Proweniencja:
Warszawa, kolekcja prywatna.

Madonna z Dzieciątkiem to rzeźba drewniana polichromowana i złocona, opracowana jednostronnie jako przyścienna. Została wykonana w I ćwierci XVIII wieku, najprawdopodobniej w okolicach Kłodzka. Okres barokowy w tym rejonie przyniósł niezwykły rozkwit sztuki sakralnej. Wiązało się to przede wszystkim z potężnymi fundacjami klasztornymi. Barokowe rzeźby drewniane przedstawiające Matkę Boską trzymającą na rękach małego Jezusa, w większej i mniejszej skali, cechuje dynamika i ekspresja oraz dekoracyjność maryjnego wizerunku.
Stosunkowo niewielkich rozmiarów oferowana rzeźba mogła powstać jako szkic do większej realizacji, mogła też być przeznaczona na procesje lub do mensy ołtarzowej. Stanowi swobodną kopię gotyckiej figury Matki Boskiej z dzieciątkiem z Krosnowic (ok. 1450), kilkukrotnie powtarzanej w ciągu XVIII wieku. Główny korpus rzeźby (postacie) wykonany jest z jednego bloku drewna lipowego a powierzchnia drewna opracowana została dłutem. Zwraca uwagę wyrazisty, sporządzony ze znajomością anatomii modelunek twarzy i dłoni oraz głęboka snycerka szat tworzących rozbudowaną lejącą się formę. Matka Boża w koronie i z berłem w prawej dłoni, została wyobrażona jako Królowa Nieba i Ziemi. W sztuce sakralnej motyw ten nawiązuje do Apokalipsy św. Jana. Chmura u stóp Maryi oznacza sferę niebieską, przekroczenie ziemskiego świata oraz pośrednictwo między niebem a ziemią. Dzieciątko Jezus trzyma w dłoni czerwone jabłko – głęboki motyw teologiczny, odnoszący się do zakazanego owocu zjedzonego przez Adama i Ewę w raju, a w rękach Dzieciątka Jezus symbolizujący odkupienie grzechów.
Łącząc w sobie tradycję gotyckiego pierwowzoru z ekspresją epoki baroku, dzieło to stanowi harmonijną całość. Precyzyjnie rzeźbione detale, bogata polichromia oraz symbolika czynią z tej figury niezwykle cenny i poruszający zabytek sakralnego rzemiosła artystycznego.