Krystyna Mołdawa była jedną z bardziej znanych i cenionych rzeźbiarek ceramicznych, urodziła się w 1927 roku w Rędocinie, tam również mieszkała. Pochodziła ze znanej rodziny garncarskiej, a zawodu nauczyła się od ojca Andrzeja Rokity. Jej mąż, Czesław Mołdawa, również zajmował się garncarstwem, podobnie jak brat Henryk Rokita oraz zięć Jarosław Rodak, którego artystka nauczyła rzemiosła.
Ośrodek w Rędocinie, w którym się wychowała, jest znany z wyrobu toczonych naczyń ceramicznych (dzbanów, buniek, garnków, mis, dwojaków, donic) oraz rzeźby w glinie.
Krystyna Mołdawa uczestniczyła w wielu konkursach ogólnopolskich, wojewódzkich i regionalnych, zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia. Od 1972 do 1999 roku otrzymała kilkanaście I i II nagród oraz wyróżnień na wystawach sztuki ludowej organizowanych w Kielcach, Iłży, Radomiu, Toruniu, Lublinie i Warszawie. Wielokrotnie uczestniczyła w konkursie „Współczesna ludowa sztuka sakralna” w Kielcach. Jej rzeźby prezentowane były w kraju i zagranicą.
Uczestniczyła także w kiermaszach i jarmarkach sztuki ludowej m.in. w Płocku, Kazimierzu i Krakowie. Prace twórczyni znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu oraz w kolekcjach muzeów w Warszawie, Krakowie, a także w Łodzi. (Stowarzyszenie Twórców Ludowych)
glina; 15 cm
sygn. na odwrocie: Mołdawa / Krystyna / Rędocin
Krystyna Mołdawa była jedną z bardziej znanych i cenionych rzeźbiarek ceramicznych, urodziła się w 1927 roku w Rędocinie, tam również mieszkała. Pochodziła ze znanej rodziny garncarskiej, a zawodu nauczyła się od ojca Andrzeja Rokity. Jej mąż, Czesław Mołdawa, również zajmował się garncarstwem, podobnie jak brat Henryk Rokita oraz zięć Jarosław Rodak, którego artystka nauczyła rzemiosła.
Ośrodek w Rędocinie, w którym się wychowała, jest znany z wyrobu toczonych naczyń ceramicznych (dzbanów, buniek, garnków, mis, dwojaków, donic) oraz rzeźby w glinie.
Krystyna Mołdawa uczestniczyła w wielu konkursach ogólnopolskich, wojewódzkich i regionalnych, zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia. Od 1972 do 1999 roku otrzymała kilkanaście I i II nagród oraz wyróżnień na wystawach sztuki ludowej organizowanych w Kielcach, Iłży, Radomiu, Toruniu, Lublinie i Warszawie. Wielokrotnie uczestniczyła w konkursie „Współczesna ludowa sztuka sakralna” w Kielcach. Jej rzeźby prezentowane były w kraju i zagranicą.
Uczestniczyła także w kiermaszach i jarmarkach sztuki ludowej m.in. w Płocku, Kazimierzu i Krakowie. Prace twórczyni znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Kielcach, Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu oraz w kolekcjach muzeów w Warszawie, Krakowie, a także w Łodzi. (Stowarzyszenie Twórców Ludowych)