W latach 1961-1966 studiowała na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Dyplom z zakresu malarstwa uzyskała w 1966 roku w pracowni prof. Stanisława Borysowskiego. W latach 1966-1980 zajmowała się projektowaniem mody, grafiką reklamową oraz malarstwem. Miała ponad 40 wystaw indywidualnych. przez wiele lat głównie rysowała używając delikatnej, zwiewnej linii, kreski. Tworzyła prace niewielkie, biologiczne w strukturze, po 1976 roku metaforyczne, surrealistyczne w przekazie, coraz większe w formacie, a tyczące istoty życia. W 1980 roku przebywała na stypendium w Regensburgu, gdzie odkryła, w konfrontacji ze sztuką niemiecką, na nowo istotę malarstwa. Zaczęła tworzyć duże w formacie, figuratywne obrazy budowane czystymi barwami, w których łączyła anegdotę z humorem, dozą ironii, karykaturą. Jej postacie ukazane w zasadzie na neutralnych tłach stanowią dominantę kompozycji. Stworzyła cykl obrazów bardzo osobistych, opierając się na ekspresji i deformacji formy. Istotna jest linia, która buduje napięcia w obrazie linia przynależna artystce.