August Leopold Hertz (1786–1846) – prezydent Kalisza w latach 1815–1830, następnie komisarz rządu Królestwa Polskiego. Był jednym z najważniejszych urzędników tego miasta pierwszej połowy XIX wieku. Odegrał istotną rolę w jego rozwoju i modernizacji, m.in. w organizacji straży miejskiej, oświetlenia ulic oraz rozbudowie i urządzeniu parku. Po wybuchu powstania listopadowego zrezygnował z urzędu; później został komisarzem rządu, a w 1840 r. przeszedł na emeryturę. Za długoletnią służbę otrzymał Order św. Stanisława oraz został nobilitowany i wpisany do księgi szlachty Królestwa Polskiego z herbem Samopęd.
Na obrazie widoczne są charakterystyczne insygnia jego pozycji urzędniczej: Order św. Stanisława oraz Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę (XX lat). W prawym górnym narożniku umieszczono herb Samopęd rodziny Hertzów: tarczę dzieloną w pas, z błękitnym polem górnym z przedstawieniem złotej pszczoły oraz czerwonym polem dolnym ze złotą sześciopromienną gwiazdą; w klejnocie trzy pióra strusie.
Na kartce trzymanej przez portretowanego widoczny jest słabo czytelny napis, możliwy do wstępnego odczytania jako „B. Kaluch” (odczyt niepewny).
Jest znany podobny portret Hertza, namalowany przez Ludwika Bruhla w 1835 r. (reprodukowany w: Feliks Hertz „Z życia prezydenta” ,Kalisia Nowa, 1999 nr (58) 44 , s. 8).
Pochodzenie: kolekcja warszawska
Olej, płótno dublowane; 76 x 62,5 cm
Sygnowany p.d.: B Kaluch (?)
August Leopold Hertz (1786–1846) – prezydent Kalisza w latach 1815–1830, następnie komisarz rządu Królestwa Polskiego. Był jednym z najważniejszych urzędników tego miasta pierwszej połowy XIX wieku. Odegrał istotną rolę w jego rozwoju i modernizacji, m.in. w organizacji straży miejskiej, oświetlenia ulic oraz rozbudowie i urządzeniu parku. Po wybuchu powstania listopadowego zrezygnował z urzędu; później został komisarzem rządu, a w 1840 r. przeszedł na emeryturę. Za długoletnią służbę otrzymał Order św. Stanisława oraz został nobilitowany i wpisany do księgi szlachty Królestwa Polskiego z herbem Samopęd.
Na obrazie widoczne są charakterystyczne insygnia jego pozycji urzędniczej: Order św. Stanisława oraz Znak Honorowy za Długoletnią i Nieskazitelną Służbę (XX lat). W prawym górnym narożniku umieszczono herb Samopęd rodziny Hertzów: tarczę dzieloną w pas, z błękitnym polem górnym z przedstawieniem złotej pszczoły oraz czerwonym polem dolnym ze złotą sześciopromienną gwiazdą; w klejnocie trzy pióra strusie.
Na kartce trzymanej przez portretowanego widoczny jest słabo czytelny napis, możliwy do wstępnego odczytania jako „B. Kaluch” (odczyt niepewny).
Jest znany podobny portret Hertza, namalowany przez Ludwika Bruhla w 1835 r. (reprodukowany w: Feliks Hertz „Z życia prezydenta” ,Kalisia Nowa, 1999 nr (58) 44 , s. 8).
Pochodzenie: kolekcja warszawska