioritury przeżywań chasydzkich, a korzeń – pewna pieśń rozpaczy, która rozpacz bezgraniczną przekształca w na poły wariacką wesołość lub polot mistyczny.” A. Łuczarski wg „Plastyka polska zagranicą. Łunaczarski o Kislingu”, [w:] „Wiadomości Literackie” 1927, nr 37 z 11 IX
olej, płótno, 63 × 63 cm w świetle oprawy
sygn., opis. i dat. l. g.: „MKisling PORONIN 1910”
Wystawiany:
– „Kisling. Lśnienie Montparnasse’u”, Villa la Fleur, Konstancin-Jeziorna, 21 września
2024 – 30 marca 2025;
– From Renoir to Chagall 100 years of painting, Galeria Manes, Praga, 8 lipca– 2 września 2025,
Reprodukowany:
– Artur Winiarski, „Kisling. Lśnienie Montparnasse`u”, katalog wystawy, Warszawa 2024, poz. kat. 132, s. 142;
– M. Ottavi, A.Mrowiec, „From Renoir to Chagall 100 years of painting, [kat, wystawy] Praga 2025, nr kat. 6, str. 41.
„Kisling jest malarzem bardzo nowoczesnym, z którym można dyskutować o tendencjach sztuki, lecz nie można negować jego talentu kompozycyjnego.” C. Marlot, „L’art polonais à Paris [w:] „La Pologne Politique, Economique, Litteraire et Artistique” 1920, nr 20 z 15 XI, s 1248
„Kisling zastanawia ogromnym swoim natężeniem psychologicznym (…). Ekspresjonizm i jego derywaty cieszą już chociażby dlatego, że są naładowane istotnym życiem ludzkim. (…) Kisling wstrząsa w swoich płótnach właśnie intensywnością tego życia i zmusza do przeżywań. (…) To również [wypływa] z dziedziny tragizmu żydowskiego, z dziedziny tej specyficznej liryki żydowskiej, której rdzeń stanowią różne fioritury przeżywań chasydzkich, a korzeń – pewna pieśń rozpaczy, która rozpacz bezgraniczną przekształca w na poły wariacką wesołość lub polot mistyczny.” A. Łuczarski wg „Plastyka polska zagranicą. Łunaczarski o Kislingu”, [w:] „Wiadomości Literackie” 1927, nr 37 z 11 IX