Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna
Malarz, grafik i scenograf teatralny. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Hilary Krzysztofiak związany był z awangardą będąc członkiem Grupy St-53, redaktorem graficznym czasopisma „Po prostu” i „Ruch Muzyczny”. Uczestniczył w kształtowaniu nowoczesnej sztuki polskiej lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, brał udział w czołowych wydarzeniach artystycznych tamtych lat – wystawie w Arsenale, I Plenerze w Osiekach, Biennale Form Przestrzennych w Elblągu, wystawach Galerii Krzywego Koła i Salonu Współczesności. Jako scenograf współpracował m.in. z Sławomirem Mrożkiem. W końcu lat 60. wyemigrował z Polski. Początkowo mieszkał w Niemczech a następnie przeniósł się do USA. Większość jego prac pozostawionych w kraju uległa zniszczeniu. Za kontynuowaną poza granicami Polski twórczość został uhonorowany m.in. nagrodą Fundacji im. A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1976). Krzysztofiak był jedną z czołowych postaci środowiska polskiej emigracji, pisali o nim m.in. Józef Czapski i Sławomir Mrożek. W komunistycznej Polsce został skazany na zapomnienie. O twórczości Krzysztofiaka przypomniano sobie w Polsce w 1997 roku za sprawą zorganizowanej przez Zachetę wystawy monograficznej, która była następnie pokazywana w Muzeum Śląskim w Katowicach i w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie.
technika własna, płótno naklejone na płytę,
117,5 x 117 cm,
sygn. l.d.: Hilary 73
Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna
Malarz, grafik i scenograf teatralny. Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Hilary Krzysztofiak związany był z awangardą będąc członkiem Grupy St-53, redaktorem graficznym czasopisma „Po prostu” i „Ruch Muzyczny”. Uczestniczył w kształtowaniu nowoczesnej sztuki polskiej lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, brał udział w czołowych wydarzeniach artystycznych tamtych lat – wystawie w Arsenale, I Plenerze w Osiekach, Biennale Form Przestrzennych w Elblągu, wystawach Galerii Krzywego Koła i Salonu Współczesności. Jako scenograf współpracował m.in. z Sławomirem Mrożkiem. W końcu lat 60. wyemigrował z Polski. Początkowo mieszkał w Niemczech a następnie przeniósł się do USA. Większość jego prac pozostawionych w kraju uległa zniszczeniu. Za kontynuowaną poza granicami Polski twórczość został uhonorowany m.in. nagrodą Fundacji im. A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku (1976). Krzysztofiak był jedną z czołowych postaci środowiska polskiej emigracji, pisali o nim m.in. Józef Czapski i Sławomir Mrożek. W komunistycznej Polsce został skazany na zapomnienie. O twórczości Krzysztofiaka przypomniano sobie w Polsce w 1997 roku za sprawą zorganizowanej przez Zachetę wystawy monograficznej, która była następnie pokazywana w Muzeum Śląskim w Katowicach i w Galerii Bunkier Sztuki w Krakowie.