Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna.
Zakup od artysty.

Obraz „Wodnik” przynależy do wczesnej twórczości Grzegorza Pieniaka, na którego artystyczną wrażliwość duży wpływ miał kontakt z naturą. Talent wzrastającego wśród zieleni warmińskiej prowincji Pieniaka został szybko zauważony a studia na warszawskiej ASP pozwoliły mu na udoskonalenie warsztatu malarskiego, zwłaszcza zaś techniki starych mistrzów. Ta rzadko spotykana wśród młodszego pokolenia twórców dbałość o kunszt to jedna z cech wyróżniających malarstwo Pieniaka. Oferowany obraz wykonany w technice olejnej cechuje odniesienie do starych mistrzów nie tylko w obrębie warsztatu. Figuratywne przedstawienie młodego chłopaka przykucniętego nad brzegiem jeziora utrzymane jest w odrealnionej atmosferze, która przywodzi na myśl malarstwo Witolda Pruszkowskiego. W „Wodniku” łączą się bowiem elementy realizmu z romantyczną fantastyką, nastrojowością i mistycyzmem. Kadr ograniczony do postaci młodzieńca czyni z obrazu niemalże studium anatomiczne. Zainteresowanie męskim ciałem jest motywem przewodnim twórczości Pieniaka. Z jednej strony temat niezwykle uniwersalny w sztuce z drugiej zaś świadczący o głębokim zainteresowaniu tym, co aktualne, w ostatnich obrazach Pieniaka stał się pretekstem do analizy szerszych problemów społecznych oraz własnych przeżyć i traum.

Grzegorz Pieniak urodził się w Olsztynie, jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Był współtwórcą Otwartej Pracowni Eksperymentu i Galerii Kaplica, w których działał u boku Piotra Wesołowskiego, Agaty Słowak i Szawła Płóciennika. Swoje prace prezentował na wystawach indywidualnych: Red Shoes, HOS Gallery w ramach Warsaw Gallery Weekend (2024), Czułość, Fundacja Borowik (2023), Takotsubo (z Zuzanną Janin), Fundacja Dzielna (2023), Grzegorz Pieniak, Malarstwo, Galeria Kaplica (2017), Autoportrety, Galeria Kaplica (2016) oraz wystawach zbiorowych: Refugees Welcome, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2023), Czułość wyuzdania, lokal_30 (2023), A c é p h a l e, Galeria Kaplica (2018), R3INKARNACJE, Galeria Kaplica (2016). Jego obrazy znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Twórczość Pieniaka porusza wątki egzystencjalne ukazując przede wszystkim mroczniejsze odsłony wielkomiejskiego życia, ludzkie emocje skrywane pod osłona nocy w obawie przed odrzuceniem. Artysta koncentruje się przede wszystkim na wzorcu męskości poddając zwłaszcza jego tradycyjnie pojmowaną reprezentację licznym zniekształceniom. Obrazom tym towarzyszą często skrajne odczucia, od niepokoju przez wstyd aż po obrzydzenie. Centrum malarstwa Pieniaka zajmuje człowiek i emocje, jakie potrafi wywołać towarzysząca mu aura. Silny przekaz potęgują umiejętności warsztatowe artysty, który w odróżnieniu od wielu współczesnych mu twórców chętnie czerpie z tradycyjnych technik malarskich. Żywa linia, mocna barwa i zamiłowanie do deformacji zbliża jego malarstwo do niemieckiego ekspresjonimu.

138
Grzegorz PIENIAK (ur. 1994)

Wodnik, 2021

olej, płótno,
110 x 110 cm,
sygn. na odwrociu: Grzegorz Pieniak / WODNIK 2021 / dla M
Do obrazu dołączono certyfikat autentyczności podpisany przez artystę.

Zobacz katalog

POLSWISS ART

Aukcja Dzieł Sztuki

02.06.2026

19:00

Cena wywoławcza: 15 000 zł
Estymacja: 18 000 - 25 000 zł
Zaloguj się, aby wysłać zgłoszenie

Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna.
Zakup od artysty.

Obraz „Wodnik” przynależy do wczesnej twórczości Grzegorza Pieniaka, na którego artystyczną wrażliwość duży wpływ miał kontakt z naturą. Talent wzrastającego wśród zieleni warmińskiej prowincji Pieniaka został szybko zauważony a studia na warszawskiej ASP pozwoliły mu na udoskonalenie warsztatu malarskiego, zwłaszcza zaś techniki starych mistrzów. Ta rzadko spotykana wśród młodszego pokolenia twórców dbałość o kunszt to jedna z cech wyróżniających malarstwo Pieniaka. Oferowany obraz wykonany w technice olejnej cechuje odniesienie do starych mistrzów nie tylko w obrębie warsztatu. Figuratywne przedstawienie młodego chłopaka przykucniętego nad brzegiem jeziora utrzymane jest w odrealnionej atmosferze, która przywodzi na myśl malarstwo Witolda Pruszkowskiego. W „Wodniku” łączą się bowiem elementy realizmu z romantyczną fantastyką, nastrojowością i mistycyzmem. Kadr ograniczony do postaci młodzieńca czyni z obrazu niemalże studium anatomiczne. Zainteresowanie męskim ciałem jest motywem przewodnim twórczości Pieniaka. Z jednej strony temat niezwykle uniwersalny w sztuce z drugiej zaś świadczący o głębokim zainteresowaniu tym, co aktualne, w ostatnich obrazach Pieniaka stał się pretekstem do analizy szerszych problemów społecznych oraz własnych przeżyć i traum.

Grzegorz Pieniak urodził się w Olsztynie, jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Był współtwórcą Otwartej Pracowni Eksperymentu i Galerii Kaplica, w których działał u boku Piotra Wesołowskiego, Agaty Słowak i Szawła Płóciennika. Swoje prace prezentował na wystawach indywidualnych: Red Shoes, HOS Gallery w ramach Warsaw Gallery Weekend (2024), Czułość, Fundacja Borowik (2023), Takotsubo (z Zuzanną Janin), Fundacja Dzielna (2023), Grzegorz Pieniak, Malarstwo, Galeria Kaplica (2017), Autoportrety, Galeria Kaplica (2016) oraz wystawach zbiorowych: Refugees Welcome, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (2023), Czułość wyuzdania, lokal_30 (2023), A c é p h a l e, Galeria Kaplica (2018), R3INKARNACJE, Galeria Kaplica (2016). Jego obrazy znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych. Mieszka i pracuje w Warszawie.
Twórczość Pieniaka porusza wątki egzystencjalne ukazując przede wszystkim mroczniejsze odsłony wielkomiejskiego życia, ludzkie emocje skrywane pod osłona nocy w obawie przed odrzuceniem. Artysta koncentruje się przede wszystkim na wzorcu męskości poddając zwłaszcza jego tradycyjnie pojmowaną reprezentację licznym zniekształceniom. Obrazom tym towarzyszą często skrajne odczucia, od niepokoju przez wstyd aż po obrzydzenie. Centrum malarstwa Pieniaka zajmuje człowiek i emocje, jakie potrafi wywołać towarzysząca mu aura. Silny przekaz potęgują umiejętności warsztatowe artysty, który w odróżnieniu od wielu współczesnych mu twórców chętnie czerpie z tradycyjnych technik malarskich. Żywa linia, mocna barwa i zamiłowanie do deformacji zbliża jego malarstwo do niemieckiego ekspresjonimu.