Przedstawiona rycina to słynny drzeworyt zatytułowany „Biczowanie Chrystusa” (niem. Die Geißelung Christi), stworzony przez wybitnego niemieckiego artystę renesansowego Albrechta Dürera.

Najważniejsze informacje o dziele

Dzieło pochodzi z monumentalnego cyklu graficznego zatytułowanego „Wielka Pasja” (Die Grosse Passion).

Sam drzeworyt powstał w latach ok. 1496–1499, natomiast cała seria została wydana w formie książkowej z tekstem w 1511 roku.

Klasyczny drzeworyt na papierze. Dürer zrewolucjonizował tę technikę, wprowadzając niespotykany dotąd poziom detali, głębi i ekspresji.

Kompozycja i symbolika

W samym środku dynamicznej kompozycji znajduje się Jezus Chrystus przywiązany do kolumny. Jego muskularne, klasycznie proporcjonalne ciało nawiązuje do fascynacji Dürera włoskim renesansem i anatomią.

Chrystus jest otoczony przez brutalnych żołnierzy i katów ukazanych w pełnym ruchu. Szarpią go za włosy i zamachują się biczami, co podkreśla chaos i gwałtowność sceny.

Po lewej stronie tłumu wyróżnia się postać w egzotycznym, orientalnym turbanie i bogatych szatach. Uosabia ona Poncjusza Piłata lub arcykapłana nadzorującego egzekucję.

U dołu po prawej stronie leży upleciona korona cierniowa, zapowiedź kolejnych cierpień Jezusa. W centralnej dolnej części widoczny jest mały pies, a tuż obok niego – na charakterystycznym kamiennym klocku – artysta umieścił swój słynny, wiązany monogram „AD”.