Malarka, samouk. W swojej twórczości podejmuje dialog z poezją, traktując słowo jako impuls do obrazu. Tworzy na pograniczu abstrakcji i subtelnej figuracji, rozumiejąc pejzaż jako przestrzeń wewnętrzną – nie miejsce, lecz stan. W swoich pracach koncentruje się również na relacji ciała i ciszy, traktując formę jako ślad obecności stopniowo ulegający rozproszeniu.

Operując wyciszoną, ziemistą paletą oraz warstwową materią farby, buduje kompozycje oparte na świetle i napięciu między obecnością a zanikiem. Rozwija autorskie cykle malarskie wokół tematów pamięci, tożsamości i materialności obrazu.

Jej prace były prezentowane podczas międzynarodowej wystawy The Other Me w Palazzo Pisani Revedin w Wenecja (2026).