urodził się w 1831 roku w Warszawie, zmarł w 1901 roku w Warszawie. Malarz, rysownik, litograf i pedagog.Studia rozpoczął na Oddziale Architektury warszawskiej Szkoły Sztuk Pięknych, lecz już po roku przeniósł się na Wydział Malarstwa gdzie uczył się pod kierunkiem C. Breslauera i M. Zaleskiego. Należał wówczas do tzw. "cyganerii malarskiej. Szkołę ukończył w 1851 roku z wyróżnieniem i otrzymał dwuletnie stypendium w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Tam był uczniem klasy malarstwa historycznego u A. T. Markowa. W roku 1854 uczęszczał także na zajęcia z teorii sztuki prowadzone przez W.I. Grigorowicza. Po dwuletnim pobycie w Paryżu wrócił do Warszawy. Założył w 1858 własną pracownię . Przyczynił się do powstania Warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Stale utrzymywał kontakty z Akademią Petersburską, która w 1878 roku nadała mu tytuł profesora za obraz "Kopernik wykładający swój system astronomiczny w Rzymie". Uczestniczył w wielu wystawach w Europie i USA. Jego twórczość jest bardzo zróżnicowana. Zaczął od scen wiejskich i pejzaży, by po upadku Powstania Styczniowego podjąć tematykę historyczną. Uprawiał również malarstwo ścienne i ołtarzowe, był ilustratorem, krytykiem i publicystą. Wybitny pedagog. Obecnie najbardziej jest ceniony za pejzaże tatrzańskie.