Płyta czołowa napierśnika bez folg, wykuta z jednego kawałka stalowej blachy o różnej grubości (najgrubsza w części przedniej, stopniowo cieńsza do boków). Trzy folgi również o różnej grubości, odpowiednio sfazowane i dopasowane do płyty czołowej w dolnej części, przynitowane zachowanymi oryginalnymi skórzanymi taśmami do siebie, w celu zwiększenia elastyczności i ruchomości napierśnika. Dodatkowo elastyczność napierśnika zwiększały zachodzące na siebie boczne „zawiasy” również oryginalnie przynitowane do napierśnika.
Naplecznik, poza jedną folgą, wykuty z jednego kawałka stalowej, ale dużo cieńszej blachy, uformowanej odpowiednio do pleców i połączony oryginalnymi nitami z folgą. Wewnętrzne strony płyt napierśnika i naplecznika oraz folgi pokryte oryginalną czarną farbą konserwującą.
Prezentowany typ zbroi pojawił się jeszcze w XVI wieku jako adaptacja pełnej zbroi płytowej. Powoli odrzucano zbędne elementy ochronne, zostawiając tylko te najważniejsze – hełm otwarty oraz kirys.
Nie można jednoznacznie i dokładnie określić gdzie prezentowany kompletny kirys powstał.
Husaria przełomu XVI i XVII wieku działała między innymi w Europie Centralnej i południowo-wschodniej, w krajach takich jak Polska, Węgry, Rosja i krajach pod panowaniem Habsburgów. Polskim wyróżnikiem prezentowanego kirysu jest niewątpliwie oryginalny, centralnie umieszczony mosiężny, wpisany w prostokąt krzyż kawalerski, występujący w napierśnikach husarskich.
stan zachowania: 5
Napierśnik 3-folgowy i naplecznik 1-folgowy z polskimi znakami kawaleryjskimi
stal, mosiądz, skóra, kucie, wycinanie, wybijanie, nitowanie, czernienie stron płyty od wewnątrz, szlifowanie, polerowanie, wym. napierśnika: wys. mierzona wzdłuż linii pionowej osi ok. 39 cm, obwód 54 cm, wym. naplecznika: wys. 43 cm, obwód 50 cm
Płyta czołowa napierśnika bez folg, wykuta z jednego kawałka stalowej blachy o różnej grubości (najgrubsza w części przedniej, stopniowo cieńsza do boków). Trzy folgi również o różnej grubości, odpowiednio sfazowane i dopasowane do płyty czołowej w dolnej części, przynitowane zachowanymi oryginalnymi skórzanymi taśmami do siebie, w celu zwiększenia elastyczności i ruchomości napierśnika. Dodatkowo elastyczność napierśnika zwiększały zachodzące na siebie boczne „zawiasy” również oryginalnie przynitowane do napierśnika.
Naplecznik, poza jedną folgą, wykuty z jednego kawałka stalowej, ale dużo cieńszej blachy, uformowanej odpowiednio do pleców i połączony oryginalnymi nitami z folgą. Wewnętrzne strony płyt napierśnika i naplecznika oraz folgi pokryte oryginalną czarną farbą konserwującą.
Prezentowany typ zbroi pojawił się jeszcze w XVI wieku jako adaptacja pełnej zbroi płytowej. Powoli odrzucano zbędne elementy ochronne, zostawiając tylko te najważniejsze – hełm otwarty oraz kirys.
Nie można jednoznacznie i dokładnie określić gdzie prezentowany kompletny kirys powstał.
Husaria przełomu XVI i XVII wieku działała między innymi w Europie Centralnej i południowo-wschodniej, w krajach takich jak Polska, Węgry, Rosja i krajach pod panowaniem Habsburgów. Polskim wyróżnikiem prezentowanego kirysu jest niewątpliwie oryginalny, centralnie umieszczony mosiężny, wpisany w prostokąt krzyż kawalerski, występujący w napierśnikach husarskich.
stan zachowania: 5