Pochodzenie:
Dawna kolekcja Marie Pigelet (odziedziczona przez obecnego właściciela)
Kolekcja prywatna, Paryż
Akwarela „Kąpiel” nawiązuje do obrazu „Kąpiel” z 1930 r., znajdującego się w Muzeum Narodowym w Warszawie pod numerem inwentarzowym MPW 419 MNW.
Jak wskazuje dedykacja - Tadé Makowski podarował ją swojej przyjaciółce Marie Pigelet.
Marie Pigelet (ur. 1896, zm. w Neuilly-sur-Seine w 1987) była malarką i bliską przyjaciółką Tadé Makowskiego. Oboje należeli do grupy francuskich i zagranicznych artystów, którzy spotykali się w Paryżu, aby wspólnie pracować, prawdopodobnie w pracowni Le Fauconniera, gdzie Makowski poznał Marcela Gromaire'a. Guillaume Apollinaire w swojej książce *Les Peintres cubistes* (Paryż, 1913) określił ten styl artystyczny jako „kubizm fizyczny”. Malarstwo Marie Pigelet z lat 30. XX wieku jest bliskie stylowi jej przyjaciół Gromaire'a i Makowskiego. Zgłębiała również „kubizm fizyczny”, traktując rzeczywistość w kategoriach objętości i stosując prostoliniowe pociągnięcia pędzla; często malowała z Tadé Makowskim.
Jako bliska przyjaciółka Tadé Makowskiego i w imieniu Towarzystwa Przyjaciół Makowskiego, Marie Pigelet udała się do Polski, aby podarować Muzeum Narodowemu w Warszawie portret Makowskiego pędzla Marcela Gromaire'a, namalowany w 1931 roku. O tej darowiźnie wspomina Władysława Jaworska w Biuletynie Muzeum Narodowego w Warszawie z 1960 roku. Pisze:
„Portret został podarowany Muzeum Narodowemu w Warszawie z inicjatywy Gromaire’a przez pannę Marie Pigelet, reprezentującą Towarzystwo Przyjaciół Makowskiego, założone w Paryżu w 1932 roku po śmierci artysty. Do portretu dołączono list od panny Pigelet, który stanowił akt darowizny na rzecz Muzeum. W liście znajdowała się adnotacja: „Aprobuję decyzję panny Pigelet i bardzo się cieszę, że ten obraz trafi do Polski, aby dołączyć do obrazów mojego starego przyjaciela Makowskiego, pana Gromaire’a”.
W Biuletynie Muzeum Warszawskiego, Władysława Jaworska, „Gromaire w Muzeum Narodowym w Warszawie”, t. 1, nr 1-2, 1960, s. 21, 22
Akwarela i kredka woskowa na papierze
26 x 33 cm
Sygnowany u dołu po prawej „Tadé Makowski”, a u dołu pośrodku dedykacja „Marie Pigelet z miłością”
Pochodzenie:
Dawna kolekcja Marie Pigelet (odziedziczona przez obecnego właściciela)
Kolekcja prywatna, Paryż
Akwarela „Kąpiel” nawiązuje do obrazu „Kąpiel” z 1930 r., znajdującego się w Muzeum Narodowym w Warszawie pod numerem inwentarzowym MPW 419 MNW.
Jak wskazuje dedykacja - Tadé Makowski podarował ją swojej przyjaciółce Marie Pigelet.
Marie Pigelet (ur. 1896, zm. w Neuilly-sur-Seine w 1987) była malarką i bliską przyjaciółką Tadé Makowskiego. Oboje należeli do grupy francuskich i zagranicznych artystów, którzy spotykali się w Paryżu, aby wspólnie pracować, prawdopodobnie w pracowni Le Fauconniera, gdzie Makowski poznał Marcela Gromaire'a. Guillaume Apollinaire w swojej książce *Les Peintres cubistes* (Paryż, 1913) określił ten styl artystyczny jako „kubizm fizyczny”. Malarstwo Marie Pigelet z lat 30. XX wieku jest bliskie stylowi jej przyjaciół Gromaire'a i Makowskiego. Zgłębiała również „kubizm fizyczny”, traktując rzeczywistość w kategoriach objętości i stosując prostoliniowe pociągnięcia pędzla; często malowała z Tadé Makowskim.
Jako bliska przyjaciółka Tadé Makowskiego i w imieniu Towarzystwa Przyjaciół Makowskiego, Marie Pigelet udała się do Polski, aby podarować Muzeum Narodowemu w Warszawie portret Makowskiego pędzla Marcela Gromaire'a, namalowany w 1931 roku. O tej darowiźnie wspomina Władysława Jaworska w Biuletynie Muzeum Narodowego w Warszawie z 1960 roku. Pisze:
„Portret został podarowany Muzeum Narodowemu w Warszawie z inicjatywy Gromaire’a przez pannę Marie Pigelet, reprezentującą Towarzystwo Przyjaciół Makowskiego, założone w Paryżu w 1932 roku po śmierci artysty. Do portretu dołączono list od panny Pigelet, który stanowił akt darowizny na rzecz Muzeum. W liście znajdowała się adnotacja: „Aprobuję decyzję panny Pigelet i bardzo się cieszę, że ten obraz trafi do Polski, aby dołączyć do obrazów mojego starego przyjaciela Makowskiego, pana Gromaire’a”.
W Biuletynie Muzeum Warszawskiego, Władysława Jaworska, „Gromaire w Muzeum Narodowym w Warszawie”, t. 1, nr 1-2, 1960, s. 21, 22