Pochodzenie:
Kolekcja André Pigeleta (odziedziczona przez obecnego właściciela)
Kolekcja prywatna, Paryż
Tadé Makowski, urodzony jako Józef Tadeusz Makowski, był polskim malarzem, rysownikiem, ilustratorem i grafikiem Szkoły Paryskiej. Urodził się w 1882 roku w Oświęcimiu. Po rocznym uczęszczaniu na kursy filozofii, w latach 1903–1908 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Jana Stanisławskiego i Józefa Mehoffera.
W 1908 roku wyjechał do Paryża, aby kontynuować studia i postanowił osiedlić się tam na stałe. Uczęszczał do kubistycznych malarzy Montparnasse'u, takich jak Gleizes, Metzinger, Léger, Archipenko, Kickert, Mondrian i Alma. Na początku I wojny światowej malarz udał się do Bretanii z Władysławem Ślewińskim. W okresie międzywojennym Makowski odwiedził Francję. Artystę wspierała marszandka i galerzystka Berthe Weill, która w latach 1920–1926 zapraszała go na wszystkie swoje wystawy. Zmarł w 1931 roku w Paryżu.
Na początku swojej kariery Tadé Makowski pracował jako malarz pejzażowy. Po przeniesieniu do Paryża studiował u Puvisa de Chavannesa i Cézanne'a. Do lat 20. XX wieku eksperymentował z wieloma stylami artystycznymi, zwłaszcza kubizmem, koncentrując się głównie na pejzażach i martwych naturach. Henri Rousseau (Le Douanier Rousseau) i Marcel Gromaire byli dla niego źródłem inspiracji w określonych momentach życia. Kiedy zaczął podróżować po Francji, malował portrety i sceny z codziennego życia na wsi w stylu naiwnego realizmu. Dzieciństwo i upływ czasu były powracającymi tematami, podobnie jak muzyka, święta ludowe i świat pracy. W miarę dojrzewania stylu Makowski zaczął upraszczać formy i geometryzować postacie. Makowski stworzył repertuar form symbolicznych. Dzieci, przypominające marionetki, często pojawiają się w jego obrazach, które nazywał „maskaradami”. Używa ich, aby wyrazić czas i życie, jego radości i smutki. Malarz łączy w swoich dziełach liryzm i realizm, czasami w ciemniejszych, a czasami łagodniejszych tonacjach.
Makowski brał udział w Salonie Niezależnych w 1913 roku. Od 1920 roku regularnie wystawiał w galerii Berthe Weil. Niektóre z jego prac znajdują się w paryskim Centre Pompidou, a także w Polsce, w Muzeum Narodowym w Warszawie.
Obraz zatytułowany „Pejzaż z domami w Normandii” Tadé Makowski podarował swojemu przyjacielowi André Pigeletowi. Ernest Félix André Pigelet, brat Marie Pigelet (urodzonej w Gien w 1887 roku, zmarłej w Paryżu w 1957 roku), był drukarzem w Orleanie. André Pigelet, zapalony miłośnik sztuki, był blisko związany z kręgiem artystów i pisarzy; prowadził salon w Orleanie i gościł osobistości literackie i artystyczne swoich czasów. Marie Pigelet, siostra André Pigeleta, przedstawiła Tadé Makowskiego swojemu bratu, a między nimi rozwinęła się przyjaźń. André Pigelet często gościł malarza. Ten obraz artysta podarował swojemu przyjacielowi drukarzowi podczas jego pobytu w Orleanie.
Olej na płótnie naklejonym na tekturę
22 x 28 cm
Podpis w prawym dolnym rogu: „Tadé Makowski”
Dedykacja i data w lewym dolnym rogu: „André Pigeletowi z najlepszymi życzeniami, 29”
Pochodzenie:
Kolekcja André Pigeleta (odziedziczona przez obecnego właściciela)
Kolekcja prywatna, Paryż
Tadé Makowski, urodzony jako Józef Tadeusz Makowski, był polskim malarzem, rysownikiem, ilustratorem i grafikiem Szkoły Paryskiej. Urodził się w 1882 roku w Oświęcimiu. Po rocznym uczęszczaniu na kursy filozofii, w latach 1903–1908 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Jana Stanisławskiego i Józefa Mehoffera.
W 1908 roku wyjechał do Paryża, aby kontynuować studia i postanowił osiedlić się tam na stałe. Uczęszczał do kubistycznych malarzy Montparnasse'u, takich jak Gleizes, Metzinger, Léger, Archipenko, Kickert, Mondrian i Alma. Na początku I wojny światowej malarz udał się do Bretanii z Władysławem Ślewińskim. W okresie międzywojennym Makowski odwiedził Francję. Artystę wspierała marszandka i galerzystka Berthe Weill, która w latach 1920–1926 zapraszała go na wszystkie swoje wystawy. Zmarł w 1931 roku w Paryżu.
Na początku swojej kariery Tadé Makowski pracował jako malarz pejzażowy. Po przeniesieniu do Paryża studiował u Puvisa de Chavannesa i Cézanne'a. Do lat 20. XX wieku eksperymentował z wieloma stylami artystycznymi, zwłaszcza kubizmem, koncentrując się głównie na pejzażach i martwych naturach. Henri Rousseau (Le Douanier Rousseau) i Marcel Gromaire byli dla niego źródłem inspiracji w określonych momentach życia. Kiedy zaczął podróżować po Francji, malował portrety i sceny z codziennego życia na wsi w stylu naiwnego realizmu. Dzieciństwo i upływ czasu były powracającymi tematami, podobnie jak muzyka, święta ludowe i świat pracy. W miarę dojrzewania stylu Makowski zaczął upraszczać formy i geometryzować postacie. Makowski stworzył repertuar form symbolicznych. Dzieci, przypominające marionetki, często pojawiają się w jego obrazach, które nazywał „maskaradami”. Używa ich, aby wyrazić czas i życie, jego radości i smutki. Malarz łączy w swoich dziełach liryzm i realizm, czasami w ciemniejszych, a czasami łagodniejszych tonacjach.
Makowski brał udział w Salonie Niezależnych w 1913 roku. Od 1920 roku regularnie wystawiał w galerii Berthe Weil. Niektóre z jego prac znajdują się w paryskim Centre Pompidou, a także w Polsce, w Muzeum Narodowym w Warszawie.
Obraz zatytułowany „Pejzaż z domami w Normandii” Tadé Makowski podarował swojemu przyjacielowi André Pigeletowi. Ernest Félix André Pigelet, brat Marie Pigelet (urodzonej w Gien w 1887 roku, zmarłej w Paryżu w 1957 roku), był drukarzem w Orleanie. André Pigelet, zapalony miłośnik sztuki, był blisko związany z kręgiem artystów i pisarzy; prowadził salon w Orleanie i gościł osobistości literackie i artystyczne swoich czasów. Marie Pigelet, siostra André Pigeleta, przedstawiła Tadé Makowskiego swojemu bratu, a między nimi rozwinęła się przyjaźń. André Pigelet często gościł malarza. Ten obraz artysta podarował swojemu przyjacielowi drukarzowi podczas jego pobytu w Orleanie.