Ukończyła Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie jej praktyka artystyczna koncentrowała się przede wszystkim na grafice warsztatowej, ze szczególnym uwzględnieniem technik wklęsłodruku. W 2024 roku została wyróżniona stypendium Ministra Kultury. Swoje prace prezentowała na wystawach zbiorowych w wielu krajach, m.in. w Rosji, Indiach, Czechach i Argentynie. Brała również udział w międzynarodowych plenerach malarskich.
W swojej twórczości konsekwentnie podejmuje temat ludzkiego ciała, ze szczególnym uwzględnieniem aktu kobiecego. Po ukończeniu studiów stopniowo przeniosła punkt ciężkości z monochromatycznej grafiki warsztatowej na malarstwo, w którym istotną rolę odgrywają intensywne barwy. Zmiana medium nie wpłynęła jednak na główny nurt jej zainteresowań — niezmiennie pozostaje nim ciało jako przestrzeń indywidualności, wrażliwości i autentyczności.
Artystka podważa utrwalone kanony piękna i ideę istnienia idealnego ciała. Interesują ją jego naturalność, niedoskonałości i cechy, które często bywają postrzegane jako mankamenty. To właśnie w nich dostrzega źródło wyjątkowości i niepowtarzalności każdego człowieka. Poprzez swoje prace podejmuje próbę uwolnienia cielesności od narzuconych wzorców estetycznych, zachęcając odbiorcę do spojrzenia na ciało z większą otwartością i akceptacją. Jej twórczość staje się tym samym osobistą refleksją nad pięknem, które nie wynika z dążenia do ideału, lecz z różnorodności i autentyczności ludzkiego ciała.
akryl, płótno, 100 x 80 cm,
sygn. na odwrocie
Ukończyła Wydział Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie jej praktyka artystyczna koncentrowała się przede wszystkim na grafice warsztatowej, ze szczególnym uwzględnieniem technik wklęsłodruku. W 2024 roku została wyróżniona stypendium Ministra Kultury. Swoje prace prezentowała na wystawach zbiorowych w wielu krajach, m.in. w Rosji, Indiach, Czechach i Argentynie. Brała również udział w międzynarodowych plenerach malarskich.
W swojej twórczości konsekwentnie podejmuje temat ludzkiego ciała, ze szczególnym uwzględnieniem aktu kobiecego. Po ukończeniu studiów stopniowo przeniosła punkt ciężkości z monochromatycznej grafiki warsztatowej na malarstwo, w którym istotną rolę odgrywają intensywne barwy. Zmiana medium nie wpłynęła jednak na główny nurt jej zainteresowań — niezmiennie pozostaje nim ciało jako przestrzeń indywidualności, wrażliwości i autentyczności.
Artystka podważa utrwalone kanony piękna i ideę istnienia idealnego ciała. Interesują ją jego naturalność, niedoskonałości i cechy, które często bywają postrzegane jako mankamenty. To właśnie w nich dostrzega źródło wyjątkowości i niepowtarzalności każdego człowieka. Poprzez swoje prace podejmuje próbę uwolnienia cielesności od narzuconych wzorców estetycznych, zachęcając odbiorcę do spojrzenia na ciało z większą otwartością i akceptacją. Jej twórczość staje się tym samym osobistą refleksją nad pięknem, które nie wynika z dążenia do ideału, lecz z różnorodności i autentyczności ludzkiego ciała.