R ę k o j e ś ć zamknięta, oprawa mosiężna, koszowa. Jelec esowaty, krzyżowo trójkabłąkowy, z wąsami. Tylne ramię jelca zagięte ku głowni, zakończone łezką, przednie, dwukrotnie łukowato wygięte ku górze, tworzy kabłąk główny połączony z kapturkiem głowicy za pomocą zamka zaczepowego. Dwa kabłąki boczne biegną łukiem po obu stronach zewnętrznego wąsa i łączą się w górnej części z kabłąkiem głównym. Trzon drewniany, poprzecznie karbowany i oklejony czarną skórą. Uchwyt połączony z trzpieniem jednym nitem z mosiężnymi główkami w kształcie półoliwek. Długi kapturek z pogrubionym denkiem w owalnym kształcie, z nadlanym wypukłym migdałem do zakuwania trzpienia głowni. Dołem trzon z kapturkiem uchwycony klinem w otworze w tylnym ramieniu jelca. Na zewnętrznej stronie przedniego kabłąka, po środku krzywizny, nabite trzy sygnatury ujęte kolistym obramowaniem: „3",„H”, „G” z roku 1828.
G ł o w n i a stalowa, polerowana, z dużą krzywizną, profilowana szeroką bruzdą na obu płazach. Szlif bruzdy sięga krótkiego, obosiecznego pióra. Sztych w linii grzbietu. Na zewnętrznej stronie, pod nasadą, cechy odbiorcze w postaci liter alfabetu rosyjskiego i łacińskiego: „AG„MЭ”. Na grzbiecie ozdobną cyrylicą cechy fabryczne: „Złatoust, grudzień, 1828 rok”.
P o c h w a stalowa, polerowana, z drewnianymi wodzidłami wewnątrz. Kołnierz szyjki pogrubiony, z profilowanym wlotem do szabli i uskokiem na obwodzie dla dolnych wąsów jelca. Kołnierz mocowany wkrętem na grzbiecie. Dwie ryfki, składające się z dwóch pierścieni z ogniwkami pośrednimi do ruchomych kółek nośnych dla troczenia szabli. Ostroga asymetryczna. Na zewnętrznej stronie płaszcza pochwy, pomiędzy pierścieniami rytek, osadzony mosiężny orzeł polski świadczący o tym, że opisany egzemplarz mógł być w rękach polskiego żołnierza, np. w czasie powstania listopadowego. Przy szabli zawiązany polowy temblak skórzany.
dł. szabli w pochwie 1042 mm, dł. szabli 1014 mm, dł. głowni 875 mm, szer. głowni u nasady 35 mm, gr. grzbietu u nasady 9 mm, masa szabli 1158 g, masa szabli w pochwie 2149 g
Zobacz katalogR ę k o j e ś ć zamknięta, oprawa mosiężna, koszowa. Jelec esowaty, krzyżowo trójkabłąkowy, z wąsami. Tylne ramię jelca zagięte ku głowni, zakończone łezką, przednie, dwukrotnie łukowato wygięte ku górze, tworzy kabłąk główny połączony z kapturkiem głowicy za pomocą zamka zaczepowego. Dwa kabłąki boczne biegną łukiem po obu stronach zewnętrznego wąsa i łączą się w górnej części z kabłąkiem głównym. Trzon drewniany, poprzecznie karbowany i oklejony czarną skórą. Uchwyt połączony z trzpieniem jednym nitem z mosiężnymi główkami w kształcie półoliwek. Długi kapturek z pogrubionym denkiem w owalnym kształcie, z nadlanym wypukłym migdałem do zakuwania trzpienia głowni. Dołem trzon z kapturkiem uchwycony klinem w otworze w tylnym ramieniu jelca. Na zewnętrznej stronie przedniego kabłąka, po środku krzywizny, nabite trzy sygnatury ujęte kolistym obramowaniem: „3",„H”, „G” z roku 1828.
G ł o w n i a stalowa, polerowana, z dużą krzywizną, profilowana szeroką bruzdą na obu płazach. Szlif bruzdy sięga krótkiego, obosiecznego pióra. Sztych w linii grzbietu. Na zewnętrznej stronie, pod nasadą, cechy odbiorcze w postaci liter alfabetu rosyjskiego i łacińskiego: „AG„MЭ”. Na grzbiecie ozdobną cyrylicą cechy fabryczne: „Złatoust, grudzień, 1828 rok”.
P o c h w a stalowa, polerowana, z drewnianymi wodzidłami wewnątrz. Kołnierz szyjki pogrubiony, z profilowanym wlotem do szabli i uskokiem na obwodzie dla dolnych wąsów jelca. Kołnierz mocowany wkrętem na grzbiecie. Dwie ryfki, składające się z dwóch pierścieni z ogniwkami pośrednimi do ruchomych kółek nośnych dla troczenia szabli. Ostroga asymetryczna. Na zewnętrznej stronie płaszcza pochwy, pomiędzy pierścieniami rytek, osadzony mosiężny orzeł polski świadczący o tym, że opisany egzemplarz mógł być w rękach polskiego żołnierza, np. w czasie powstania listopadowego. Przy szabli zawiązany polowy temblak skórzany.