Polski malarz portrecista z artystycznego rodu Styków.
Pierwsze lekcje rysunku pobierał u ojca, malarza Jana Styki, który dostrzegł talent syna. Od 1900 r. pobierał edukację w Paryżu, gdzie już w wieku zaledwie 11 lat odznaczano go pierwszymi nagrodami za działalność artystyczną, a jego obrazami prezentowanymi na Salonie Artystów Francuskich w 1906 r. zachwycał się sam prezydent Armand Fallières (1841-1931).

Malował sceny rodzajowe, religijne i symboliczne oraz akty i zwierzęta, jednak najbardziej zasłynął portretami znanych osobistości XX wieku, przedstawiciele elit i arystokracji, pośród których znaleźli się m.in. Pola Negri, Maurice Maeterlinck czy Ignacy Paderewski.

Uznany krytyk sztuki, Louis De Rochefort, określił Tadeusza Stykę jako jednego z najlepszych portrecistów ze względu na doskonałą technikę oraz wyjątkową umiejętność z jaką artysta przenosił wewnętrzny charakter swoich modeli na płótno.

Artysta był szczególnie rozpoznawany i ceniony za żywe użycie kolorów oraz charakterystyczne pociągnięcia pędzla, które dobrze widać w stworzonych przez niego portretach oraz scenach historycznych przedstawiających dramatyczne i pełne napięcia momenty.

Za swoją twórczość został odznaczony przez rząd francuski Orderem Narodowej Legii Honorowej – najwyższym odznaczeniem nadawanym przez władze Francji.

W 1929 r. Tadeusz Styka wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, gdzie osiadł i regularnie wystawiał swoje prace aż do śmierci w 1954 roku.