R.LIWEN (właśc. Radosław Liweń)
(ur. 1979) – polski artysta mieszkający i tworzący w Edynburgu.
Swoje prace prezentował w Wielkiej Brytanii oraz za granicą, m.in. w Jonathan LeVine Gallery (Juxtapoz Clubhouse, Art Basel Miami 2017), The Royal Scottish Academy (123 Annual Exhibition SSA, 2021) oraz TATHA Gallery (Here Comes Summer, 2025).
Twórczość Radosława Liwenia koncentruje się na badaniu napięcia pomiędzy prostotą a złożonością, rozwijanym konsekwentnie od czasu debiutanckiego cyklu Eighteen by Fourteen (2015). Jego malarstwo operuje charakterystycznym językiem wizualnym, opartym na fragmentacji i rekonstrukcji figur, płaszczyzn oraz struktur ornamentalnych, porządkowanych w precyzyjnych układach pionowych i poziomych, często otwierających się na rozległe przestrzenie nieba.
Pozorna klarowność i oszczędność formalna kompozycji wprowadzają element wizualnego wyciszenia, stanowiąc świadomy kontrapunkt dla nadmiaru bodźców współczesnej kultury wizualnej. Jednocześnie prace te ujawniają złożoną strukturę znaczeń, zachęcając odbiorcę do indywidualnej interpretacji i budowania własnych narracji poprzez rekonfigurację modularnych elementów obrazu.
Źródłem obrazów Liwenia są często efemeryczne obserwacje: anonimowa architektura widziana z perspektywy podróży, przelotnie uchwycone sylwetki czy rytmy i geometrie obcych miast. Zebrane w ten sposób wizualne impresje stają się punktem wyjścia dla praktyki artystycznej opartej zarówno na uważnej obserwacji, jak i procesie rekonstrukcji.
akryl, płótno; 50 x 50 cm
sygn. na odwrocie
R.LIWEN (właśc. Radosław Liweń)
(ur. 1979) – polski artysta mieszkający i tworzący w Edynburgu.
Swoje prace prezentował w Wielkiej Brytanii oraz za granicą, m.in. w Jonathan LeVine Gallery (Juxtapoz Clubhouse, Art Basel Miami 2017), The Royal Scottish Academy (123 Annual Exhibition SSA, 2021) oraz TATHA Gallery (Here Comes Summer, 2025).
Twórczość Radosława Liwenia koncentruje się na badaniu napięcia pomiędzy prostotą a złożonością, rozwijanym konsekwentnie od czasu debiutanckiego cyklu Eighteen by Fourteen (2015). Jego malarstwo operuje charakterystycznym językiem wizualnym, opartym na fragmentacji i rekonstrukcji figur, płaszczyzn oraz struktur ornamentalnych, porządkowanych w precyzyjnych układach pionowych i poziomych, często otwierających się na rozległe przestrzenie nieba.
Pozorna klarowność i oszczędność formalna kompozycji wprowadzają element wizualnego wyciszenia, stanowiąc świadomy kontrapunkt dla nadmiaru bodźców współczesnej kultury wizualnej. Jednocześnie prace te ujawniają złożoną strukturę znaczeń, zachęcając odbiorcę do indywidualnej interpretacji i budowania własnych narracji poprzez rekonfigurację modularnych elementów obrazu.
Źródłem obrazów Liwenia są często efemeryczne obserwacje: anonimowa architektura widziana z perspektywy podróży, przelotnie uchwycone sylwetki czy rytmy i geometrie obcych miast. Zebrane w ten sposób wizualne impresje stają się punktem wyjścia dla praktyki artystycznej opartej zarówno na uważnej obserwacji, jak i procesie rekonstrukcji.