Proweniencja:
depozyt Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu
Rempex. XXV Aukcja Sztuki Współczesnej - Sesja ON-LINE, 2008
Wystawiany:
Muzeum Narodowe Kielce, 2011
Bibliografia:
reprodukowany w katalogu wystawy, Muzeum Narodowe Kielce, 2011, nr 042
Rok 1967, czwarty rok studiów w warszawskiej ASP. Dwurnik uczy się w pracowni malarstwa u Krystyny Łady-Studnickiej, równolegle chodzi na rzeźbę. Do dyplomu u Eugeniusza Eibischa zostają mu trzy lata. Akt z modelki to wówczas chleb powszedni pracowni i właśnie w tym kontekście powstał ten obraz.
Siedzący akt kobiecy utrzymany w ciepłej, żółtawej gamie, z luźnym, pociągnięciem pędzla to malarstwo solidnie osadzone w tradycji akademickiej, a jednocześnie już wyraźnie naznaczone temperamentem. Dwa lata wcześniej, w 1965 roku, Dwurnik zobaczył wystawę Nikifora w Kielcach i jak sam mówił, to było jego „dotknięcie autentyczności", właściwy punkt startowy własnej drogi. Od tego momentu równolegle do prac akademickich zaczął rysować pierwsze „Podróże autostopem".
Akt z 1967 roku istnieje więc na przecięciu tych dwóch światów: akademickiej dyscypliny i rodzącej się własnej poetyki. Akty i erotyki stanowią przez całe życie ważny wątek twórczości Dwurnika — artysta nigdy nie krył, że jest „jednostką bezpruderyjną", a wszystkich zszokowanych jego odważnymi pracami odsyłał do Kaplicy Sykstyńskiej.
Ten wczesny akt jest jednak daleki od prowokacji — to praca studyjna, w której można już jednak wyczuć tę charakterystyczną, energetyczną pewność ręki, która stanie się znakiem rozpoznawczym jego malarstwa.
olej, płótno
81,5 x 53,5 cm
sygn.pd.: 1967/ ASP E. DWURNIK;
p.g.: E.D/67;
odwrocie g.: 1967/E.DWURNIK
Proweniencja:
depozyt Muzeum Piastów Śląskich w Brzegu
Rempex. XXV Aukcja Sztuki Współczesnej - Sesja ON-LINE, 2008
Wystawiany:
Muzeum Narodowe Kielce, 2011
Bibliografia:
reprodukowany w katalogu wystawy, Muzeum Narodowe Kielce, 2011, nr 042
Rok 1967, czwarty rok studiów w warszawskiej ASP. Dwurnik uczy się w pracowni malarstwa u Krystyny Łady-Studnickiej, równolegle chodzi na rzeźbę. Do dyplomu u Eugeniusza Eibischa zostają mu trzy lata. Akt z modelki to wówczas chleb powszedni pracowni i właśnie w tym kontekście powstał ten obraz.
Siedzący akt kobiecy utrzymany w ciepłej, żółtawej gamie, z luźnym, pociągnięciem pędzla to malarstwo solidnie osadzone w tradycji akademickiej, a jednocześnie już wyraźnie naznaczone temperamentem. Dwa lata wcześniej, w 1965 roku, Dwurnik zobaczył wystawę Nikifora w Kielcach i jak sam mówił, to było jego „dotknięcie autentyczności", właściwy punkt startowy własnej drogi. Od tego momentu równolegle do prac akademickich zaczął rysować pierwsze „Podróże autostopem".
Akt z 1967 roku istnieje więc na przecięciu tych dwóch światów: akademickiej dyscypliny i rodzącej się własnej poetyki. Akty i erotyki stanowią przez całe życie ważny wątek twórczości Dwurnika — artysta nigdy nie krył, że jest „jednostką bezpruderyjną", a wszystkich zszokowanych jego odważnymi pracami odsyłał do Kaplicy Sykstyńskiej.
Ten wczesny akt jest jednak daleki od prowokacji — to praca studyjna, w której można już jednak wyczuć tę charakterystyczną, energetyczną pewność ręki, która stanie się znakiem rozpoznawczym jego malarstwa.