Vladimir Naïditch pochodził z zamożnej rodziny producentów wódki i przez całe życie pozostawał związany z rodzinnym biznesem, prowadząc podwójne życie – artysty i przedsiębiorcy. Swoją edukację artystyczną rozpoczął w moskiewskiej Szkole Sztuk Stosowanych; jego talent został szybko dostrzeżony i już w wieku czternastu lat zadebiutował na wystawie. Po przeprowadzce rodziny do Paryża około 1920 roku kontynuował naukę w Académie de la Grande Chaumière oraz Académie Colarossi.

W Paryżu zaprzyjaźnił się z wieloma artystami kręgu Montparnasse, m.in. Jeanem Pougny, Michaiłem Łarionowem, Ossipem Lubitchem, Pinchusem Kremegnem, Kislingiem, Chagallem, Van Dongenem, Matissem, Picassem i Soutine’em. Naïditch regularnie wystawiał swoje prace w Salon d'Automne, Salon des Artistes Indépendants oraz Salon des Tuileries w latach 1930–1938.

W czasie wojny Naïditch uciekł do Stanów Zjednoczonych przez Kubę. Jego wystawy w Nowym Jorku i Rhode Island cieszyły się dużym powodzeniem. Po powrocie do Paryża ponownie prezentował swoje prace na Salon d'Automne i Salon des Indépendants w latach 1961–1976.

W 1985 roku jego twórczość była częścią wystawy Od Biblii do współczesności. Hołd malarzom żydowskim ze Szkoły Paryskiej w Grand Palais des Champs-Élysées. Salon de la Rose-Croix zorganizował dwie jego wystawy indywidualne (w 1983 i 1987 roku), a paryska Galerie Drouart promowała jego twórczość po śmierci artysty i przygotowała katalog raisonné. 

Obecnie jego prace znajdują się m.in. w Muzeum Sztuk Pięknych im. Puszkina w Moskwie, Państwowym Muzeum Rosyjskim w Petersburgu oraz w ważnych kolekcjach prywatnych.