W latach trzydziestych studiowała w Szkole Sztuk Pięknych im. Wojciecha Gersona w Warszawie w klasie prof. Michała Byliny. W 1939 roku, po otrzymaniu dyplomu ukończenia tej szkoły, wraz z grupą malarzy i ojcem kapitanem Bolesławem Kazimierzem Eggersem wyjechała na zajęcia plenerowe do Krzemieńca. Podczas okupacji udzielała przez dwa lata na tajnych kompletach lekcji rysunku, malarstwa i historii malarstwa. Zarabiała wówczas na życie, malując kwiaty i niewielkie portrety. Jej ulubionym tematem malarskim była Puszcza Białowieska i żubry. Po wojnie miała kilka wystaw indywidualnych w kraju i za granicą. Częściej wystawiała po kilka swoich prac na wystawach zbiorowych min. w Zachęcie. Należała do grupy malarzy realistów "Zachęta".