Proweniencja:
Kolekcja prywatna (dom Aukcyjny Agra Art, Warszawa. 17.10.2021, Polswiss 11.03.2025)
Gędłek był przede wszystkim malarzem koni i scen rodzajowych z życia wschodnich kresów. W jego dorobku powtarzają się postoje i popasy kozackie, czaty i zasadzki, przemarsze wojska przez step, polowania, napady wilków, kuligi oraz targi końskie. Tematyką i sposobem malowania był bardzo bliski polskim artystom kręgu monachijskiego, takim jak Józef Brandt czy Alfred Wierusz-Kowalski. Podobnie jak oni łączył realistyczną obserwację z malowniczą, nieco romantyczną wizją dawnych ziem Rzeczypospolitej, w której koń jest równorzędnym bohaterem obok człowieka. Różniło go od nich głównie miejsce zamieszkania: zamiast w Monachium działał w Wiedniu. Choć mieszkał nad Dunajem regularnie wystawiał w Krakowie, a także w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie i w warszawskim Salonie Krywulta. Jego obrazy trafiały jednocześnie do odbiorców wiedeńskich i niemieckojęzycznych, czego śladem są niemieckie tytuły zachowane na odwrociach wielu prac, np. „Pferdetrieb in Galizien” (Pędzenie koni w Galicji) czy „Kosaken auf Vorposten” (Kozacy na posterunku).
Motyw pędzenia tabunu przez step należał do ulubionych tematów polskiego malarstwa batalistycznego i rodzajowego drugiej połowy XIX wieku. Gędłek ujmuje go jednak bez heroicznego patosu, jako scenę z codziennej pracy pasterzy. Starannie zróżnicowane maści i sylwetki koni, wnikliwie oddany pejzaż i rozległe niebo sprawiają, że obraz jest jednym z pełniejszych przykładów jego talentu animalisty i pejzażysty.
olej, płótno, 68,5 × 119,5 cm
sygn. p.d.: „L Gedlek Wien” na odwrocie nalepki aukcyjne
Proweniencja:
Kolekcja prywatna (dom Aukcyjny Agra Art, Warszawa. 17.10.2021, Polswiss 11.03.2025)
Gędłek był przede wszystkim malarzem koni i scen rodzajowych z życia wschodnich kresów. W jego dorobku powtarzają się postoje i popasy kozackie, czaty i zasadzki, przemarsze wojska przez step, polowania, napady wilków, kuligi oraz targi końskie. Tematyką i sposobem malowania był bardzo bliski polskim artystom kręgu monachijskiego, takim jak Józef Brandt czy Alfred Wierusz-Kowalski. Podobnie jak oni łączył realistyczną obserwację z malowniczą, nieco romantyczną wizją dawnych ziem Rzeczypospolitej, w której koń jest równorzędnym bohaterem obok człowieka. Różniło go od nich głównie miejsce zamieszkania: zamiast w Monachium działał w Wiedniu. Choć mieszkał nad Dunajem regularnie wystawiał w Krakowie, a także w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie i w warszawskim Salonie Krywulta. Jego obrazy trafiały jednocześnie do odbiorców wiedeńskich i niemieckojęzycznych, czego śladem są niemieckie tytuły zachowane na odwrociach wielu prac, np. „Pferdetrieb in Galizien” (Pędzenie koni w Galicji) czy „Kosaken auf Vorposten” (Kozacy na posterunku).
Motyw pędzenia tabunu przez step należał do ulubionych tematów polskiego malarstwa batalistycznego i rodzajowego drugiej połowy XIX wieku. Gędłek ujmuje go jednak bez heroicznego patosu, jako scenę z codziennej pracy pasterzy. Starannie zróżnicowane maści i sylwetki koni, wnikliwie oddany pejzaż i rozległe niebo sprawiają, że obraz jest jednym z pełniejszych przykładów jego talentu animalisty i pejzażysty.